κουτρουμπούσης

Πάνος Κουτρουμπούσης, 1937-2019.

Ο Πάνος Κουτρουμπούσης πέθανε την ημέρα της Ισημερίας, τότε που έβαλαν (ποιοι?) να γιορτάζουν σ όλο τον κόσμο (ποιοι?) την ποίηση.

Πεζογράφος, σκιτσογράφος και εικαστικός Πάνος (Πητ) Κουτρουμπούσης γεννήθηκε στη Λιβαδειά το 1937  μεγάλωσε στην Αθήνα και σπούδασε σκηνοθεσία στην Ιταλία. Έζησε πολλά χρόνια στο εξωτερικό, στην Αγγλία και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Στη λογοτεχνία εμφανίστηκε το 1958 ως εκπρόσωπος της λογοτεχνίας beat, με δημοσιεύσεις στο περιοδικό «Αθηναϊκά Γράμματα»  συνομιλητή του Μπάροουζ και του Γκίνσμπεργκ και μέλος της συντακτικής επιτροπής του ιστορικού περιοδικού «Πάλι» μαζί με  με τον Νάνο Βαλαωρίτη, τον Τ. Δενέγρη, τον φίλο του ιδανικό αυτόχειρα Γιώργο Μακρή και τον Δημήτρη Πουλικάκο.

κουτρουμπούσης γκινσμπεργκ 1961

Στο Κολωνάκι με τον Άλεν Γκίνσμπεργκ, 1961 από το https://dimartblog.com/

Υπήρξε μεταξύ πολλών άλλων και ο εμπνευστής της μυστικής virtual οργάνωσης ΚΔΩΑ, που σημαίνει Κτηνώδης Δύναμη Ωγκώδης Άγνοια: προσοχή, το Ογκώδης με Ωμέγα για να δηλωθεί, ακριβώς, η Άγνοια, καθώς αυτός στον οποίο προσάπτουμε ΚΔΩΑ δεν ξέρει καν να γράφει, είναι αστοιχείωτος,  ο Υπερβλάξ που μπορεί να στραπατσάει οτιδήποτε εν τη ηλιθιότητί του.  Μυστικά μέλη μεταξύ άλλων είναι η Ζήνα, η Πέγκυ Ζήνα, ο Μπάμπης ο Σουγιας , οΓλόμπος (αριστερό χέρι του Κύρου Γρανάζη) κλπ. Για περισσότερα περί ΚΔΩΑ στο http://frikipaideia.wikia.com/wiki/%CE%9A%CE%94%CE%A9%CE%91               Παρακαλώ σεβαστείτε το Ωμέγα γιατί  οι ιστοσελίδες καθοδηγούμενες από πουριτανούς των λέξεων το ευνουχίζουν σε ΚΔΟΑ.

ΚΔΩΑ Montage

ΚΔΩΑ Δαγκωτό, Ωρέ Αλάνια!  frikipaideia.wikia.com

 

Ένα κείμενο του Κουτρουμπούση με τίτλο Αντόνιο Μεντιτερρανέ από το https://www.thegreekcloud.com/grcloud-v1/blogs/blog.php?pg=3&uid=48&id=3718

π κουτρουμπούσης

Στην άλλη άκρη της πόλης, μετά τη δουλειά και καθώς νυχτώνει, μια γλυκυτάτη νέα κοπέλα προχωρεί κατά μήκος του δρόμου με τα μαγαζιά. Οι κράχτες τα ρομπότ, στέκονται μπροστά στις πόρτες των καταστημάτων και παντού αναβοσβήνουν πολύχρωμα φώτα και λέηζερ που χορεύουν. Η νέα κοπέλα είναι ξανθιά, με τα μαλλιά της μαζεμένα γύρω στο λαιμό και μετά να χύνουνται στους ώμους. Ξανθιά, ροδοκόκκινη, γεμάτη φρεσκάδα, σταματάει σε εξώπορτα και βγάζει τα κλειδιά της.
Τώρα θα μπει στο διαμέρισμά της, θα δειπνήσει κάτι ελαφρό και ευχάριστο, θα δει κάποιο θέαμα στην οθόνη, με τσάι και μαλακά σοκολατάκια. Και μετά στο κρεββάτι, με το βιβλιόφωνο, ευτυχής και ικανοποιημένη. Και σε κάπου δέκα λεπτά θα κοιμηθεί.
Και στον ύπνο της; Βεβαίως ονειρεύεται τον Λατίνο Εραστή, τον μεσογειακό Αντόνιο, ένα σώμα μελαψό και στιλπνό σαν λαδωμένο, καλοδεμένο και νευρώδες, σφιχτές καμπύλες, μαλλιά όχι πολύ μακριά όμως κατάμαυρα και κατσαρά, γεμάτα χείλη. Είναι σκέτο αρσενικό. Και… ωχ αμάν! Δεν έχει πάντα αυτήν την ατέλειωτη στύση στην ξερή του;
Οι τρίχες εκεί είναι κάπως σαν κυανό ατσάλι, και σαν σκληρές στριφτές γουρουνότριχες. Και στην κορφή του βελουδένιου εργαλείου γυαλίζει πάντα μια μικρή σταγόνα λαγνεία. Όταν φοράει παντελόνια, αναγκάζεται να έχει συνέχεια το αριστερό χέρι στην τσέπη, έτσι που να συγκρατεί το πράμα του. Αλλιώς όλος ο κόσμος θα το διέκρινε να κουτουλάει θυμωμένο από μέσα απ’ το μπατζάκι.
Μπορεί να είναι λίγο κουτός, απλοϊκός. Αλλά πώς μπορεί αυτό να έχει σημασία; Είναι ο Αντόνιο, ο Λατίνος Εραστής μεντιτερρανέ, ο ονειρεμένος. Και παίζει κι ένα είδος παλιομοδίτικο όργανο με χορδές και ευχαριστιέται να ξαπλώνεται σε καναπέδες μαλακούς και να τον τρέφουν σταφύλια. Τα σταφύλια του αρέσουν. «Περιστέρα μου! … Mi amor!», «Ω, Αντόνιο! … Ω, Αντόνιο!».
Ο ουρανός είναι παντοτινά ροζ στα όνειρά της και ονειρεύεται πολύ τον Αντόνιο και ότι της το κάνει συνέχεια, μέρα νύχτα.
Κι αυτός είμαι εγώ, ο Αντόνιο. Αλλά σκέφτομαι πως δεν θα πάω στον ονειρόκοσμό της απόψε. Εγώ όπως είναι και γραμμένο, όταν πλησιάζω τις γυναίκες τους, οι Αβησσυνοί κοιτάνε φοβισμένοι. Και το ίδιο και οι Έλληνες και οι Τούρκοι και οι Σλάβοι, απ’ τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο. Και δεν μου άρεσε καθόλου έτσι που έβγαλε τα κλειδιά της κι άνοιξε την πόρτα της. Είδα πολλήν σιγουριά και αυτοπεποίθηση. Δεν γίνεται να επιτρέψω η κοπέλα που μ΄ονειρεύεται να νομίζει ότι της ανήκω.

Και εδώ σύνδεσμος σε μια συνέντευξη του :

https://www.lifo.gr/now/culture/230657/pethane-o-panos-koytroympoysis