Κάνοντας το αόρατο…ορατό!

Της Μυρτώς Καμβυσίδη

Ο J. Lloyd επιδιώκει να αφυπνίσει τους θεατές του με μικρές γνώσεις μαγειρεμένες με μπόλικο χιούμορ. Aυτό που ξαφνιάζει, είναι οτι κάποια πράγματα παραείναι σοβαρά για να μην τα γνωρίζει η πλειοψηφία των ανθρώπων!

Για παράδειγμα, η πραγματικότητα είναι αυτή που βλέπουμε και αντιλαμβανόμαστε μέσω των περιοριστικών και παραμορφωτικών μηχανών αντίληψης (πέντε αισθήσεις μας); Οχι! Είναι μια ψευδαισθησιακή υπόνοια του πραγματικού.“Ο κόσμος είναι ηλεκτρομαγνητικά κύματα”! Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο! Δηλαδή στην πραγματικότητα…δεν υπάρχει πραγματικότητα(!) Το νόημα πλέον διαφεύγει!!

“Βλέπουμε ύλη, ενώ δεν υπάρχει τίποτα στη θέση της”, όπως πολύ εύστοχα αναφέρει ο Lloyd. Κι “όσο πλησιάζεις την ύλη..τα ηλεκτρόνια εξαφανίζονται σα χνούδι”. Ένα χρήσιμο βιβλίο για κάποιον που ενδιαφέρεται να ψάξει περισσότερο επ’αυτού είναι το “Δέντρο της Γνώσης” των καθηγητών Matura και Varela.

Άξιες απορίας είναι σε μερικά σημεία οι αντιδράσεις του κοινού που επιδεικνύουν ένα βαθμό αφέλειας, ή καλύτερα παρορμητισμού. Ακούγοντας τις πιο ανορθόδοξες αλήθειες, θα έπρεπε να προβληματιστούν, αντ’αυτού, ξεκαρδίζονται ομαδικώς στα γέλια.

Δείτε το video με προσοχή (έχει και υπότιτλους). Είναι πολλά που δε γνωρίζουμε. Ο J. Lloyd μας τοποθετεί κάπου μέσα στο χάος.  Έτσι αναδύεται στα μάτια μας η ασημαντότητα τόσο ημών όσο και όσων αξιώνουν να ενδυθούν κάποιο νόημα, όταν όλως παραδόξως η πραγματικότητα βρίθει από απουσίες νοήματος. «Δε γνωρίζουμε ούτε το ένα τοις εκατό του ενός εκατομμυριοστού σχετικά με οτιδήποτε..» και στην ερώτηση «ποιό το νόημα της ύπαρξης μας», οι δυό μεγάλες προσωπικότητες που καλεί ο Lloyd να απαντήσουν.. συμπεριλαμβάνουν στα τσιτάτα τους το «δε ξέρω».

http://www.ellispoint.gr/index.php?option=com_resource&controller=article&article=7084&category_id=34&Itemid=21

Από το περιοδικό ΑΒΑΤΟΝ

Οι μπύρες κερασμένες από εμένα…

Πριν από λίγο καιρό είχα συμμετάσχει σε μια εκπομπή του Χαρδαβέλα. Θέμα οι Μασόνοι και τα μυστικά τους. Η άποψή μου ήταν ότι στην εποχή μας δεν υπάρχει πια τίποτα κρυφό και όλα είναι δημοσιευμένα σε βιβλία και στο διαδίκτυο. Αρκεί να ψάξεις και θα τα βρεις.  Και δεν μιλούσα βέβαια για τα υποτιθέμενα «μυστικά» που επινοούν εχθροί και «οπαδοί- φίλοι» στην ανάγκη τους να δείχνουν ότι έχουν ισχυρό αντίπαλο και να δικαιολογούν την ύπαρξη τους. Αν όλα λοιπόν είναι έτσι, τότε ποιό είναι το μυστικό; Έδωσα ένα κοινό παράδειγμα. Έστω ότι τρεις φίλοι πάνε να παρακολουθήσουν Αναστενάρια. Ακολουθούν όλο το τελετουργικό και καταλήγουν γύρω από τις φωτιές τυλιγμένοι από το πλήθος και τον ήχο του τυμπάνου. Ο ένας από αυτούς μπορεί να νοιώσει την εσωτερική κλήση και να περπατήσει πάνω στα κάρβουνα. Ο δεύτερος μπορεί να κυριευθεί από συναισθηματική έκρηξη και να λυθεί σε δάκρυα και ο τρίτος μπορεί να αναρωτιέται «πότε θα τελειώσει όλο αυτό για να πιούμε καμιά μπύρα και να έρθουμε στα ίσα μας». Παρακολουθούν την ίδια τελετουργία και οι ιεροπραξίες, τα σύμβολα και η ατμόσφαιρα είναι φανερά και κοινά σε όλους. Γιατί αντιδρούν διαφορετικά; Μήπως γιατί ο καθένας αποκωδικοποιεί και αντιλαμβάνεται αυτό το οποίο είναι έτοιμος εκείνη τη δεδομένη στιγμή να δεχτεί; Οτιδήποτε άλλο δεν αντιλαμβάνεται καν ότι υπάρχει και είναι έτοιμος να το υποστηρίξει με όλη τη δύναμη της ψυχής του. Έτσι φτάνουμε στον αρχαίο μύθο που λέει ότι αν θέλεις να κρύψεις καλά μια αλήθεια για να διασωθεί στο μακρινό μέλλον δημοσιοποίησε την. Παλιά το έκαναν μέσα από παραμύθια και αφηγήσεις. Σήμερα μπορεί να γίνεται και μέσα από το διαδίκτυο. Κανείς δεν μπορεί να καταλάβει τίποτα, Κανείς δεν μπορεί να αντιληφθεί τίποτα, κανείς δεν μπορεί καν να «δει» ανάμεσα σε λέξεις και εικόνες αυτό το οποίο δεν είναι έτοιμος να κατανοήσει. Ένα μυστικό λοιπόν για τον 21 αιώνα είναι ότι δεν υπάρχει μυστικό. Ένα δεύτερο μυστικό είναι ότι η αντίληψη είναι θέμα καθαρά προσωπικό. Κατακτάται και βιώνεται αλλά δεν χαρίζεται ούτε προσφέρεται έναντι οποιουδήποτε αντιτίμου. Θέλει εργασία πάνω στον Εαυτό, μακρά, επίπονη και συστηματική. Είναι εύκολο να γίνει αυτό; Όχι. Είναι εύκολο να παρασυρθείς και να παρεκκλίνεις; Πανεύκολο και συμβαίνει συνέχεια. Υπάρχει τουλάχιστον κάποιο βοήθημα; Νομίζω ναι. Το λένε συνειδητότητα. Ο Γκουρτζίεφ κάποτε συμβούλευε τους νέους μαθητές του να «θυμούνται τον εαυτό τους». Περιφερόμαστε στην καθημερινότητά μας σαν υπνωτισμένοι πράττοντας και λέγοντας τα ίδια και τα ίδια  προβλέψιμα  και ίσως ευχάριστα ίδια και ασφαλή. Γύρω μας υπάρχει ένας κόσμος ανθρώπων και περιστατικών που ούτε καν αντιλαμβανόμαστε ούτε υφίστανται παράλληλα με την «αυτού εγκλωβισμένη εξοχότητα» μας . Ποιος μπορεί να περιγράψει τι συνέβαινε ακριβώς δίπλα του λεπτό προς λεπτό σήμερα το πρωί καθώς βάδιζε προς τη δουλειά του;  Κανείς, γιατί όλοι βαδίζουμε αυτόματα βυθισμένοι στις σκέψεις, τα όνειρα, τις επιθυμίες και τις σκοτούρες μας. Δεν μπορούμε λοιπόν να παρατηρήσουμε καμία κρυμμένη αλήθεια εκτός αν πέσει στο κεφάλι μας. Και τότε ίσως η πρώτη μας αντίδραση θα είναι να την σκυλοβρίσουμε γιατί μας διάλυσε τα συννεφάκια της ρουτίνας μας.

Εκτός αν την αποδεχτούμε πανηγυρίζοντας που «είδαμε» ξαφνικά αυτό που κανείς άλλος δεν βλέπει. Πως όμως ξεχωρίζουμε το αληθινό από το κάλπικο αφού θεωρήσαμε a priori ότι υπνοβατούμε και δεν παρατηρούμε. Πως δεν θα παρασυρθούμε;

Δεν ξέρω και βέβαια δεν έχω κάτι να απαντήσω.

Επομένως αν γυρίσουμε στο παράδειγμα των τριών φίλων που περιέγραψα ο πρώτος μπορεί να κατέληξε με μερικά εγκαύματα, ο δεύτερος έχει ανάγκη από ψυχίατρο για να βάλει σε τάξη τα σώψυχα του και ο τρίτος, ο πλέον ρεαλιστής είχε την ενδεδειγμένη πρόταση, γνωστή από την εποχή του Οβελίξ. Ένα τσιμπούσι και μερικές παγωμένες μπύρες βάζουν πάντα τα πράγματα σε τάξη.

Σε όσους επιμένουν να έχουν απορίες και δυσκολία επιλογής να θυμίσω το γνωστό από το μεσαίωνα «ξυράφι του Όκαμ».

Όταν δύο θεωρίες φαίνονται εξ ίσου σωστές, πάντα επιλέγουμε την απλούστερη.

Αν λοιπόν έχουμε την οποιαδήποτε αμφιβολία για την «αποκάλυψη» που κάποιος σερβίρει στα εκστασιασμένα από την αγωνία της αναζήτησης μάτια μας ας σκεφτούμε μήπως είναι καλύτερα να αρνηθούμε και κατευθυνθούμε προς το πλησιέστερο τσιμπούσι με την παλιά, δοκιμασμένη και ασφαλή  παρέα μας.

Οι μπύρες κερασμένες από εμένα…

Η πορεία των άστρων
ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΙΚΟ ΔΗΜΟΥ

•Στην «Καθημερινή» της 6.6., ο σοφός δάσκαλος Θ.Π. Τάσιος απαντά με επιστολή του στο κλασικό ερώτημα: «γιατί σιγεί η πνευματική ηγεσία». Παρατηρώντας ότι: α) ο όρος είναι ασαφής β) ότι πολλοί «πνευματικοί άνθρωποι» τα τελευταία χρόνια εμφανίστηκαν κομματικοποιημένοι (θα πρόσθετα: και κρατικοδίαιτοι) και γ) και όσοι επί τριάντα χρόνια μιλούσαν ελεύθερα: «δεν μπορούσαν να συστήσουν κρίσιμη μάζα μέσα στη λαοθάλασσα του ενδημικού πολιτικού κονφουζιονισμού μας».
•Στην ίδια εφημερίδα ο νεότερος δάσκαλος, Ν. Αλιβιζάτος, κλείνει ένα άρθρο για την επαπειλούμενη κατάρρευση, γράφοντας: «Δίχως άλλο την κύρια ευθύνη τη φέρουν οι πολιτικοί. Ένα μερίδιο ωστόσο βαρύνει και τους πνευματικούς ανθρώπους».
•Ας μη σταθούμε στους πρώτους ενδοιασμούς του Τάσιου για το ποιοι και πόσο αξιόπιστοι είναι αυτοί οι πνευματικοί άνθρωποι. Ας δεχθούμε ότι υπάρχουν μερικοί που ελεύθερα μιλούν και γράφουν. Ποιος τους διαβάζει; Ποιος τους ακούει; Ποιος τους ακολουθεί;
•Ο πρώτος Έλληνας διανοούμενος, ο τραγικός στην μοναξιά του Εμμανουήλ Ροΐδης, είχε γράψει πριν 120 χρόνια: «Τον ορεγόμενον να εκφράσει την γνώμην του περί των πολιτικών ημών πραγμάτων εν πάση αμεροληψία αποθαρρύνει πάντοτε ο εξής συλλογισμός: ότι αι παρατηρήσεις αυτού, όσον ορθαί και ακριβείς εάν είναι, θέλουσιν έχει επί της πορείας των πολιτευομένων τόσην μόνον επιρροήν, όσην και οι παρατηρήσεις αστρονόμου επί της πορείας των αστέρων».
•Με συναντούν άνθρωποι στον δρόμο, με αναγνωρίζουν και μου λένε: «Γιατί δεν μιλάτε; Έχετε καθήκον να υψώσετε τη φωνή σας».
•Κι εγώ απαντώ: «Γιατί δεν ακούτε; Και κυρίως – γιατί δεν σκέφτεστε επάνω σε αυτά που ακούτε;».
•Τι παραπάνω μπορεί να κάνει ένας «πνευματικός άνθρωπος» (ας αφήσουμε τα περί «πνευματικής ηγεσίας» – δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα) παρά να μιλάει και να γράφει; Και ο Τάσιος και ο Αλιβιζάτος και πολλοί άλλοι το κάνουν συστηματικά δεκαετίες ολόκληρες. Μέχρι και στην τηλεόραση προσφύγαμε μερικοί, για να διευρύνουμε το κοινό μας. Αλλά ποιο κοινό; Ακούει κανείς; Ελεύθερα, απροκατάληπτα, χωρίς παρωπίδες;
•Δίκιο είχες Ροΐδη! Όσο άλλαξαν την πορεία των άστρων οι αστρονόμοι, τόσο και οι Έλληνες διανοούμενοι την πορεία της χώρας τους…
9.6.2010
από το Lifo http://www.lifo.gr/mag/columns/3002

«Μόνο το άτομο έχει αίσθηση υπευθυνότητας»
– Nietzsche

Αλβέρτος Αϊνστάιν (1925) χωρίς περαιτέρω σχολιασμό:

Ο Κόσμος όπως τον βλέπω εγώ.

Σε τι παράξενη κατάσταση βρισκόμαστε εμείς οι θνητοί! Καθένας από εμάς βρίσκεται εδώ για μια σύντομη επίσκεψη• δεν γνωρίζει για ποιο σκοπό, αν και μερικές φορές νομίζει ότι τον αισθάνεται. Αλλά από την οπτική γωνία της καθημερινής ζωής, χωρίς να εμβαθύνουμε, υπάρχουμε για τον συνάνθρωπο μας – καταρχάς για αυτούς στων οποίων τα χαμόγελα και την ευημερία στηρίζεται όλη η ευτυχία μας και αμέσως μετά για όλους αυτούς που δεν γνωρίζουμε προσωπικά και με την μοίρα των οποίων είμαστε ενωμένοι με τον δεσμό της συμπόνοιας. Εκατό φορές κάθε μέρα, θυμίζω στον εαυτό μου ότι η εσωτερική και εξωτερική ζωή μου εξαρτάται από την εργασία των άλλων ανθρώπων, ζωντανών και νεκρών, και ότι πρέπει να υπερβάλω εαυτόν για να μπορέσω να δώσω στο ίδιο μέτρο με το οποίο έχω λάβει και συνεχίζω να λαμβάνω. Με ελκύει η απλή ζωή και συχνά καταπιέζομαι από το αίσθημα ότι απορροφώ μια μη αναγκαία ποσότητα από την εργασία των συνανθρώπων μου. Θεωρώ τις ταξικές διαφορές αντίθετες προς την δικαιοσύνη και, σε τελική ανάλυση, βασισμένες στον εξαναγκασμό. Θεωρώ επίσης ότι η απέριττη ζωή κάνει καλό σε όλους, φυσικά και πνευματικά.
(περισσότερα…)

Ήρθαν
ντυμένοι φίλοι
αμέτρητες φορές οι εχθροί μου
το παμπάλαιο χώμα πατώντας
και το χώμα δεν έδεσε ποτέ με τη φτέρνα τους.

Έφεραν το Σοφό, τον Οικιστή, και το Γεωμέτρη,
βίβλους γραμμάτων και αριθμών,
την πάσα υποταγή και δύναμη,
το παμπάλαιο φως εξουσιάζοντας.
Και το φως δεν έδεσε ποτέ με τη σκέπη τους.

Ούτε μέλισσα καν δεν γελάστηκε
το χρυσό ν’ αρχίσει παιχνίδι
ούτε ζέφυρος καν, τις λεύκες να φουσκώσει ποδιές.

Έστησαν και θεμελίωσαν
στις κορφές, στις κοιλάδες, στα πόρτα
πύργους κραταιούς και επαύλεις
ξύλα και άλλα πλεούμενα,
τους νόμους τους θεσπίζοντας
τα καλά και συμφέροντα,
στο παμπάλαιο μέτρο εφαρμόζοντας.

Και το μέτρο δεν έδεσε ποτέ με την σκέψη τους.
Ούτε καν ένα χνάρι θεού
στην ψυχή τους σημάδι δεν άφησε
ούτε καν ένα βλέμμα ξωθιάς
τη μιλιά τους δεν είπε να πάρει.

Έφτασαν ντυμένοι «φίλοι»
αμέτρητες φορές οι εχθροί μου
τα παμπάλαια δώρα προσφέροντας.
Και τα δώρα τους άλλα δεν ήτανε
παρά μόνο σίδερο και φωτιά.
Στ’ ανοιχτά που καρτέραγαν δάχτυλα
μόνο όπλα και σίδερο και φωτιά.
Μόνο όπλα και σίδερο και φωτιά

ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ «ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ»

Απο το http://ianisdo.blogspot.com/ ΦAOS SATORI Κείμενο του του Γιαννη Δογανη

Αυτοί που δεν παθαίνουν σοκ, όταν ακούν για πρώτη φορά σχετικά με την κβαντική θεωρία δεν είναι δυνατόν να την έχουν καταλάβει
– Νιλς Μπορ
(Βραβείο Νόμπελ 1922 για την δομή του Ατόμου)

Εδώ και τριάντα χρόνια ορισμένοι επιστήμονες έχουν συνειδητοποιήσει και δηλώσει με διάφορους τρόπους πως οι ανακαλύψεις της κβαντικής φυσικής ομοιάζουν σε μεγάλο βαθμό με τις αρχαίες πνευματικές διδασκαλίες – ειδικά αυτές της Ελλάδας και της Ινδίας.

Σήμερα κυκλοφορούν άφθονα βιβλία και, εντελώς πρόσφατα, δυο σημαντικά και συναρπαστικά κινηματογραφικά έργα πάνω στο θέμα με τους τίτλους ΤΙ ΣΤΟ ….. ΜΠΙΠ ΞΕΡΟΥΜΕ ? και ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ. Και τα δυο έργα συνοδεύονται από βιβλία με τους ίδιους τίτλους. Στο τέλος του άρθρου θα βρείτε και άλλους τίτλους που ασχολούνται με το θέμα. Επίσης προτείνω να παρακολουθήσετε τις εκπομπές ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΠΟΥ ΑΓΑΠΗΣΑ στην ΕΤ3, όπου οι καθηγητές αστροφυσικής στο πανεπιστήμιο Αθηνών κ.κ Μ.Δανέζης και Στρ. Θεοδοσίου μας ενημερώνουν με ένα μοναδικό τρόπο για την πραγματικότητα, πίσω και κάτω από την επιφανειακή υλική πραγματικότητα, που αντιλαμβάνονται οι αισθήσεις μας.

Εδώ θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας μερικές από τις βασικές έννοιες της σύγχρονης φυσικής και πως συσχετίζονται με τις αρχαίες πνευματικές διδασκαλίες.

Ποιες είναι αυτές οι αλήθειες;

1. Ύλη και ενέργεια εναλλάσσονται. Η ύλη μπορεί να γίνει ενέργεια και η ενέργεια μπορεί να γίνει ύλη σύμφωνα με την φόρμουλα του Αϊνστάιν Ε=mc2, όπως στην πυρηνική ενέργεια και στην ατομική βόμβα.

Δηλαδή το περιοδικό που κρατάτε στο χέρι σας είναι μια λεπτή μορφή ενέργειας που έχει πάρει την μορφή της ύλης που κρατάτε. Το σώμα σας είναι η ίδια ενέργεια που έχει πάρει την μορφή του σώματος σας. Όλη η ύλη είναι και ενέργεια. Η δομή του κάθε ατόμου ή μορίου είναι, τελικά, ενέργεια.

2. Σωματίδια μπορούν να φαίνονται σαν ύλη ή / και σαν κύματα. Μπορεί κάτι να συμπεριφέρεται τώρα σαν σωματίδιο και μετά σαν κύμα απλωμένο μέσα στο χώρο. Όταν παρατηρούμε φωτόνια και ηλεκτρόνια αλλάζουν συμπεριφορά. Μια στιγμή είναι σαν ύλη και μετά από λίγο είναι σαν απλωμένα κύματα ενέργειας.

(περισσότερα…)

20 Ερωτήσεις και οι Απαντήσεις τους από τον Νανόπουλο (08-11-2006)

Πηγή: tanea.gr

  • Ποια είναι η μεγαλύτερη πρόκληση για τη Φυσική σήμερα;

Η κατανόηση εκ μέρους των φυσικών τής εμφανίσεως του Σύμπαντος, όντας στηριγμένοι σε πειραματικά δεδομένα.

  • Πόσος καιρός θα χρειαστεί μέχρι να βρούμε την ενοποιημένη θεωρία των πάντων;

Δεν μου αρέσει να βάζω αυθαίρετα όρια. Πάντως δεν απέχουμε πολύ…

  • Τι κάνει τους φυσικούς να πιστεύουν πως πρέπει να υπάρχει ένας νόμος που ρυθμίζει τη συμπεριφορά κάθε πράγματος στη Γη αλλά και στο Σύμπαν;

Η φύση είναι ΑΠΛΗ…

  • Αν βρούμε τη θεωρία, σε τι θα γίνουμε σοφότεροι;

Δεν θα έχουμε πια δικαιολογίες για να ζούμε στον σκοταδισμό.