ΕΝ ΙΟΡΔΑΝΗ Από το Περιοδικό ΑΒΑΤΟΝ

esotericbookconf

 Δυτικός Εσωτερισμός; Τι είναι αυτό παιδάκι μου;

Έλα μου ντε! Είναι οι Μασόνοι ή οι Ροδόσταυροι; Οι Καμπαλιστές ή οι Θεόσοφοι; Κάθε νεοπαγανιστής που σέβεται τον εαυτό του θα απορρίψει όλους τους προηγούμενους, οι δε οπαδοί του Γκουρτζίεφ θα γελάνε ειρωνικά κάτω από τα μουστάκια τους.

Για να μην πούμε πως αν αρχίσει να έχει άποψη και κανένας ψυχαναλυτής ή καλλιτέχνης θα τον κυνηγήσουν όλοι οι προηγούμενοι και θα τον θάψουν με ό,τι σουρεαλιστικό αντικείμενο βρουν και θα του σφραγίσουν τον τάφο με ένα κολάζ από έργα συμβολιστών.

Εν ολίγοις ο καθένας (αλλά ευτυχώς όχι όλοι) από τη σκοπιά του δικού του μικρόκοσμου νομίζει ότι η κατεύθυνση που επέλεξε ελεύθερα ως αντικείμενο έρευνας και σκέψης είναι παρθενογεννημένη, καθαρή από μιάσματα και επιρροές και μοναδική σαν το ιερότερο τοτέμ. Α, παρεμπιπτόντως οι περισσότεροι από αυτούς πιστεύουν στην «ελεύθερη έρευνα» και, προς Θεού, δεν δογματίζουν.

Λοιπόν λέω να δοκιμάσω την ανοχή και την αντοχή των φίλων αναγνωστών παραθέτοντας μερικές βασικές και χρήσιμες πληροφορίες.

 

Εν Αρχή Πυθαγόρας

Το «εσωτερικό» και το «εξωτερικό» σε σχέση με μια διδασκαλία σχετίζεται κατ’ αρχήν με τους Πυθαγόρειους  και το βρίσκουμε το 1701 στο History of Philosophy του ThomasStanley, όπου αναφερόμενος στους μαθητές του Πυθαγόρα γράφει ότι χωρίζονταν στους exoteric, δηλαδή τους μαθητευόμενους, και τους  esoteric, δηλαδή εκείνους που είχαν γίνει δεκτοί σε έναν εσωτερικό κύκλο μυημένων.

Ο όρος «εσωτερισμός» με την έννοια που συνήθως του αποδίδουμε, εμφανίστηκε το 1742 στο Nouvelles obligations et statuts de la très vénérable corporation des franc maçons του τέκτονα συγγραφέα La Tierce, περνά στη Γερμανία το 1792 και υιοθετείται στην Αγγλία στα μέσα του 19ου αιώνα.

Έναν αιώνα αργότερα, ένας μαθητής και συνεργάτης του Mircea Eliade, ο Γάλλος Antoine Faivre, αρχίζει να διδάσκει επίσημα  στο École Pratique des Hautes Études (Σορβόννη)«Ιστορία του Δυτικού Εσωτερισμού», ως τμήμα της Ιστορίας των Θρησκειών.

Και έτσι ο Δυτικός Εσωτερισμός γίνεται αντικείμενο ακαδημαϊκής έρευνας. Αυτοί οι άνθρωποι λοιπόν που δεν έχουν περίεργες μυήσεις ούτε πληρώνουν συνδρομές σε περίεργες οργανώσεις, οι ακαδημαϊκοί ερευνητές δηλαδή, έχουν μια περίεργη συνήθεια: τους αρέσει να καταγράφουν και να ταξινομούν συστηματικά και να δημοσιοποιούν τις εργασίες τους έτσι ώστε να μπορεί ο καθένας που ενδιαφέρεται να βρίσκει μια άκρη.

Κατά τον Faivre, λοιπόν, που έκανε την πρώτη ταξινόμηση, υπάρχουν έξι θεμελιώδη χαρακτηριστικά της εσωτερικής πνευματικότητας που τα διαιρεί σε τέσσερα  «εγγενή» και δυο μη «εγγενή» χαρακτηριστικά. Κάθε παραδοσιακό ρεύμα πρέπει απαραίτητα να περιλαμβάνει τα τέσσερα πρώτα και ίσως ένα ή και τα δυο από τα δυο επόμενα.

Michael Maier’s 1618 Atalanta fugiens

Τα τέσσερα «εγγενή» χαρακτηριστικά

1. Correspondences, δηλαδή Αντιστοιχίες: Ολόκληρο το βασίλειο της φύσης συνδέεται με μια σειρά αντιστοιχιών ή αναλογιών. Ο σύνδεσμος φαίνεται συμβολικά μέσα από την αρχαία ιδέα του Μακρόκοσμου (σύμπαν) που αντανακλάται στο Μικρόκοσμο (ανθρώπινη ύπαρξη). Και ακόμα στο σύνδεσμο και στην αλληλεπίδραση που υπάρχει ανάμεσα στους επτά πλανήτες και τα επτά μέταλλα, τους πλανήτες και τα φυτά, τα φυτά και τα μέρη του ανθρώπινου σώματος.

2. Living Nature, δηλαδή Ζωντανή Φύση: Το σύμπαν ως μια σύνθετη, πλουραλιστική, ιεραρχική οντότητα που διατρέχεται από μια Ζωντανή Ενέργεια ή Θεία Ψυχή.

3. Imagination and Meditations, δηλαδή Φαντασία και Μεσολαβήσεις: Το όργανο της ψυχής, που μπορεί να δημιουργήσει μια σχέση (γνωστική και οραματισμού) με το Μεσόκοσμο (κόσμο ανεξάρτητο των ιεραρχιών και των πνευματικών μεσαζόντων που συνδέουν το Μακρόκοσμο με το Μικρόκοσμο). Η σχέση του εσωτεριστή είναι με μεσάζοντες (διαμεσολαβητές) παρά με τον Θεό. Μέσω της ενεργής φαντασίας γνωρίζει τα ενδιάμεσα μεταξύ της Φύσης και του πνευματικού πεδίου. Φαντασία και Διαλογισμός δημιουργούν πλούσιες εμβληματικές εικόνες, όπως αυτές της Αλχημείας, της Θεοσοφίας και της Κοσμολογίας.

4. The experience of Transmutation, δηλαδή η εμπειρία της Μεταστοιχείωσης:  Αλλαγή της ύπαρξης, ή η αλχημική αλλαγή της κατάστασης. Αλλαγή της ύπαρξης ως αποτέλεσμα της φωτισμένης Γνώσης (gnosis) βιωμένης μέσα από την ενεργή φαντασία και τον  αδιάρρηκτο δεσμό μεταξύ Μικρόκοσμου και Μακρόκοσμου. Στη Γνώση, η μεταστοιχείωση αντανακλά μια εσωτερική μεταμόρφωση που ονομάζουμε και  «δεύτερη γέννηση».

 

Τα δυο μη «εγγενή» χαρακτηριστικά

1. The practice of Concordance, ήτοι η Συνταύτιση Παραδόσεων: Από τον 15ο αιώνα και μετά, υπήρξε μια πνευματική τάση να δημιουργούνται δεσμοί μεταξύ των διαφόρων εσωτερικών παραδόσεων έχοντας την πεποίθηση την ύπαρξης μιας αδιάσπαστης αλυσίδας Γνώσης. Ο Goodrick-Clarke τονίζει τον ενθουσιασμό των εσωτεριστών της Αναγέννησης  να ανακαλύψουν ομοιότητες και αναλογίες μεταξύ Νεοπλατωνισμού, Ερμητισμού και Καμπάλα. Επικρατεί η αντίληψη ότι οι παραδόσεις ξεπήδησαν από μια και μόνο θεϊκή πηγή, μια πρώτη Αιώνια Φιλοσοφία. Αργότερα η Θεοσοφία επαναλαμβάνει το ίδιο σχέδιο της εξεύρεσης συνδέσεων μεταξύ παραδόσεων.

2. Transmission, ήτοι Μετάδοση: Η επικέντρωση στην ιδέα ότι η εσωτερική γνώση μπορεί να περάσει μόνο από Διδάσκαλο σε Μαθητή μέσα από ένα καθιερωμένο μυητικό μονοπάτι.

Όποια Παράδοση λοιπόν έχει τουλάχιστον τα πρώτα τέσσερα χαρακτηριστικά ανήκει κατά την ακαδημαϊκή έρευνα σε αυτό που ονομάζουμε Δυτικό Εσωτερισμό.

Musaeum_hermeticum-Emblem_A050

Μια Άλλη Ταξινόμηση

Ο Faivre ήταν ο πρώτος που θα καθορίσει το Δυτικό Εσωτερισμό ως πεδίο διεπιστημονικής ακαδημαϊκής μελέτης υποστηρίζοντας απόλυτα το διαχωρισμό  των ακαδημαϊκών μελετών από τις  υποκειμενικές αντιλήψεις, που μπορεί να είναι σεβαστές δεν παύουν όμως να παραμένουν υποκειμενικές.

Παρόλα αυτά ο Δυτικός Εσωτερισμός δεν παύει να είναι μια ασαφής  έννοια που αναφέρεται σε έναν όχι λιγότερο ασαφή τομέα  σπουδών. Δεν είναι θρησκεία, δεν είναι φιλοσοφία, και στην εποχή μας ακόμα δεν είναι καν ευρέως αποδεκτή ως επιστήμη.

Ο μαθητής και συνεργάτης του Faivre, Wouter J. Hanegraaff, που έχει σήμερα την έδρα της Ιστορίας της Ερμητικής Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ, αναζητά τον Ερμητισμό μέσα στις γνώσεις που απορρίφθηκαν από τη θρησκεία, τη φιλοσοφία και τις επιστήμες.

Ταξινομώντας τες  θεωρεί το Δυτικό Εσωτερισμό ως μια ομπρέλα που περιλαμβάνει όλες τις παραδόσεις οι οποίες ξεκινούν από τη Νεοπλατωνική Εποχή και φτάνουν δια μέσου της Αναγέννησης και του Διαφωτισμού μέχρι τις εσωτερικές παραδόσεις που προήλθαν μεταξύ άλλων από Χριστιανούς, Εβραίους και Μουσουλμάνους, το NewAge, και τις Παγανιστικές Αντιλήψεις. Στην κατηγοριοποίηση αυτή δεν περιλαμβάνει, παρόλο που πολλές φορές συναντιόνται και σχετίζονται, θρησκείες και παραδόσεις της Άπω και Μακρινής Ανατολής, όπως ο Βουδισμός, ο Ινδουϊσμός κλπ.

Έτσι, αν ο Faivre έδωσε έναν κανόνα για το τι είναι μέσα στο αντικείμενο έρευνας του Δυτικού Εσωτερισμού, ο Hanegraaff εστιάζει στο ίδιο το περιεχόμενο της έρευνας, δηλαδή τις πηγές και την εξέλιξη. Προτείνει λοιπόν και ταξινομεί προς μελέτη του Δυτικού Εσωτερισμού τρία διαδοχικά μοντέλα.

 

Αρποκράτης, παιδική μορφή του Ώρου γιού της Ίσιδας που προσκαλεί σε σιγή και περίσκεψη

Αρποκράτης, παιδική μορφή του Ώρου γιου της Ίσιδας που προσκαλεί σε σιγή και περίσκεψη

 

1. Early modern enchantment/ Πρώιμη σύγχρονη μαγεία

Το πρώτο μοντέλο παρακολουθεί μια «μαγική» κοσμοθεωρία με αρχαίες ρίζες που ήκμασε μέχρι τις αρχές της σύγχρονης περιόδου προ της έναρξης του Διαφωτισμού.

Οι Αντιστοιχίες του Faivre έλκουν την προέλευσή τους από τη θεωρία της Συμπάθειας του Πλωτίνου, την αναλογία ανάμεσα στο Μικρόκοσμο και το Μακρόκοσμο, την αλληλεπίδραση μεταξύ των μερών του Σύμπαντος που είναι ζωντανό Ον.

Ακολουθεί η χριστιανική θεοσοφία, ο  Παράκελσος και ο Γιάκομπ Μπαίμε, ο Φιτσίνο και η Ερμητική παράδοση της Αναγέννησης  και η μάχη των οπαδών της ζωντανής φύσης απέναντι στη μηχανιστική κοσμοθεωρία.

Ο αγαπημένος των πρώτων χριστιανών απολογητών Πλάτων υποχωρεί το μεσαίωνα από τους Αριστοτελικούς και το σχολαστικισμό.  Επανέρχεται κατά την Αναγέννηση με τους Νεοπλατωνικούς και τα Ερμητικά κείμενα, με τον  Πλατωνικό Οριενταλισμό που γίνεται ευρύτερα γνωστός ως  PriscaTheologia (Πρώιμη Θεολογία) και PhilosophiaPerennis (Αιώνια Φιλοσοφία ή Διηνεκής Φιλοσοφία).  Η μεν πρώτη, η  PriscaTheolοgia από το μαθητή του Πλήθωνα Γεμιστού, Φιτσίνο, προβάλει την Ερμητική Παράδοση.

Η δε δεύτερη, η PhilosophiaPerennis από τον Πίκο ντε λα Μιράντολα προσπαθεί να αλλάξει αυτή την άποψη προτείνοντας τη Χριστιανική Καμπάλα και τον προβεβλημένο ρόλο του Μωυσή.

Στην εποχή μας η FrancisYates και ο Faivre είναι τα πιο εμφανή παραδείγματα της προσέγγισης που εισάγει τον Eσωτερισμό  στο υπόδειγμα  μιας μαγεμένης κοσμοθέασης ακμάζουσας από την Αναγέννηση μέχρι το Διαφωτισμό. Μια σημαντική συνέπεια είναι ότι, εξ ορισμού, ο Eσωτερισμός πρέπει να είναι σε αντίθεση με το κοσμικό περιβάλλον και δεν μπορεί ποτέ να θεωρηθεί ως καίρια  διάσταση του σύγχρονου πολιτισμού και της κοινωνίας.

 

2. Μεταμοντέρνος Αποκρυφισμός / Postmodern Occult

Εδώ ακολουθεί το ευρύ φάσμα των «απόκρυφων» ρευμάτων, των οργανισμών και των οργανώσεων που προέκυψαν  μετά το Διαφωτισμό, από τον 18ο αιώνα έως σήμερα. Τα ρεύματα αυτά προέκυψαν μέσα από το μετασχηματισμό των προηγούμενων ιδεών και οπτικών υπό την επίδραση των νέων πολιτισμικών και πνευματικών εξελίξεων στην κοσμική κοινωνία, ως εναλλακτικές των παραδοσιακών θρησκειών και της ορθολογικής επιστήμης.

Έτσι γεννήθηκαν οι μυστικές εταιρίες και οργανώσεις όπως οι Ροδόσταυροι, οι Τέκτονες, ο Μαρτινισμός, η Θεοσοφική Εταιρία και ιδρυτές σχολών όπως ο Ουσπένσκι, ο Στάινερ, ο Γκουρτζίεφ που όλοι μαζί είναι αντικείμενο αυτού του κύκλου μελέτης. Είναι εμφανής δε η προσθήκη ή η έμφαση της κοινωνικής και πολιτικής διάστασης στη δράση πολλών εξ αυτών και όχι μόνο.

Κοινωνιολόγοι και ιστορικοί των θρησκειών αρχίζουν να βλέπουν τον αποκρυφισμό της συγκεκριμένης εποχής ως σημαντική εκδήλωση της νεωτερικότητας.

Τα πρωτοπόρα καλλιτεχνικά κινήματα του τέλους του 19ου αιώνα και του πρώτου μισού του 20ού, οι νέες επιστήμες όπως η Ψυχολογία, η Ψυχανάλυση και η Νέα Φυσική, με έναν περίεργο τρόπο συναντιόνται και αλληλοεπηρεάζονται δίνοντας νέα ώθηση και ορίζοντες στους αναζητητές του Δυτικού Εσωτερισμού.

 

 3.  Εσωτερικές Παραδόσεις / Inner Traditions

Το τρίτο μοντέλο της μελέτης ερευνά την αρχαία Εσωτερική Παράδοση των λαών και την επιβίωσή της μέχρι τις μέρες μας μέσα και από τις ανθρωπολογικές έρευνες, τις λαϊκές παραδόσεις και τους εθνικούς/ φυλετικούς μύθους. Ασχολείται με την παγκόσμια πνευματική διάσταση της πραγματικότητας, την παγκόσμια μυστική εσωτερική διάσταση της πραγματικότητας, σε αντίθεση με τους «εξωτερικούς» θρησκευτικούς θεσμούς και τα δογματικά συστήματα των καθιερωμένων θρησκειών.

Παραδόσεις που ερεύνησαν μεταξύ άλλων ο SirJamesFrazerμε το Χρυσό Κλώνο για τις εποχικές και τοτεμικές λατρείες και το θνήσκοντα ήρωα, ο Mircea Eliadeμε τις μελέτες του για το Ιερό και τον Μύθο,  ο HenryCorbinμε τις μελέτες του πάνω στην ισλαμική πνευματικότητα και την παράδοση των Σούφι κλπ.

 

Επισήμανση

Τέλος, μια επισήμανση που μας αφορά αφού είμαστε Έλληνες και μιλάμε ακόμη τη γλώσσα των προγόνων μας, όπως αυτή κατόρθωσε να φτάσει μέχρι τις μέρες μας.

Τα πάντα στις μελέτες του Δυτικού Εσωτερισμού ξεκινούν από την Ελληνιστική περίοδο και τους Νεοπλατωνιστές. Πολλοί (παραπάνω από αρκετοί) συμπατριώτες μας που αναζητούν, το κάνουν μελετώντας με το βλέμμα ενός Ευρωπαίου της Καρολίγγειας Ευρώπης. Γι’ αυτούς η Ελληνιστική Αίγυπτος ήταν Ανατολή.

Έτσι οι συμπατριώτες μας αυτοί αναζητούν το φως που έφτασε στους Δυτικούς σε αυτό που εμείς ονομάζουμε Ανατολή και φτάνουν μέχρι Ινδία και Θιβέτ μην μπορώντας να διανοηθούν πως εκείνο που αναζητούν μπορεί να είναι πολύ πιο κοντά τους. Ένα απλό παράδειγμα: για του Δυτικούς η επιστήμη της Αστρολογίας προήλθε από την Ανατολή. Για τους Άραβες από τη Δύση. Και οι δυο εννοούν τον Κλαύδιο Πτολεμαίο.

Τα υπόλοιπα σε μια επόμενη ευκαιρία…

 

Πηγές

Wouter J. Hanegraaff, Western Esotericism: A Guide for the Perplexed (Guides for the Perplexed), Bloomsbury Academic

Wouter J. Hanegraaff, Esotericism and the Academy: Rejected Knowledge in Western Culture, Cambridge University Press

Antoine Faivre, Access to Western Esotericism, State University of New York Press

http://sashachaitow.co.uk

 

prometheus

The Eye of the Storm: Promethean Man and Spiritual Unity in the Esoteric Counter-Enlightenment
by Sasha Chaitow, BA Comm., MA Eng.Lit., MA candidate, Western Esotericism

Religious warfare in Europe and the Middle East is not a new phenomenon. It has raged in various combinations for the best part of the last 2000 years. However, alongside the three monotheistic religions, which despite their common roots have long conflicted on doctrinal matters, both with each other and within themselves, there has long existed a form of thought, or a corpus of currents which are grouped under the broad term Western Esotericism. (περισσότερα…)


Some pages from my book Bleeding Angels – The Esoteric Traditions of Europe translated by Yannis Assimakopoulo

The night of January 6, 1721, must have been cold and foggy, nothing particularly unusual for London in the winter. What seemed unprecedented to the inhabitants of the British isle was that, after many years, Christmas season had gone by uneventfully. The battle of Glenshiel the previous year had conclusively put an end to the second uprising attempt of the Jacobites and those of the remaining followers of Jacob Stewart who had not already fled the country to France, or by cheer chance had not added their heads to the executioner’s collection, were found in some royal dungeon. George I was now the indisputable king and the Hanover dynasty established by his enthronement would keep the Crown of Great Britain for the next two centuries.
(περισσότερα…)

THE TOMB AND THE THEATRE

Notes on the history of the western esoteric tradition

 

Paper presented at the University of Indianapolis Phoenix Rising Conference: Death and Renaissance in Philosophy, Art, and Literature, November 7th 2009

My name is Iordanis Poulkouras, and my presence here is mainly related to my capacity as editorial consultant of AVATON publishing house, rather than my status as an author.

Over the course of many years, the viewpoint of our periodical has remained both consistent, as well as unique to the Greek market.. The study of Esoteric Traditions should and must  also pass through the filter of organized academic research, as has been the case for many years in numerous European countries and the U.S. It is a great pleasure to actively participate here in this first  attempt by Ms Chaitow to introduce these studies to Greece, honored by the presence of professors, postgraduate students, researchers and authors from the entire world; all under the hospitable aegis  of the University of Indianapolis, which has been supportive of this effort  from the very beginning.

It is significant that we are in Greece and more so, in Athens, since it is an oft-quoted fact that Philosophy was born here.

This is where legends have been narrated, histories recorded and it is here that the boundaries of two worlds have been laid; namely the world of gods and that of humans, while in between these two separate worlds, lies that of heroes.

The latter is a world of initiatory concepts, where the hero often goes about his everyday life in a simple or careless manner; like for instance Hercules, who, through his trials, nevertheless succeeds in  lifting on his shoulders not only his companions but his entire race, taking them a step forward, thus conquering yet another stretch of the unknown and forbidden, to their own benefit.

Hercules not only came out alive from Hades, but also freed Theseus who was entrapped there.

The ultimate  moment in the lives  of the heroes found in the Western Tradition occurs when they descend to Hades – to their Tomb – alive,  only to emerge triumphant, more alive and enriched by the knowledge and the memory of their journey that they kept alive in both worlds.

Our focus is the Tomb and the Theatre, and as you know, we Greeks are well-known as story-tellers among other things, and I am no different.

So, by narrating stories, I will try to very concisely look through the earliest mysteries from the beginning of mankind, to find the origin of the  symbolism related to our topic, and to outline some characteristic examples that have been passed down to us.

The Tomb and the Theatre!

Anyone who has attended religious and traditional rituals or initiatory ceremonies of any origin or tradition cannot have failed to notice these two elements.

There is always a theatrical procedure in which certain individuals would somehow enact a role, and there is always a passage through the absolute darkness of the tomb, the cavern, and the triumphant return.

(περισσότερα…)

Κάνοντας το αόρατο…ορατό!

Της Μυρτώς Καμβυσίδη

Ο J. Lloyd επιδιώκει να αφυπνίσει τους θεατές του με μικρές γνώσεις μαγειρεμένες με μπόλικο χιούμορ. Aυτό που ξαφνιάζει, είναι οτι κάποια πράγματα παραείναι σοβαρά για να μην τα γνωρίζει η πλειοψηφία των ανθρώπων!

Για παράδειγμα, η πραγματικότητα είναι αυτή που βλέπουμε και αντιλαμβανόμαστε μέσω των περιοριστικών και παραμορφωτικών μηχανών αντίληψης (πέντε αισθήσεις μας); Οχι! Είναι μια ψευδαισθησιακή υπόνοια του πραγματικού.“Ο κόσμος είναι ηλεκτρομαγνητικά κύματα”! Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο! Δηλαδή στην πραγματικότητα…δεν υπάρχει πραγματικότητα(!) Το νόημα πλέον διαφεύγει!!

“Βλέπουμε ύλη, ενώ δεν υπάρχει τίποτα στη θέση της”, όπως πολύ εύστοχα αναφέρει ο Lloyd. Κι “όσο πλησιάζεις την ύλη..τα ηλεκτρόνια εξαφανίζονται σα χνούδι”. Ένα χρήσιμο βιβλίο για κάποιον που ενδιαφέρεται να ψάξει περισσότερο επ’αυτού είναι το “Δέντρο της Γνώσης” των καθηγητών Matura και Varela.

Άξιες απορίας είναι σε μερικά σημεία οι αντιδράσεις του κοινού που επιδεικνύουν ένα βαθμό αφέλειας, ή καλύτερα παρορμητισμού. Ακούγοντας τις πιο ανορθόδοξες αλήθειες, θα έπρεπε να προβληματιστούν, αντ’αυτού, ξεκαρδίζονται ομαδικώς στα γέλια.

Δείτε το video με προσοχή (έχει και υπότιτλους). Είναι πολλά που δε γνωρίζουμε. Ο J. Lloyd μας τοποθετεί κάπου μέσα στο χάος.  Έτσι αναδύεται στα μάτια μας η ασημαντότητα τόσο ημών όσο και όσων αξιώνουν να ενδυθούν κάποιο νόημα, όταν όλως παραδόξως η πραγματικότητα βρίθει από απουσίες νοήματος. «Δε γνωρίζουμε ούτε το ένα τοις εκατό του ενός εκατομμυριοστού σχετικά με οτιδήποτε..» και στην ερώτηση «ποιό το νόημα της ύπαρξης μας», οι δυό μεγάλες προσωπικότητες που καλεί ο Lloyd να απαντήσουν.. συμπεριλαμβάνουν στα τσιτάτα τους το «δε ξέρω».

http://www.ellispoint.gr/index.php?option=com_resource&controller=article&article=7084&category_id=34&Itemid=21

Απο το http://ianisdo.blogspot.com/ ΦAOS SATORI Κείμενο του του Γιαννη Δογανη

Αυτοί που δεν παθαίνουν σοκ, όταν ακούν για πρώτη φορά σχετικά με την κβαντική θεωρία δεν είναι δυνατόν να την έχουν καταλάβει
– Νιλς Μπορ
(Βραβείο Νόμπελ 1922 για την δομή του Ατόμου)

Εδώ και τριάντα χρόνια ορισμένοι επιστήμονες έχουν συνειδητοποιήσει και δηλώσει με διάφορους τρόπους πως οι ανακαλύψεις της κβαντικής φυσικής ομοιάζουν σε μεγάλο βαθμό με τις αρχαίες πνευματικές διδασκαλίες – ειδικά αυτές της Ελλάδας και της Ινδίας.

Σήμερα κυκλοφορούν άφθονα βιβλία και, εντελώς πρόσφατα, δυο σημαντικά και συναρπαστικά κινηματογραφικά έργα πάνω στο θέμα με τους τίτλους ΤΙ ΣΤΟ ….. ΜΠΙΠ ΞΕΡΟΥΜΕ ? και ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ. Και τα δυο έργα συνοδεύονται από βιβλία με τους ίδιους τίτλους. Στο τέλος του άρθρου θα βρείτε και άλλους τίτλους που ασχολούνται με το θέμα. Επίσης προτείνω να παρακολουθήσετε τις εκπομπές ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΠΟΥ ΑΓΑΠΗΣΑ στην ΕΤ3, όπου οι καθηγητές αστροφυσικής στο πανεπιστήμιο Αθηνών κ.κ Μ.Δανέζης και Στρ. Θεοδοσίου μας ενημερώνουν με ένα μοναδικό τρόπο για την πραγματικότητα, πίσω και κάτω από την επιφανειακή υλική πραγματικότητα, που αντιλαμβάνονται οι αισθήσεις μας.

Εδώ θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας μερικές από τις βασικές έννοιες της σύγχρονης φυσικής και πως συσχετίζονται με τις αρχαίες πνευματικές διδασκαλίες.

Ποιες είναι αυτές οι αλήθειες;

1. Ύλη και ενέργεια εναλλάσσονται. Η ύλη μπορεί να γίνει ενέργεια και η ενέργεια μπορεί να γίνει ύλη σύμφωνα με την φόρμουλα του Αϊνστάιν Ε=mc2, όπως στην πυρηνική ενέργεια και στην ατομική βόμβα.

Δηλαδή το περιοδικό που κρατάτε στο χέρι σας είναι μια λεπτή μορφή ενέργειας που έχει πάρει την μορφή της ύλης που κρατάτε. Το σώμα σας είναι η ίδια ενέργεια που έχει πάρει την μορφή του σώματος σας. Όλη η ύλη είναι και ενέργεια. Η δομή του κάθε ατόμου ή μορίου είναι, τελικά, ενέργεια.

2. Σωματίδια μπορούν να φαίνονται σαν ύλη ή / και σαν κύματα. Μπορεί κάτι να συμπεριφέρεται τώρα σαν σωματίδιο και μετά σαν κύμα απλωμένο μέσα στο χώρο. Όταν παρατηρούμε φωτόνια και ηλεκτρόνια αλλάζουν συμπεριφορά. Μια στιγμή είναι σαν ύλη και μετά από λίγο είναι σαν απλωμένα κύματα ενέργειας.

(περισσότερα…)

A’ Διεθνές Συνέδριο Phoenix Rising

phoinixΘάνατος και Αναγέννηση στην Φιλοσοφία, την Τέχνη και την Λογοτεχνία:
Μια Κοινωνία που Πεθαίνει, ή μια Αναγέννηση για τον 21Ο Αιώνα;
6 & 7 Νοεμβρίου 2009
Φιλοξενία: Πολιτιστικό Κέντρο Παν/μίου της Ινδιανάπολης
Μάρκου Αυρηλίου 5, Πλάκα

Πληροφορίες http://sashanonserviat.typepad.com/phoenixrising

Υπεύθυνη Οργάνωσης: Σάσσα Τσέϊτοου: sashanonserviat@yahoo.com

Σε συνεργασία με την Μεταεκδοτική και το περιοδικό Άβατον

Το  Phoenix Rising είναι  η πρώτη διοργάνωση στην Ελλάδα ενός συνεδρίου σχετικού με τον δυτικό εσωτερισμό και την αναζήτηση σε ακαδημαϊκό επίπεδο.   Υποστηρίζω και ως Ιορδάνης αλλά και ως Αβατον την προσπάθεια γιατί πιστεύουμε στην ανάγκη να ανοιχθούν δρόμοι επικοινωνίας με την ακαδημαϊκή κοινότητα και κυρίως να βγούμε επιτέλους από την εσωστρέφεια μας.
Η Είσοδος είναι ελεύθερη και θα υπάρχει ταυτόχρονη μετάφραση.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 6 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ
10:30 – Έναρξη
11:00 – Καλωσόρισμα εκπροσώπων Παν/μίου Ινδιανάπολης, του εκδότη-διευθυντή του
Περιοδικού ΑΒΑΤΟΝ κ. Στέφανου Ελμάζη και της διοργανώτριας κ. Σάσσας Τσέιτοου
12:00 – Ομιλία: Arthur Versluis, Διευθυντής Τμήματος Θρησκευτικών Σπουδών, Παν/μιο Μίτσιγκαν, ΗΠΑ: Η Δημιουργία Νέων & Εξιδανικευμένων Πολιτισμών: Ιστορικές Επιτυχίες, Αποτυχίες και Νέες Κατευθύνσεις.
13:00 – Διάλειμμα
13:20 – 1ο Πάνελ: Κλασική και Σύγχρονη Φιλοσοφία: Η Εφαρμογή τους σε μια Πολιτισμική Αναγέννηση
David Fideler, PhD. Φιλοσοφίας, Ιστορίας Επιστήμης & Κοσμολογίας, ΗΠΑ: Τα Κοσμολογικά Θεμέλια μιας Νέας Αναγέννησης. Μπορεί να Οικοδομηθεί μια «Ζωντανή Κοσμόπολη» με τις Αρχές της Ερμητικής Παράδοσης;
13:45 Vincent McEvilly, ΜΑ Φιλοσοφίας, ΜΑ Δυτ. Εσωτερισμού, Παν/μιο Έξετερ, Αγγλία: Ρεαλισμός και Εσωτερική Σκέψη – Ατομικισμός και Παγκοσμιότητα: Ποια Προσέγγιση μπορεί να Οδηγήσει σε μια Αναγέννηση;
14:10 Sander Kalverda, ΜΑ Φιλοσοφίας, ΜΑ Δυτ. Εσωτερισμού, Παν/μιο Άμστερνταμ, Ολλανδία: Η Αγγελική Φύση του Ανθρώπου και Νεοπλατωνικές Οδοί προς το Θείο.
14:35 Στάνλεϋ Σφήκας, PhD, Διδάκτορας Φιλοσοφίας, Παν/μιο Ινδιανάπολης, Αθήνα: Περί Θεού: Μια Εξελισσόμενη Θεολογία σε μια Αναγεννημένη Κοινωνία.
15:20 – Διάλειμμα
16:30 Ομιλία: Scott Olsen, PhD, Καθηγητής Φιλοσοφίας και Συγκριτικής Θεολογίας, Φλόριντα, ΗΠΑ: Επιθανάτιες Εμπειρίες και Μύηση: Κατευθυντήριες για μια Σύγχρονη Αναγέννηση
17:30 – Διάλειμμα
17:50 – 2ο Πάνελ: Μυητικές Εταιρίες και ο Ρόλος τους στη Σύγχρονη Κοινωνία
· Thomas Karlsson, Καθηγητής Δυτ. Εσωτερισμού, Παν/μιο Στοκχόλμης, Σουηδία: Η
Χριστιανική Καμπαλά και η Επιρροή της στην Τέχνη, την Επιστήμη και τη Θεολογία, από την Αναγέννηση μέχρι Σήμερα.
18:15 Λέανδρος Λεφάκης, Ph.D, LL.M,Επίκουρος Καθηγητής Παν/μιου Στερεάς Ελλάδας: Η Οριοθέτηση της Τεκτονικής Μυητικής Φιλοσοφίας στο Πλαίσιο της Σύγχρονης Κοινωνίας του 21ου Αιώνα.
18:40 Derek Bain, ΜΑ Ψυχολογίας, ΜΑ Δυτ. Εσωτερισμού, Παν/μιο Έξετερ, Αγγλία: Η Βιωματική Εμπειρία και η Απελευθέρωση από το Δογματισμό
19:30 – Λήξη
20:30 – Εγκαίνια έκθεσης ζωγραφικής της Σάσσας Τσέιτοου με τίτλο The Phoenix Rising – Ο Φοίνικας Αναγεννάται

–    Συναυλία από τους Mani Deum

ΣΑΒΒΑΤΟ 7 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ
10:00 – Έναρξη
11:00 – Ομιλία: Julia Cleave, ΜΑ Παν/μίου Οξφόρδης, Ακαδημαϊκή Επιτροπή Temenos Academy,
Αγγλία: Η Θεουργία στα Έργα του Νίκολας Πουσέν: Η Τέχνη και η Γεωμετρία ως Μονοπάτι για τα Μυστήρια.
12:00 – Διάλειμμα
12:20 – 3ο Πάνελ: Υλοποιημένη Έμπνευση: Η Μετάδοση Εσωτερικών Παραδόσεων μέσω των Τεχνών · Hereward Tilton, PhD, Καθηγητής Δυτ. Εσωτερισμού, Παν/μιο Άμστερνταμ, Ολλανδία: Η Περιθωριοποίηση του Εσωτερισμού ως Αποτέλεσμα Μαζικής Παραπλάνησης
12:45 Νίκη Σταύρου, ΜΑ Αγγ. Φιλολογίας, Καθηγήτρια Συγκριτικής Λογοτεχνίας Παν/μιο Ινδιανάπολης, Αθήνα: Ο Οδυσσέας του Καζαντζάκη ως Αρχέτυπο του Πολεμιστή-Ταξιδευτή: Αντιμέτωπος με την Εσωτερική Άβυσσο.
13:10 Ιορδάνης Πουλκούρας, Συγγραφέας, Σύμβουλος Έκδοσης του ΑΒΑΤΟΝ:
Ο Τάφος και το Θέατρο
13:35 Σάσσα Τσέιτοου, ΜΑ Αγγ. Φιλολογίας, ΜΑ Δυτ. Εσωτερισμού, Παν/μιο Έξετερ, Αγγλία:Θνητότητα και Αθανασία: Ο Θάνατος πριν την Αναγέννηση.
14:20 –Διάλειμμα
15:30 – Ομιλία: Alan Cardew, PhD, Διευθυντής Κέντρου Διακλαδικών Σπουδών, Παν/μιο Έσσεξ,Αγγλία: Η Κατάργηση της Τεχνοκρατίας στα Πανεπιστήμια: Επαναφορά της Ιερής Παράδοσης της Γνώσης στα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα.
16:30 – Διάλειμμα
16:45 – 4ο Πάνελ: Θέση, Αντίθεση, Σύνθεση, Νέα Θέση; Ατομικές και Συλλογικές Εφαρμογές Εσωτερικών Φιλοσοφιών · Arthur Versluis: Παραδείγματα Νέων «Αναγεννημένων» Πολιτισμών από τον 17ο Αιώνα μέχρι Σήμερα.
17:15 Karen-Claire Voss, BA Θρησκειολογίας, ΜΑ Φιλοσοφίας Μύθων & Συμβόλων:Η Ζωή μου στον Εσωτερισμό
17:45 Δρ. Εμμανουήλ Κορκιδάκης, Ομότιμος Καθηγητής Κοινωνικής Ψυχολογίας και Βιοηθικής,Παν/μιο Αθηνών, ερευνητής της Ορφικής Δοξασίας: Θέσις και Προσέγγισις της Επιστήμης και της Τέχνης του Αρχαιοελληνικού Εσωτερισμού (από τις ΠρωτοΟρφικής Δοξασίας και των Ίωνων Φιλοσόφων μέχρι των ΝεοΠυθαγορείων και ΝεοΠλατωνικών) εν σχέσει προς την σύγχρονην συγκυρίαν της αναγκαιότητας δι’αποκατάστασιν των “αρχαίων ορίων”.
18:30– Διάλειμμα
19:00 – Στρογγυλή Τραπέζα-Ανοιχτή Συζήτηση, με θέμα: «Μπορεί ο σύγχρονος Εσωτερισμός να απαντήσει πρακτικά στα σύγχρονα προβλήματα;» Προλογίζει και συντονίζει: Στέφανος Ελμάζης, εκδότης-διευθυντής περιοδικού ΑΒΑΤΟΝ
20:00 – Λήξη