Κείμενα Φίλων


Ο Συμβολισμός των 7 Πτυχών της Hakama.

Η εικόνα ίσως περιέχει: 2 άτομα, περιλαμβάνεται ο Stylianos Anagnostakis, εσωτερικός χώρος


Η Hakama είναι παραδοσιακή Ιαπωνική ενδυμασία – φαρδύ παντελόνι με 7 πτυχές/πιέτες η οποία χρησιμοποιείται συνήθως σε μαχητικές Τέχνες όπως το Aikido, Kendo, Iaido, και Kyodo. Για όλους όσους ασχολούνται για χρόνια με τις παραπάνω Τέχνες, η ένδυση με την προσθήκη της Hakama στην εξάσκησή τους θεωρείται ότι αποτελεί ένα μείζον θέμα στη σκέψη τους. Πολλοί ασκούμενοι των Μαχητικών Τεχνών εξασκούνται μόνο με την φιλοδοξία ότι κάποια μέρα θα είναι ικανοί να φορέσουν τη Hakama, χωρίς όμως να συνειδητοποιούν τη βαθύτερη σημασία και το νόημά της. Επίσης, πολλοί εξασκούμενοι, ατυχώς για αυτούς, θέλουν να φορούν τη Hakama απλά και μόνο για καλαισθητικούς λόγους.

Άραγε γνωρίζουμε πραγματικά το νόημα της Hakama; Επειδή «η κατανόηση της ψυχής (του πνεύματος) μίας Hakama θα μας βοηθήσει να εξασκήσουμε το Aikido», όπως μας δίδαξε o O’ SENSEI.

Στο Aikido, η Hakama συνήθως φοριέται από εκπαιδευόμενους – άνδρες που έχουν επιτύχει να είναι σε επίπεδο Yudansa ( Δηλαδή μαύρη ζώνη – shodan και πάνω), εξαιρουμένων των γυναικών που έχουν τη δυνατότητα να τη φορούν σε πιο χαμηλά επίπεδα τεχνικής γνώσης (kyu). Αυτή η παράδοση δημιουργεί άθελά της μία ψευδή αντίληψη στους ασκούμενους του Aikido στην εκτίμηση της σημασίας της hakama στην πρακτική εξάσκησή τους. Υπάρχει η λανθασμένη άποψη, η οποία συνεχώς και αυξάνεται, ότι κάποιος που φοράει τη hakama, αντιπροσωπεύει και το επίπεδο γνώσεων του “Sensei”(Διδασκάλου), ή ότι θεωρείται συμβολικά ότι είναι ανώτερος στην τεχνική του κατάρτιση. Αποτελεί επίσης λυπηρό γεγονός αν ο εκάστοτε Aikidoka βιαστεί και πιέσει τον εαυτό του να συμμετέχει στις εξετάσεις που γίνονται για να διαπιστωθεί η πρόοδός του στην Τέχνη, μόνο και μόνο για να φορέσει τη hakama. Μόλις επιτύχει αυτό που επιθυμεί, άραγε το Aikido που κάνει έχει κατανοηθεί και πραγματωθεί στην ουσία του; Θα έπρεπε για όλους εμάς που αγαπάμε να ασκούμε τη συγκεκριμένη Τέχνη, να είναι σημείο έντονης ανησυχίας, ώστε να μην βαδίζουμε σε λάθος μονοπάτια. Επομένως, είναι πολύ σημαντικό να κατανοήσουμε και να εξετάσουμε το βαθύ νόημα της hakama που φοράμε στην πράξη.

H Hakama είναι ένα σύμβολο του Πνεύματος του Budo στο Aikido. Υπάρχει μία διαχρονική φιλοσοφία και αξίες που διέπουν τον Budoka ( Τον Ιππότη της Μεσαιωνικής Φεουδαρχικής Εποχής Των Σαμουράι), καθόσον όποιος θέλει να βαδίσει στα «Ιπποτικά Μονοπάτια», φέρει και την υψηλή ηθική ευθύνη για την hakama που φοράει. Υπάρχουν, λοιπόν, σε αυτήν 7 πιέτες – πτυχές που τεντώνονται κατακόρυφα, 5 στο μπροστινό μέρος και 2 στο πίσω μέρος αυτής. Κάθε μία πτυχή έχει μία βαθιά έννοια ως σύμβολο που είναι χαρακτηριστικό της διδασκαλίας του Budo. 7 διδασκαλίες του Budo που αποτελούν και τους 7 βασικούς πυλώνες του.

1. Η Αλήθεια

Η αλήθεια είναι η αποκορύφωση της υψηλότερης ανθρώπινης αναζήτησης στη ζωή. Επειδή η υψηλότερη ΑΛΗΘΕΙΑ είναι μία και μοναδική και δεν είναι άλλη από την ύπαρξη του Θείου. Ο άνθρωπος στο ταξίδι της ζωής του θα αισθάνεται άδειος και χωρίς νόημα χωρίς να συνειδητοποιεί ότι είναι απλώς ένα μικρό κομμάτι από αμέτρητες δημιουργίες του Θεού. Πολλές φορές ο άνθρωπος με την ανάπτυξη του ΕΓΩ θεωρεί τον εαυτό του σαν να είναι το επίκεντρο του κόσμου και του σύμπαντος. Στην πραγματικότητα είναι σαν ένας κόκκος άμμου μέσα στην έρημο. Η έλευσή του και η αποχώρησή του δεν έχει απολύτως κανένα νόημα, εκτός αν ανακαλύψει την αληθινή έννοια της ζωής στον κόσμο.

Στο Budo, οι Πνευματικές Αξίες είναι η ουσία της διδασκαλίας και του τελικού προορισμού του ταξιδιού της ζωής ενός budoka. Οι άνθρωποι που προσπαθούν να καταλάβουν και να εφαρμόσουν το Budo μέσω της εξάσκησης των μαχητικών τεχνών πρέπει να έχουν σαν Γνώμονα την αναζήτηση της Αλήθειας, που είναι κάτι πολύ πιο Εσωτερικό και με Θεία Σοφία εμπλουτισμένο. «Δεν υπάρχει τίποτα σε αυτήν τη ζωή που να μην μας διδάσκει», όπως επιβεβαιώνει και ο O’ Sensei. Αν ενταχθούν αυτές οι Πνευματικές Αξίες στην καθημερινή μας ζωή, αλλά και στην εξάσκηση των πολεμικών τεχνών, τότε και μόνο έχουμε κάνει ένα μεγάλο βήμα στην Αναζήτηση της Αλήθειας και στην ουσιαστική εφαρμογή του Budo.

2. Σεβασμός & Τιμή

Στην Ιαπωνική κουλτούρα η απόδοση Σεβασμού και της Τιμής προς τους άλλους είναι πάρα πολύ διαδεδομένη. Αυτές υποδεικνύονται κυρίως με την υπόκλιση “Rei” ενός ανθρώπου για κάποιον άλλον. Στο Budo σαν συμπεριφορά Σεβασμού, η οποία είναι και η αντίληψη για την αξία που αποδίδει στην Τιμή ένας Σαμουράι, είναι ότι για να θεωρηθεί ένας Σαμουράι άξιος Τιμής, έπρεπε να γνωρίζει πρωτίστως να σέβεται και να τιμά με τη συμπεριφορά του τους άλλους ανθρώπους.

Στην ηθική φιλοσοφία είναι πολύ σημαντικό να εξασκείται κανείς πώς να συμπεριφέρεται σωστά και ευγενικά, ειδικά όσον αφορά τους γονείς, τους δασκάλους και τους ανώτερους στην ιεραρχία.

Στο “Bushido Shosinshu”, ένα βιβλίο που γράφτηκε από τον Taira Shigesuke (1639-1730), γράφεται ότι: «για τους ιππότες (budoka), η καλή φροντίδα των ηλικιωμένων (γονέων) είναι θεμελιώδες πράγμα». Περαιτέρω, εξήγησε ότι οι γονείς μας είναι η προέλευση της ύπαρξής μας στη γη, η σάρκα και το αίμα που έχουμε αρχικά προέρχεται από τη δική τους. Οι γονείς θα κάνουν το καλύτερο για τη ζωή των παιδιών τους. Συνεπώς καθίσταται καθήκον κάθε ανθρώπου, ειδικά για εκείνον που ακολουθεί το μονοπάτι των ιπποτών (budoka), να «θυσιαστεί» όταν απαιτούν οι συνθήκες και να τιμήσει και τους δύο γονείς για το υπόλοιπο της ζωής του.

Επιπρόσθετα πρέπει να σεβόμαστε τους Δασκάλους μας. Ο Δάσκαλος στα Ιαπωνικά ονομάζεται “Sensei”. Δάσκαλος θεωρείται και εκείνος που είναι πιο ηλικιωμένος από εμάς, καθότι κατέχει μία βαθύτερη κατανόηση της γνώσης και της σοφίας της ζωής. Στο Budo, οι Δάσκαλοι περιγράφονται και ως οι δεύτεροι γονείς μας. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι μας δίδαξαν πολλά πράγματα για τη ζωή. Επίσης, εκπαιδεύουν και βοηθούν τους μαθητές να μπορούν να ζήσουν μια καλή και ενάρετη ζωή. Ένας Δάσκαλος “Sensei” στο Budo κατέχει μία Πνευματική θέση, όπου η ηθική ευθύνη της διδασκαλίας δεν είναι αρκετή. Θα πρέπει να είναι υπεύθυνος για την εκπαίδευση των μαθητών ώστε να γίνουν καλύτεροι άνθρωποι Σωματικά, Διανοητικά, Ηθικά και τελικά Πνευματικά. Δυστυχώς στη σύγχρονη εκπαίδευση δεν απαντάται αντίστοιχος Πνευματικός Διδάσκαλος, αλλά ένας που κατέχει μία λειτουργική θέση στο εκπαιδευτικό σύστημα.

Εκείνος που εκπαιδεύεται στο Budo, δεν δύναται να θεωρεί κάποιον που τον δίδαξε ότι ήταν ένας πρώην Δάσκαλός μου, όπως δεν μπορεί κανείς να πει οι «πρώην γονείς μου», τη στιγμή μάλιστα που και ο ίδιος έχει γίνει γονέας. Οι Γονείς θα εξακολουθούν να είναι οι γονείς μας, τους οποίους θα πρέπει να τους αγαπάμε και να τους τιμούμε ως το τέλος της ζωής μας. Επίσης για τους Δασκάλους μας, θα παραμείνουν οι δάσκαλοί μας διότι οι γνώσεις που δίδονται από αυτούς θα μας καθοδηγούν μέχρι το τέλος της ζωής μας.

3. Τιμιότητα και Ειλικρίνεια

Η τιμιότητα και η ειλικρίνεια με λόγια και πράξεις είναι ουσιαστικής σημασίας στο Budo. Όταν τιμούμε κάποιον, πρέπει να το εκδηλώνουμε με όλη μας την καρδιά και την ψυχή μας, όχι απλά μόνο με την φυσική παρουσία μας (επιτηδευμένα). Όταν μιλάμε, να λέμε πάντοτε την αλήθεια, τι πραγματικά αισθάνεται η καρδιά μας και το μυαλό μας με ένα καλό και τίμιο τρόπο έκφρασης. Η τιμιότητα είναι δύσκολο να εκφραστεί εκτός από εκείνους που έχουν περίσσιο θάρρος στην ψυχή τους. Η διατήρηση της εμπιστοσύνης των άλλων, είναι μία από τις σημαντικότερες πτυχές της τιμιότητας και της ειλικρίνειας.

Μία ιστορία αναφέρεται : « Αν εμπιστευθούμε χρυσάφι στα χέρια ενός φίλου ο οποίος θα ταξιδέψει μακριά, πρέπει να είμαστε βέβαιοι ότι το χρυσάφι είναι ασφαλές και ότι θα μας επιστραφεί ακέραιο πίσω. Υποθέτοντας ότι αυτό θα συμβεί ακόμη και αν ο φίλος μας στη διαδρομή πεθάνει, θα πρέπει να είμαστε σίγουροι ότι το χρυσάφι είναι σε ασφαλή χέρια των κληρονόμων ή της οικογένειάς του και ότι κανείς από αυτές τις κατηγορίες προσώπων δεν θα καρπωθεί το παραμικρό πλεονέκτημα από αυτή τη δυσάρεστη κατάσταση». Άνθρωποι που μπορούν να κάνουν τέτοια πράγματα είναι αληθινοί «Ιππότες».

4. Πίστη – Αφοσίωση

Η Πίστη – Αφοσίωση αποτελεί μια αξιέπαινη χειρονομία, την στιγμή που η προδοσία υποδηλώνει χαμηλή και περιφρονητική συμπεριφορά. Ένας αληθινός ιππότης θα διατηρήσει την πίστη του και την αφοσίωσή του σε κάτι ανώτερο ακόμη και όταν πρέπει να θυσιάσει τη ζωή του για τα ιδανικά του. Ο Σαμουράι στα παλιά χρόνια (πριν από την εποχή Meiji – εποχή του μετασχηματισμού στη νέα Δυτική μοντέρνα κουλτούρα) ήταν πρόθυμοι να θυσιάσουν τη ζωή τους για να υπερασπιστούν τον Άρχοντά τους ή το δρόμο (RIU) της πολεμικής τους τέχνης. Στις μέρες μας, η πίστη και η αφοσίωση, εφόσον ενυπάρχει, θεωρείται μία πολύ ευγενής στάση και συνάμα πολύ σπάνια. Η συγκεκριμένη συμπεριφορά ανήκει μόνο σε εκείνους που έχουν το Θάρρος εμποτισμένο στην ψυχή τους. Συνήθως αυτό που πραγματικά συμβαίνει στην σημερινή εποχή, είναι ότι πολύ εύκολα κάποιος προβαίνει στην προδοσία, εφόσον μπορεί κάτι να βλάψει τον εαυτό του ή έχει μεγαλύτερο όφελος από μία κατάσταση. Η συγκεκριμένη συμπεριφορά αντίκειται στο Δρόμο του Budo (του Ιππότη).

Η αφοσίωση στην εφαρμογή του Δρόμου που ακολουθεί η Πολεμική Τέχνη η οποία ασκείται, είναι ακόμη σχετική με το παρών, αλλά όχι και με την έννοια της απαγόρευσης της μάθησης των διδασκαλιών των άλλων Μαχητικών Τεχνών. Ο κάθε ασκούμενος πρέπει να διατηρεί το καλό όνομα της Σχολής την οποία ακολουθεί και εξασκείται με έναν τρόπο δεν αντίκειται στην Παράδοσή της και της Γνώσης που έχει μάθει.

5. Ευγένεια : Τρόπος Συμπεριφοράς

Ο κώδικας Δεοντολογίας και ο τρόπος Συμπεριφοράς αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του Budo. Χωρίς τη σωστή και αξιοπρεπή συμπεριφορά, κάποιος δεν μπορεί να ονομαστεί «πολεμιστής», ακόμη και αν θεωρείται κορυφαίος στις τεχνικές. Η στάση “Rei” – Υπόκλιση είναι ένα παράδειγμα που μπορεί εύκολα κάποιος να κατανοήσει. Η Υπόκλιση γίνεται όταν κάποιος εισέρχεται σε ένα dojo για να εξασκηθεί αλλά και στο τέλος αυτής και πρέπει να γίνεται με βαθιά κατανόηση. Πολλές φορές το να υποκλιθεί κανείς θεωρείται δεδομένο, αλλά αγνοείται το Πνεύμα της πρακτικής αυτής. Ας έχουμε κατά νου ότι η πρακτική μας εξάσκηση δεν περιορίζεται μόνο για να εξασκήσουμε τις τεχνικές, αλλά αναμένεται να αποτελέσει έναν Νοητικό, Ηθικό και Πνευματικό Στόχο που κάθε aikidoka πρέπει να έχει και μπορεί να εφαρμόσει ενδεχομένως και σε οποιασδήποτε άσχημες συνθήκες της καθημερινότητάς του, εκτός του dojo. Σε αυτή την περίπτωση απαιτείται ένας κώδικας δεοντολογίας και συμπεριφοράς που εκδηλώνεται μέσω της αυτοπειθαρχίας με σκοπό να καλλιεργήσει το Θάρρος, που ακολουθείται από την μετριοφροσύνη.

6. Γνώση και Σοφία

Το Budo είναι μια μορφή γνώσης που παράγει Σοφία. Κάθε γνώση πρέπει να έχει ως αποτέλεσμα μια αξία Σοφίας. Χωρίς Σοφία, η γνώση θα οδηγήσει σε καταστροφικά αποτελέσματα. Για αιώνες, οι άνθρωποι δημιουργούν γνώση και τεχνολογία, που δεν συνοδεύεται και από την ανάλογη Σοφία.

Σαν παράδειγμα θα μπορούσαμε να αναφέρουμε την παραγωγή των όπλων. Στις μέρες μας η ύπαρξη υψηλής τεχνολογίας στην κατασκευή των όπλων, όλο και περισσότεροι αθώοι άνθρωποι γίνονται θύματα πολέμου, ενός πολέμου που κατά βάση προέρχεται από την ανθρώπινη απληστία. Το παραπάνω αποτελεί ένα καλό παράδειγμα για το πώς η κακή χρήση της γνώσης μέσω της παραγωγής των όπλων, δεν παράγει Σοφία.

Στο Budo μαθαίνει κάποιος για την αξία της ζωής και του θανάτου. Εκπαιδεύεται με την Καρδιά του, το Νου του, και το Σώμα του να δεχτεί το θάνατο ή πολλές φορές και να τον προκαλέσει. Επομένως, η γνώση του Budo χωρίς Σοφία αποτελεί ανθρωπιστική καταστροφή. Η υψηλότερη Σοφία του Budo λοιπόν, είναι να σφυρηλατήσει την καρδιά, το μυαλό και το σώμα μας στην ενθάρρυνση και αναζήτηση της υψηλότερης αξίας της Αλήθειας.

7. Θάρρος

Το Θάρρος τοποθετείται ιεραρχικά στην τελική ακολουθία των 7 πυλώνων του Budo, επειδή το θάρρος μπορεί να επιτευχθεί μόνο αφού ένα άτομο είναι σε θέση να καταλάβει και να ηγηθεί των 6 προηγούμενων πυλώνων. Το θάρρος μέσα σε έναν ιππότη είναι μια ακτινοβολία ευγενών χαρακτήρων. Το θάρρος βασίζεται στην κατανόηση των αξιών της πραγματικής αλήθειας και της τιμής στον εαυτό μας, όχι στο θάρρος που εκδηλώνεται από την οργή και στην επιθυμία να νικήσουμε άλλους.

Η ανάμνηση του θανάτου είναι επίσης πολύ σημαντική για να καθιερωθεί ο χαρακτήρας του Budo, γιατί κάποιος που θυμάται πάντα το θάνατο θα κρατήσει τη δράση του και τη συμπεριφορά του για να παραμείνει στο δρόμο της αλήθειας. Ένας Σαμουράι πρέπει πάντα να θυμάται το θάνατο ανά πάσα στιγμή, τόσο κατά τη στιγμή της μάχης που θα μπορούσε να οδηγήσει σε θάνατο είτε τον εαυτό του είτε τον αντίπαλό του, όσο και στην καθημερινή ζωή. Το θάρρος για να αντιμετωπίσει τον θάνατο είναι μία επίγνωση για τον budoka στην αντιμετώπιση της πραγματικής μάχης, επειδή στην πραγματική μάχη δεν υπάρχει Νίκη ή η Ήττα, αλλά μόνο για να ζήσει ή για να πεθάνει. Επομένως, ένας budoka πρέπει να εξασφαλίζει ότι θα παραμείνει προσκολλημένος στην αξία της αλήθειας, διότι γνωρίζει καλά ότι η πρώτη μάχη μπορεί να είναι η τελευταία του μάχη. Από τη στιγμή που πήρε την απόφαση να πολεμήσει δεν υπάρχει σκέψη υποχώρησης ή να τρέξει. Επίσης, ότι ποτέ δεν θα μετανιώσει για την απόφασή του, ακόμη και αν γνώριζε ότι θα έχανε τη ζωή του, επειδή ήξερε ότι αυτή είναι η αλήθεια.

Ο Miyamoto Musashi εξήγησε στο βιβλίο «Go Rin No Sho» (το βιβλίο των πέντε δαχτυλιδιών) ότι ο Σαμουράι που θα βρεθεί σε μάχη, σηκώσει το σπαθί του και πει ότι: «Θα επιβιώσω εδώ», τότε είναι πιθανότερο ότι αυτός θα πεθάνει νωρίτερα από ό,τι σκέφτηκε. Αντίθετα, εάν ένας Σαμουράι έσυρε το σπαθί του και είπε: “Θα πεθάνω εδώ, θα πεθάνω με τιμή”, τότε είναι πιθανότερο ότι θα ζήσει περισσότερο από ό,τι περίμενε.

Και πάλι στο Budo, η αξία του θάρρους είναι το αποτέλεσμα της κατανόησης των αξιών της Αλήθειας και της Ηθικής Δόξας, έτσι ώστε η πραγματική μάχη δεν είναι αν θα κερδίσουμε ή θα χάσουμε, αλλά η αξία του σωστού και του λάθους στην στάση μας και στην εν γένει συμπεριφορά μας απέναντι στη ζωή που ζούμε.

Σε κάποια βιβλιογραφία, οι αξίες του Budo εξηγούνται με διαφορετική τάξη ή περιεχόμενο, αλλά εξακολουθούν να έχουν την ίδια ουσία, δηλαδή εκείνες των Ηθικών, Διανοητικών και Πνευματικών αξιών για ένα budoka. Με βάση τις αξίες που περιεγράφηκαν παραπάνω, ως ευθύνη της κατανόησης της σημασίας της Hakama που φοράει, αναμένεται ότι ο εκάστοτε aikidoka, ειδικά στο επίπεδο της Yudansha, μπορεί να καταλάβει ή να κατανοήσει στο βάθος της, να την εφαρμόσει στη ζωή και να την διδάξει στην επόμενη γενιά μαθητών.

Advertisements
Από το www.dinfo.gr
Ν’ αγαπάς τους φωτεινούς ανθρώπους…

Κάθε φορά που βρισκόταν μπροστά μου ένα ποτήρι νερό που δεν ήταν ούτε γεμάτο, μα ούτε κι άδειο, σκεφτόμουν πως θα το χαρακτήριζα. Μισογεμάτο η μισοάδειο;

Κατέληξα σε δυο πράγματα. Πρώτον πως αν είναι κάτω από τη μέση το βλέπω μισοάδειο, ενώ αν είναι πάνω από τη μέση του ποτηριού μισογεμάτο. Δεύτερον πως δεν έχει καμία σημασία η ταμπέλα που θα βάλω στο ποτήρι. Όπως και να το δεις άλλωστε, πάλι μισό κάτι θα είναι. Το μόνο που έχει σημασία είναι το ποτήρι να αδειάζει και να το ξαναγεμίζεις. Το θέμα είναι να μην σταματήσεις να διψάς. Όσο διψάς το ποτήρι θα γεμίζει.

Ν’ αγαπάς τους ανθρώπους που κρατούν γεμάτα ποτήρια στα χέρια τους. Εκείνους που για να ξεδιψάσουν πρέπει να πιουν ολόκληρο το ποτήρι, μέχρι την τελευταία σταγόνα, κι ας αδειάσει. Εκείνους που δεν αφήνουν τα ποτήρια τους μισά από φόβο μήπως και δεν καταφέρουν να τα ξαναγεμίσουν. Εκείνους που αν χρειαζόταν, θα έσκαβαν τη γη με τα χέρια τους για να βρουν νερό και να ξαναγεμίσουν το ποτήρι. Εκείνους που ο μόνος τρόπος για να πιουν μισό ποτήρι νερό, είναι γιατί θέλησαν να το μοιραστούν με κάποιον άλλο. Εκείνους που κάθε φορά που αδειάζουν το ποτήρι τους χαμογελούν με ευχαρίστηση. Εκείνους που ακόμα κι όταν ξέρουν πως πίνουν το τελευταίο τους ποτήρι, αναφωνούν άσπρο πάτο.

Ν’ αγαπάς κι εκείνους που σου λένε καλημέρα με την καρδιά τους, όχι με το μυαλό τους. Εκείνους που αν η ζωή ήταν ρουλέτα θα πόνταραν όλα τους τα λεφτά στην επόμενη μέρα, γιατί πάντα θα νιώθουν πως θα είναι η καλύτερη . Εκείνους που σε παρασύρουν στη χαρά, όχι στη θλίψη. Εκείνους που λένε δεν πειράζει, όχι  δε με νοιάζει. Εκείνους που χορεύουν στη βροχή, χωρίς να τους νοιάζει αν θα βραχούν. Εκείνους  που ονειρεύονται, χωρίς να χρειάζεται να κλείσουν τα μάτια. Εκείνους που όταν θέλουν κάτι, επιμένουν πως γίνεται. Εκείνους που όταν χαμογελούν, λάμπουν τα μάτια τους. Εκείνους που περπατούν προς τα πίσω μόνο για να πάρουν φόρα. Εκείνους που φτιάχνουν σχέδια στην άμμο κι όταν τα χαλάει το κύμα χαμογελούν, γιατί εκείνοι βλέπουν το σχήμα τους ν’ αλλάζει, όχι να χαλάει.

Ν’ αγαπάς εκείνους που χαμογελούν λίγο παραπάνω. Εκείνους που γίνονται φίλοι με τον ήλιο και φωτίζουν τις μέρες σου. Εκείνους που πιστεύουν πως ο κόσμος μπορεί να γίνει καλύτερος. Εκείνους που ξέρουν πως η ζωή είναι πρεμιέρα, χωρίς πρόβες και δίνουν καθημερινά τον καλύτερο εαυτό τους. Εκείνους που αν τους ρωτήσεις αν είναι ευτυχισμένοι θα απαντήσουν ναι χωρίς δισταγμό. Εκείνους που δεν θεωρούν την υγεία δεδομένη αλλά πολύτιμο δώρο χωρίς εγγύηση και με δυνατότητα επιστροφής. Εκείνους που φτιάχνουν ονειροπαγίδες για να φυλακίζουν τους εφιάλτες. Εκείνους που ανοίγουν διάπλατα τα χέρια για να σ’ αγκαλιάσουν. Εκείνους που βγάζουν τη γλώσσα τους στις δυσκολίες και τις κοροϊδεύουν.

Το προσδόκιμο ζωής στην Ελλάδα είναι τα 80 έτη. Υποθέτουμε πως ο άνθρωπος κοιμάται κατά μέσο όρο 8 ώρες τη μέρα, δηλαδή το 1/3 της κάθε ημέρας. Στα 80 χρόνια λοιπόν που ζει, τα 26 κοιμάται και μένουν άλλα 54. Για 40 χρόνια πρέπει θεωρητικά να δουλεύει περίπου, 8 ώρες την ημέρα, άλλο 1/3 λοιπόν, πράγμα που μεταφράζεται σε 13 χρόνια δουλειάς. 39 χρόνια λοιπόν από τη ζωή μας κατά μέσο όρο τα περνάμε δουλεύοντας και για να κοιμηθούμε. Ούτε πολλή, ούτε  λίγη, μα παραλίγο η μισή μας ζωή.

Ο χρόνος που μένει δεν είναι απεριόριστος μα ούτε και αμελητέος. Για κάποιους είναι τρομακτικός. Για κάποιους άλλους απλά σημαντικός. Αυτοί οι άλλοι τον απολαμβάνουν, τον σέβονται, του χαμογελούν, του κλείνουν το μάτι και τον εκμεταλλεύονται. Αυτούς ν’ αγαπάς.

Στέφανος Ροζάνης. Η φιλοσοφία στη μετανεοτερική εποχή: Maurice Merleau-Ponty – Maurice Blanchot – Jacques Derrida.

Στο ΙΔΡΥΜΑ Β. & Μ. ΘΕΟΧΑΡΑΚΗ, Βασ.Σοφίας 9 & Μέρλιν

ΡΟΖΑΝ

Στη σειρά αυτή των διαλέξεων, με αφορμή το έργο των Γάλλων φιλοσόφων Maurice Merleau-Ponty, Maurice Blanchot και Jacques Derrida αναζητούνται οι ιδέες της μετανεοτερικής εποχής μας ως αντικείμενο μιας φιλοσοφικής ενατένισης στο επίπεδο εκείνο, όπου συγκροτούνται ως έννοιες της πολιτισμικής ιστορίας.

  • ΙΔΡΥΜΑ Β. & Μ. ΘΕΟΧΑΡΑΚΗ, Βασ.Σοφίας 9 & Μέρλιν

Κάθε Δευτέρα, 18.00-20.00

(2, 9, 16, 23, 30 Οκτωβρίου 2017
6, 13, 20, 27 Νοεμβρίου 2017
4 Δεκεμβρίου 2017)

 

ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΣ ΣΤΙΣ ΠΟΛΕΜΙΚΕΣ ΤΕΧΝΕΣ

~  Στυλιανός Γ. Αναγνωστάκης

Στην Άπω Ανατολή οτιδήποτε έχει μία βαθιά σχέση με το συμβολισμό. Αρχαίες παραδόσεις και έθιμα εξακολουθούν να συνυπάρχουν με την πιο προηγμένη τεχνολογική πρόοδο και τον εκσυγχρονισμό. Ακόμη και σε αυτές τις σύγχρονες ημέρες, όταν ο άνθρωπος αποφασίσει να κατευθυνθεί προς τον εσωτερισμό, επιβιώνει ένα ανεπηρέαστος κόσμος, όπου οι πιο ευγενείς και ιπποτικές αρετές εξακολουθούν να εμπνέουν : είναι το BUDO.

sa

 

BUDO σημαίνει «ο δρόμος της ειρήνης μέσω της πρακτικής των πολεμικών τεχνών». Η λέξη προέρχεται από το “BUSHI” (αναφέρεται στον ευγενή, τον ιππότη, τον προστάτη και φύλακα της Καθεστηκυίας Τάξης, τον εγγυητή της δικαιοσύνης και κάτοχο των υψηλότερων ιδανικών και της ηθικής. Αυτός είναι ο κάτοχος του Ναού) και “DO” (που υποδηλώνει το δρόμο, την αναζήτηση της πνευματικότητας).

To BUDO, λοιπόν, είναι ο δρόμος που ακολουθείται από τον ιππότη, ως τον άνθρωπο που ενσαρκώνει τις ευγενέστερες αρετές και τις εφαρμόζει στην υπηρεσία της κοινωνίας. Το συγκεκριμένο θέμα είναι εκτεταμένο και θα απαιτούσε ένα μεγάλο δοκίμιο για να αναλυθεί προσεκτικά, έτσι, θα προσπαθήσω να περιγράψω στη συμβολική γλώσσα τους τρεις πτυχές της μύησης στο BUDO:

  1. To DOJO (Ο τόπος όπου ο Δρόμος ασκείται )
  2. Το DOGI (Η ενδυμασία – στολή του Δρόμου)
  3. Το REIGI (Η Τελετή ή το Τυπικό)

Το dojo είναι συμβολικά προσανατολισμένο κατά τρόπο που η Γη, ο Άνθρωπος και το Σύμπαν μπορούν αρμονικά να ολοκληρωθούν. Στον εσωτερικό του χώρο υπάρχουν συγκεκριμένες περιοχές που συμβολικά συνδέονται με ειδικές ενέργειες, οντότητες και αριθμούς. Στο μέσο της βορεινής πλευράς υπάρχει η SHINZA, που κυριολεκτικά σημαίνει «τόπος που κατοικεί ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ» ή με διαφορετικά λόγια είναι « Η ΚΑΤΟΙΚΙΑ ΤΩΝ ΘΕΩΝ». Στην περιοχή αυτή υπάρχει ένας βωμός (Tokonoma), πάνω από τον οποίο έχει αναρτηθεί μία ιερή καλλιγραφία και όπου σπαθιά (Katana) και άλλα ιερά αντικείμενα που χρησιμοποιούνται στις τελετές έχουν τοποθετηθεί. Η Shinza πρέπει να γίνεται βαθιά σεβαστή από τους μυημένους, διότι πνευματικά αντιπροσωπεύει την ύπαρξη του Αρχικού Πνεύματος : είναι το “Sanctum Sanctorum – Τα Άγια των Αγίων” του dojo. Η Shinza είναι ο τόπος όπου οι λεπτές ενέργειες που απορρέουν από την Αρχική Πηγή – Καρδιά/Πνεύμα, επικοινωνούν με την Ανεξάρτητη Καρδιά/Πνεύμα του κάθε εκπαιδευόμενου. Αυτή η ροή ενεργειών σχηματίζει τον “Εγγρηγορώς” του Budo. Η Shinza είναι το Αντι – Χάος, επειδή αντιπροσωπεύει την Κοσμική Τάξη που προήλθε από το Δημιουργό.

Στα δεξιά της Shinza είναι η Κamiza, που κυριολεκτικά σημαίνει «ο Τόπος που διαμένουν τα πνεύματα της Φωτιάς και του Νερού». Η Kamiza συμβολίζει τα στοιχεία της Φύσης: Στην Ανατολική παράδοση το στοιχείο της Φωτιάς – Δημιουργίας τοποθετείται προς το Νότο και σχετίζεται με το καλοκαίρι ; το στοιχείο του Μετάλλου – Διαίσθησης τοποθετείται προς τα Δυτικά και σχετίζεται με την άνοιξη; το στοιχείο του Νερού – Σοφίας τοποθετείται προς τα Βόρεια και σχετίζεται με το χειμώνα; το στοιχείο του Ξύλου – Φαντασίας τοποθετείται προς τα Ανατολικά και σχετίζεται με το φθινόπωρο ; η Γη – Θέληση είναι τοποθετημένη στο κέντρο. Η Kamiza επιπλέον της μυθικής ένωσης της φωτιάς, του ύδατος και των άλλων στοιχείων, αντιπροσωπεύει και την ανάμειξη του αρσενικού – θηλυκού, της αγάπης και του πνεύματος. Στα αριστερά της Shinza είναι η Shimoza, ο τόπος όπου σώζονται τα πνεύματα των προγόνων. Συμβολίζει τη δύναμη του παρελθόντος, τη βασική εμπειρία της εξέλιξης όλων των ανθρώπων, των ζώων και των φυτών. Η ένωση των τριών Shinza-Kamiza-Shimoza είναι μία Τριάδα, που θα πρέπει να συγκρίνεται με εκείνη της καθολικής απόκρυφης επιστήμης.

Στα νότια, υπάρχει η Hikae Seki, που κυριολεκτικά σημαίνει «τόπος όπου κρατούνται οι σημειώσεις» : αυτό είναι το μέρος που προορίζεται για τους μαθητευόμενους, τους νέους προς μαθητεία και τους αρχάριους, όσοι επιθυμούν να μυηθούν στις πολεμικές τέχνες. Στη συμβολική του έννοια, το μέρος αυτό συνδέεται με τη Θηλυκή Υπόσταση, τον Δέκτη των διδασκαλιών του Διδασκάλου προς τους μαθητές, σε αντίθεση με τη Βορεινή πλευρά, μπροστά από τη Shinza, όπου κάθεται ο Διδάσκαλος και αντιπροσωπεύει την Αρσενική Υπόσταση, ή την Εκπομπή των διδασκαλιών του προς τους μαθητευόμενους. Μια κεντρική γραμμή κόβει συμβολικά το dojo σε δύο μέρη, δεξιά και αριστερά, ανατολικά και δυτικά. Ονομάζεται Seitchu Sen. Η οριζόντια γραμμή αντιπροσωπεύει τον άξονα του ορατού κόσμου, το επίπεδο της εκδήλωσης της ανθρωπότητας στη γη. Είναι το σύμβολο της αλληλεπίδρασης μεταξύ ουρανού και γης. Στα δεξιά της γραμμής αυτής κάθονται οι πιο έμπειροι μαθητές, ενώ στα αριστερά κάθονται οι λιγότερο έμπειροι μαθητές, ή οι αρχάριοι. Παραδοσιακά το dojo είναι χώρος που δεν θερμαίνεται, με σκοπό οι μαθητές να αντιλαμβάνονται τις κλιματικές μεταβολές και τα αρώματα των εναλλαγών των εποχών. Το dojo είναι ευλογημένο από τον καθαρμό (misogi) και από τον εξορκισμό (harai) ιεροτελεστιών, προκειμένου να καλεστούν τα ευεργετικά πνεύματα (kami) και να διώξουν τις εχθρικές οντότητες. Ένα τελετουργικά αφιερωμένο dojo είναι ένα προστατευόμενο μέρος , με το δικό του Πνεύμα, ένα μέρος όπου η πρακτική εξάσκηση μπορεί να είναι ασφαλής, μακριά από αδιάκριτα βλέμματα, δυσμενείς επιδράσεις από τον αμύητο κόσμο, όπου Θείες εκπορεύσεις, κατά μία έννοια, το προστατεύουν από τον αόρατο και κακό κόσμο. Το dojo είναι μία άγια περίφραξη, ένας μαγικός προστατευτικός κύκλος, όπου επιτρέπει τους πνευματικούς ανθρώπους – μαθητές να συνεχίσουν την προσωπική τους έρευνα και ανάπτυξη μέσω της εξάσκησης των πολεμικών τεχνών.

Ο αλτρουισμός, ή ο σεβασμός προς τους άλλους και η ευγνωμοσύνη προς το δάσκαλο, θα πρέπει να βασιλεύον εντός του χώρου του dojo. Αυτά τα συναισθήματα, της ευγνωμοσύνης και του σεβασμού, τα οποία ονομάζονται kansa, πρέπει να εκφράζονται και σε όλους όσους ασκούν μαχητικές τέχνες. Οι νεοεισερχόμενοι (deshi) ακούν το Δάσκαλο μέσα στη σιωπή και είναι δεκτικοί στις διδασκαλίες του. Ο ίδιος πρέπει να είναι όσο πιο μεταδοτικός γίνεται, να ανοίξει την καρδιά του με χαρά και συμπόνοια και να δώσει διδασκαλία δίχως να έχει την προσμονή να πάρει πίσω. Ο μοναδικός εχθρός του Δασκάλου που πρέπει να σκοτώσει είναι ο εγωισμός του, ένα συναίσθημα που χωρίζει έναν αληθινό από ένα τρομακτικό δαίμονα. Μόνο αυτός που μπορεί να δώσει μπορεί και να λάβει : αυτό είναι που διακρίνει ένα αληθινό Δάσκαλο της Τέχνης (Master).

Η λέξη dogi αποτελείται από τη λέξη DO, που σημαίνει «δρόμος – τρόπος» και από τη λέξη GI, το οποίο σημαίνει «φόρεμα» ή «ομοιόμορφο». Είναι, λοιπόν, η στολή απαραίτητη για την πρακτική εφαρμογή του Δρόμου (BUDO). Αποτελείται από το keikogi (παντελόνι και σακάκι με λευκή απόχρωση), obi – τη λευκή ή μαύρη ζώνη και τη hakama (παραδοσιακή ιαπωνική παντελόνα με επτά πτυχώσεις που μπαίνει πάνω από το λευκό παντελόνι σε μπλε, μαύρη και λευκή απόχρωση). Πριν να φορέσουν το dogi οι ασκούμενοι, είναι υποχρεωμένοι να αφαιρέσουν τα ρούχα τους μέσα στην σιωπή. Συμβολικά, σημαίνει, ότι εισερχόμενοι για εξάσκηση πρέπει να έχουμε απαλλαγεί από οποιαδήποτε αρνητικές πτυχές και επιρροές του βέβηλου κόσμου. Έτσι, αλλάζοντας και φορώντας τη στολή εξάσκησης για την πρακτική του Δρόμου (Budo), με τη σωστή συμπεριφορά – εκείνη τη σιωπής, ψάχνουμε για τυχόν ιδιότητες που μπορεί να λείπουν.

Η Keikogi είναι λευκή, συμβολίζει την ακεραιότητα, την ειλικρίνεια και την ηθική. Το λευκό αντιπροσωπεύει επίσης το Φως, τη Γνώση, την Ευκρίνεια και την Παρθενία. Στην φύση, σχετίζεται με την ηλιακή ακτινοβολία, η οποία μπορεί να διαχωριστεί στα χρώματα μέσα από το Πρίσμα. Το λευκό είναι το χρώμα της προέλευσης. Εξισορροπώντας τις τρεις όψεις του ανθρώπινου πρίσματος (το πνευματικό, το οποίο οδηγεί στην Αλήθεια, το συναισθηματικό το οποίο οδηγεί στην Αγάπη και το φυσικό το οποίο οδηγεί στην Σοφία), είναι πιθανόν να εμφανιστούν τα χρώματα ή αρετές που περιλαμβάνονται στο λευκό φως.

Το σακάκι της στολής πρέπει να φοριέται φορώντας πρώτα το δεξιό μανίκι. Η σωστή διαδικασία είναι επίσης η ίδια και για το παντελόνι και τη hakama, βάζοντας το δεξιό πόδι πρώτα. Η δεξιά πλευρά υποδεικνύει τη δικαιοσύνη, την ειλικρίνεια και το λόγο. (Η ηθική ευθύτητα αναφέρεται στην πραγματικότητα, σε καλούς ανθρώπους). Αντιθέτως η αριστερή πλευρά είναι συνδεδεμένη με τη διαίσθηση, την αγάπη και την ευαισθησία, αλλά ακόμη και με το σκοτάδι την ανειλικρίνεια και την υποκρισία (ένας κακός άνθρωπος συχνά λέγεται και «σκοτεινός» άνθρωπος).

Η ζώνη (obi) δένεται γύρω από την περιοχή της κοιλιάς δεξιόστροφα ή από αριστερά προς τα δεξιά. Θα πρέπει να τονιστεί ότι οι δεξιόστροφες κινήσεις χρησιμοποιούνται στα τυπικά της φυσικής μαγείας, τη στιγμή που οι ανάποδες κινήσεις (αριστερόστροφες) χρησιμοποιούνται από τη μαύρη μαγεία. Η κίνηση της περιτύλιξης της ζώνης αναμειγνύει τις ηλιακές και σεληνιακές όψεις του ατόμου. Η ζώνη επίσης υποδηλώνει το κέντρο (hara), το οποίο είναι δύο εκατοστά κάτω από τον αφαλό, εκεί όπου τοποθετείται το τσάκρα της πηγής του Αγίου Φωτός (seika tanden). Ο κόμπος της ζώνης είναι ένας αληθινός κόμπος αγάπης και συμβολίζει ένα οριζόντιο “8”,(∞), το σύμβολο του απείρου. Το σύμβολο αυτό αντιπροσωπεύει την εξέλιξη των ανθρώπων και της ανανέωσης των ενεργειών, οι οποίες κινούνται σε όλες τις κατευθύνσεις, την αέναη περιπλάνηση του ανθρώπινου Πνεύματος το οποίο ψάχνει για την αλχημική ένωση με την παγκόσμια Ψυχή. Ο κόμπος επίσης ίσταται ως παθητικός δέκτης μπροστά στη δημιουργική δραστηριότητα του Θείου.

Η Hakama είναι η παραδοσιακή ενδυμασία. Είναι το πρώτο διακριτικό σήμα να είσαι μέλος της Bushi (ιπποτικής) κατηγορίας. Μπορεί να φορεθεί από το βαθμό του shodan και μετά (μαύρη ζώνη). Την ίδια στιγμή, εκείνος που επιτρέπεται να φορά τη hakama είναι επιφορτισμένος με μεγάλες ευθύνες και καθήκοντα. Πρώτα από όλα αυτά είναι : Αγάπη, Πίστη, Θάρρος, Σεβασμός, Δικαιοσύνη, Συμπόνοια και Ειλικρίνεια. Αυτές είναι οι επτά αρετές που διακρίνουν τον αληθινό ιππότη. Στις υψηλότερες βαθμίδες από το 6ο dan και μετά, εφόσον έχει απονεμηθεί ο τίτλος του Shihan (που σημαίνει “πρόσωπο προς μίμηση”), δύναται να φοράει λευκή hakama – που συμβολίζει ότι ο συγκεκριμένος έχει αποκτήσει πλήρη ακεραιότητα. Ο κόμπος του δεσίματος της hakama έχει το σχήμα του σταυρού – σύμβολο της δραστηριότητας και της σκληρής μελέτης. Είναι η ένωση της οριζοντιότητας με την καθετότητα, του παθητικού με το ενεργητικό, του αρσενικού με το θηλυκό στοιχείο. Είναι το σύμβολο της ενοποιήσεως των αντιθέτων. Αυτός ο σταυρός κόμπος είναι μπροστά από την περιοχή της seika tanden – το τσάκρα που όπως προείπαμε είναι η πηγή του Αγίου Φωτός.

Η τελετή ή ιεροτελεστία (reigi) περιλαμβάνει όλες τις στάσεις, συμπεριφορές και χαιρετισμούς που ασκούνται στο dojo. Η τελετουργία είναι η πιο σημαντική πτυχή των μυητικών σχολείων, όπως και εκείνο της άσκησης μίας μαχητικής τέχνης. Όπως προαναφέρθηκε, το dojo είναι ο χώρος που συγκεντρώνει – συμπυκνώνει όλα εκείνα τα στοιχεία για κάποιον που ενδιαφέρεται για τον Δρόμο, αλλά αυτή η συγκέντρωση – συμπύκνωση θα ήταν άχρηστη αν δεν προστατεύονταν και χορηγούνταν από μία παραδοσιακή τελετουργία, που έχει ως στόχο να κάνει τις ηθικές αξίες να επιβιώσουν και να εφαρμοστούν. Οι τελετουργίες είναι διαφορετικές σε σχέση με το κάθε επίπεδο των εργασιών και της εκπαίδευσης του καθενός ασκούμενου και θα πρέπει να γίνονται σεβαστές και να πραγματοποιούνται με μεγάλη σχολαστικότητα.

Κάθε παραδοσιακή πολεμική τέχνη έχει τη δική της συγκεκριμένη εθιμοτυπία, αλλά υπάρχουν κάποια κοινά σημεία που είναι άξια αναφοράς : Υπόκλιση από όρθια στάση (ritsurei), ή καθιστός στα γόνατα (zarei) μέσα στο dojo, μαζί με τους συνασκούμενους και με τα όπλα του. Όταν ο ασκούμενος εισέρχεται στο dojo και πιο συγκεκριμένα στην περιοχή που είναι αφιερωμένη για την εξάσκησή του, πρέπει πάντα να εισέρχεται με το δεξί του πόδι. Επιπρόσθετα, στην προηγηθείσα εξήγηση για τη σημασία της δεξιάς πλευράς, πρέπει να προστεθεί ότι η προώθηση με το δεξιό πόδι σηματοδοτεί μία εθελοντική πράξη που είναι εμπνευσμένη από τα ευγενή συναισθήματα που δίνουν έμφαση σε αρετές όπως η πίστη, το κουράγιο, η δικαιοσύνη και η ακεραιότητα.

Το να καθίσει κάποιος παραδοσιακά σε στάση seiza, πρώτα πρέπει να γονατίσει με το αριστερό γόνατο και συμβολίζει την πρόθεσή του να θυσιάσει τις ιδιότητες που σχετίζονται με τον υλικό κόσμο και να παραιτηθεί από όλες τις αρνητικές επιρροές.

Ένα άλλο κοινό σημείο σε όλα τα BUDO είναι η απόσταση, ή maai. Αυτή η λέξη αποτελείται από το MAA, το οποίο σημαίνει “χωροχρόνος” και το “AI” που σημαίνει αρμονία. Αντιπροσωπεύει το απαραίτητο ιδανικό διάστημα για να επιτύχει ο ασκούμενος την αρμονία μαζί με έναν άλλο συνασκούμενό του. Είναι το υπέρτατο μέρος, εκεί όπου οι συγκρούσεις μεταξύ τους μπορεί με ευκολία να επιλυθούν, σεβόμενοι την Θεία Τάξη.

Όσο πιο έμπειρος είναι ο ασκούμενος, τόσο μεγαλύτερη είναι και η απόσταση, επειδή ο έμπειρος μπορεί να γεφυρώσει την απόσταση με την πνευματική του αστραπή (κεραυνοβόλα αντίδραση) και είναι για αυτό το λόγο σε άμεση επαφή χωρίς συγκρούσεις που του είναι άχρηστες. Ο δυναμικός «εχθρός» – αντίπαλος, θα ακτινοβολείται από μία δίνη αγάπης και συμπόνοιας που θα τον μεταμορφώσει σε ένα καλύτερο ον, ούτως ώστε να τον βοηθήσει να αναπτυχθεί σε μία κοινωνία όπου βασίζεται στην ανοχή και τη συνεργασία μεταξύ των ανθρώπων.

Μία αληθινή τελετουργία δεν μπορεί να διατηρηθεί αν δεν βασίζεται σε ένα κλίμα αμοιβαίας διάθεσης και εμπιστοσύνης. Ένα ιδανικό περιβάλλον επιτρέπει την ανάπτυξη μίας αμοιβαίας ειλικρίνειας αλλά και στην ανάπτυξη επιπλέον ενστικτωδών και αντιλήψεων (haragei), οι οποίες σχετίζονται και με άλλες μεταφυσικές σχολές. Χάρη σε αυτές τις δυνάμεις, τις προθέσεις, τα συναισθήματα, τις σκέψεις και κυρίως την ίδια την ύπαρξη του συνασκούμενου, μπορεί να γίνει κατανοητή και, τελικώς, να ολοκληρωθεί σε μία συμφωνία – η οποία είναι η αντανάκλαση της παγκόσμιας αρμονίας του σύμπαντος στη γη.

Από το http://www.tokaido.gr/2017/10/blog-post.html?m=1

Οδός Δελφών του Γιώργου Σαράτση

Μα δεν ήταν ύπνος αυτός. Ήταν μια κακή νάρκη, ένα λάφιασμα.
Μ. Καραγάτσης, Η μεγάλη χίμαιρα

Νέφη βαριά ―
Βρέχει μια μπόρα σύντομη
Τη μέρα κλείνεται η ζωή σε τέσσερις τοίχους
κι η μοναξιά θυμίζει φθινόπωρο
γενέθλιος εποχή των Ελλήνων

Βγαίνω
μήπως χωρέσω κάπου αλλού ―
Μέσα μου το απροσδιόριστο
μιας άλογης πίστης

Θυμάμαι τον ήλιο να δύει
πίσω απ’ τις φυλλωσιές
ή λίγο αργότερα βόλτα με δανεικό ποδήλατο
στους δρόμους

[ίσως καρδιά σημαίνει απώλεια
σημαίνει και απουσία]

 

Rue Delphon

Mais il ne dormait pas. C’était une mauvaise mine, un coup de fouet.
M. Karagatsis, La grande chimère

Nuageux lourd ―
Il pleut un peu
Le jour est la vie sur quatre murs
et la solitude ressemble à l’automne
anniversaire des Grecs

Je sors
Je pourrais peut-être appartenir à une autre partie ―
À l’intérieur de moi, l’indéfini
d’une croyance lâche

Je me souviens du coucher du soleil
derrière le feuillage
ou peu de temps après une balade à vélo
dans les rues

[peut-être le coeur signifie perte
et absence aussi]*

Δυο αποσπάσματα από την ποίηση ενός καλού φίλου

ga

Ερμητισμός

Λένε πως

Βρίσκεις τ΄ όνειρο

Το ποθείς

Το κυνηγάς

Και θα το αποκτήσεις

Τ’ όνειρο θα ρθει

Λάθος

Πρώτα πρέπει

να σε κυνηγήσει τ’ όνειρο

Δώσε για να πάρεις λένε

Θρησκείες και σοφοί τραπεζίτες

Λάθος

Στην αληθινή αγάπη μόνο δίνεις

Μόνο

——-

Ταξίδι στο κέντρο της γης

Ταξίδι στο κέντρο της ψυχής

Βαρκάδα από τη μια όχθη στην άλλη

Προσδεθείτε και απολαύστε το ταξίδι

Εισιτήριο τιμάται δυο χρυσά νομίσματα

Πάνω στα μάτια σας παρακαλώ

Πρώτη Προσέγγιση, Γιώργος Ανδρεάνος, Εκδόσεις Παρουσία

I did my best
it wasn’t much
I couldn’t feel
so I learned to touch
I’ve told the truth
I didn’t come to fool you
And even though
it all went wrong
I’ll stand before
the Lord of Song
with nothing on my tongue
but Hallelujah

Επόμενη σελίδα: »