Κείμενα Φίλων


ΕΙΚΟΣΙ ΤΕΣΣΕΡΑ ΚΑΡΦΙΑ ΓΙΑ ΜΑΛΑΚΑ ΚΡΕΒΑΤΙΑ, ΙΙΙ

Οι άνθρωποι το πιο συχνά
δεν ξέρουν τι να κάνουνε τα χέρια τους
Τα δίνουν – τάχα χαιρετώντας – σ’ άλλους
Τ’ αφήνουνε να κρέμονται σαν αποφύσεις άνευρες
Ή – το χειρότερο – τα ρίχνουνε στις τσέπες τους και τα ξεχνούνε
Στο μεταξύ ένα σωρό κορμιά μένουν αχάιδευτα
Ένα σωρό ποιήματα άγραφα

ΟΤΑΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΘΑ ΣΤΡΑΓΓΑΛΙΖΟΝΤΑΙ ΜΟΝΑΧΟΙ ΤΟΥΣ

Θα’ ρθει μια μέρα που οι άνθρωποι θα μισήσουν τόσο τον
εαυτό τους, ώστε θα σφίγγουν με τα χέρια το λαιμό τους
και θα στραγγαλίζονται μονάχοι τους. Λίγο πριν απ’ το τέλος,
θα παραλύουν και θα λύνονται τα χέρια τους. Θα συνέρχονται
και θα ξαναρχίζουν. Αυτό θα γίνεται επ’ άπειρον και θα ‘ναι η
κόλαση που κανείς δεν προφήτεψε ως τώρα.
© 2006, Αργύρης Χιόνης, “Η φωνή της σιωπής”, Εκδόσεις Νεφέλη.

Αναδημοσίευση από το https://tokoskino.me

Andreas Embirikos

Posted: October 19, 2016 by vequinox in Literature

10417606_665246363531093_7012922189412662430_n

ΑΦΡΟΣ

Είναι οι πόθοι μιναρέδες στυλωμένοι
Λάμψεις του μουεζίνη στην κορφή τους
Φωτοβολίδες των κραυγών της οικουμένης
Πυγολαμπίδες σε συρτάρια κορασίδων
Που κατοικούν σε ακρογιαλιές μέσα σ’ επαύλεις
Και τρέχουν με ποδήλατα σε κήπους
‘Aλλες γυμνές άλλες ημίγυμνες κι άλλες φορώντας
Φορέματα με φραμπαλάδες και μποτίνια
Που στίλβουν την ημέρα και την νύχτα
‘Οπως τα στήθη τους την ώρα που βουτάνε
Μες’ στον αφρό της θάλασσας.

 

SEAFROTH

 

Lust is a minaret firmly grounded

reflection of the muezzin on its top

flaring cries of the universe

fireflies in the drawers of girls

that live in seashores and villas

girls who ride bicycles in gardens

some naked some clad dressed and others

in decorated dresses and little boots

that shine day and night

like their breasts the time

they dive into the sea froth

~ Andreas Embirikos, translated by Manolis Aligizakis


Sometimes a door opens
where you least
expect it…

© 2016 S. Michaels
Ambrosia | micro Haiku

Από το https://englishlitgeek.wordpress.com/2016/10/20/portal/

 

“Απαιτούν οι άνθρωποι ένα πραγματικά δίκαιο σύστημα; Ωραία, θα το τακτοποιήσουμε, έτσι ώστε να ικανοποιηθούν με ένα λιγότερο άδικο… Θέλουν επανάσταση; Καλά θα τους δώσουμε μεταρρυθμίσεις – πολλές μεταρρυθμίσεις, θα τους πνίξουμε στις μεταρρυθμίσεις. Ή μάλλον, θα τους πνίξουμε στις υποσχέσεις μεταρρυθμίσεων, επειδή δεν θα τους δώσουμε ποτέ πραγματικές μεταρυθμίσεις! “
Ντάριο Φο: «Ο Τυχαίος Θάνατος ενός Αναρχικού». 

dariofo

Ο Ντάριο Φο (24 Μαρτίου 1926 — 13 Οκτωβρίου 2016) ήταν Ιταλός θεατρικός συγγραφέας, ηθοποιός, θεατρικός σκηνοθέτης και συνθέτης. Χρησιμοποιούσε τεχνικές της κομέντια ντελ’ άρτε . Πήρε το Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1997.

 

 

Απο το https://tokoskino.me/2016/10/07/arthur-rimbaud-%cf%84%ce%bf-%ce%bc%ce%b5%ce%b8%cf%85%cf%83%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%bf-%ce%ba%ce%b1%cf%81%ce%ac%ce%b2%ce%b9-le-bateau-ivre/

………………………….
Dans les clapotements furieux des marées,
Moi, l’autre hiver, plus sourd que les cerveaux d’enfants,
Je courus ! Et les Péninsules démarrées
N’ont pas subi tohu-bohus plus triomphants.

Μέσα στους φοβερούς παφλασμούς των πλημμυρίδων,
Τον άλλο χειμώνα, Εγώ, πιο κουφός κι από μυαλό παιδιού,
Έτρεξα! Κι οι λυμένες Χερσόνησοι
Ποτέ τους δεν έσυραν Χάος πιο θριαμβικό.
………………………………………………………….
J’aurais voulu montrer aux enfants ces dorades
Du flot bleu, ces poissons d’or, ces poissons chantants.
– Des écumes de fleurs ont bercé mes dérades
Et d’ineffables vents m’ont ailé par instants.

Πόσο θα ‘θέλα να δείξω στα παιδιά τα λυθρίνια
Του γαλάζιου κύματος, τα χρυσά ψάρια, τα ψάρια που τραγουδούν
Αφροί λουλουδιών νανούρισαν τα φευγιά μου
Κι άνεμοι ανείπωτοι, στιγμές, με φτέρωσαν.
…………………………………………………………………
Je sais les cieux crevant en éclairs, et les trombes
Et les ressacs et les courants : je sais le soir,
L’Aube exaltée ainsi qu’un peuple de colombes,
Et j’ai vu quelquefois ce que l’homme a cru voir!

Ξέρω ουρανούς που σκάζουν σ ‘αστροπελέκια, και σίφουνες,
Και τ ‘αντιμάμαλα, τα ρεύματα: Ξέρω το βράδυ,
Την εξαρσιωμένη Αυγή, ίδια λαός περιστεριών
Κι είδα αυτό που ο άνθρωπος κάποτε πίστεψε ότι είδε!

bateau1

Από το http://xletsos-basilhs.blogspot.fr/search?updated-max=2016-08-12T18:19:00%2B03:00&max-results=3

Ο Θεός Διόνυσος ο Ζαγρέας και ο καθρέπτης…

(Απόσπασμα από τα μαθήματα αποσυμβολισμού της αρχαίας Ελληνικής μυθολογίας)

…Για τους Ορφικούς, ο  Διόνυσος Ζαγρέας,  ήταν γιος του Δία και της θεάς του κάτω κόσμου Περσεφόνης. Οι Τιτάνες, οι οποίοι είχαν νικηθεί από το Δία στην Τιτανομαχία,  με εντολή της Ήρας βρήκαν την ευκαιρία να εκδικηθούν το Δία κατακρεουργώντας  το νήπιο  Διόνυσο (1), καθώς  έβλεπε το είδωλο του  σε ένα  καθρέπτη και έπαιζε με τα παιγνίδια του.  Τι συμβoλίζει ο καθρέπτης;

Ο Πλωτίνος στις Εννεάδες   εξηγεί: Οι ψυχές των ανθρώπων βλέποντας τα είδωλά τους στον καθρέπτη του Διονύσου, κατέβηκαν στη γη δίχως  να αποκοπούνε από το Όντως Ον -Εν. Ο καθρέπτης συμβολίζει:

Α) Τη σύνδεση της ψυχής με τους θεούς. Ετσι όπως το είδωλο φαίνεται στον καθρέπτη χωρίς όμως να είναι αποκομένο, έτσι και η ψυχή υπάρχει στον άνθρωπο χωρίς να έχει αποσυνδεθεί από την πρωταρχική πηγή, και όχι μόνο αυτό, αλλά η ψυχή έχει ακριβώς τα ίδια χαρακτηριστικά και ουσία με το θεούς παρ’ όλο που έχει ενσαρκωθεί σε ανθρώπινο σώμα. Η μόνη διαφορά της είναι ότι βρίσκεται σε χαμηλότερο συνειδησιακό επίπεδο από αυτό των θεών.

 

Β) Τη στιγμή που η ψυχή εμφανίζεται στον άνθρωπο, όπως το είδωλο ενός ανθρώπου εμφανίζεται στον καθρέπτη όταν αυτός κοιτάζει στον καθρέπτη, έτσι και η ψυχή ενσαρκώνεται  στο έμβρυο όταν αρχίζει να χτυπάει η καρδιά του.

 

Οι Τιτάνες (συμβολίζουν τα ανθρώπινα πάθη που  δεν αφήνουν την ψυχή να ανέλθει πρός τι θεικό της λίκνο και την «τελείωση»), διαμέλισαν και κατασπάραξαν τον Διόνυσο, αφήνοντας άθικτη  μόνο την καρδιά του, την οποία την πήρε  η θεά Αθηνά και την παρέδωσε στον πατέρα της Δία. Εκείνος την τοποθέτησε σε ένα γύψινο ομοίωμα του Διονύσου και έτσι ο θεός Διόνυσος ξαναγεννιέται

Για ποιό λόγο η  Αθηνά σώζει την καρδιά του Διονύσου; H Αθηνά όπως γνωρίζουμε είναι η θεά της νόησης και της σοφίας. Η νόηση και η λογική όπως έχουμε πολλάκις αναφέρει, αποτελεί το σπουδαιότερο  θεϊκό δώρο του Προμηθέα στον άνθρωπο. Αρκεί όμως μόνο αυτό; Όχι, δεν αρκεί. Δίχως μία ‘ανοιχτή’ και ‘δεκτική’ καρδιά, δεν είναι δυνατόν να κατακτήσουμε την σοφία, καθώς για κάθε ένα πρόβλημα που λύνει ο νους δέκα νέα προκύπτουν. Για αυτό τον λόγο, τόσο ο νούς  όσο και η καρδιά, αποτελούν τα δύο ιερότερα δώρα προς τον ισορροπημένο άνθρωπο..

Αυτό είναι ένα μυστικό που ο Προμηθέας κράτησε κρυφό από τον άνθρωπο, το έδειξε όμως με τις πράξεις του, την αγάπη του προς αυτόν..Την  αγάπη που είναι ο δρόμος της καρδιάς. Η Αθηνά  με την πραξη της, απλώς το επιβεβαιώνει…(2)

(1).  Οι Τιτάνες  μετά από την αποτρόποια αυτή πράξη τους, κατακεραυνώθηκαν από το Δία. Από τη στάχτη τους δημιουργήθηκαν οι άνθρωποι. Εξ αυτού φέρουν μέσα τους  τη θηριώδη «τιτανική φύση» , αλλά  και το θεϊκό στοιχείο εφόσον  οι Τιτάνες είχαν φάει το Διόνυσο Ζαγρέα, υιό του Διός. Ο άνθρωπος, γεννημένος από την τέφρα των Τιτάνων είναι ένα κράμα καλού και κακού. Ο Διόνυσος ο Ζαγρέας είναι  η ανώτατη παντός πράγματος αρχή, επειδή «συνδύαζε μέσα του την Θεική αρχή, και πηγή της ζωής, την οποία είχε κληρονομήσει από τον πατέρα του Δίας, όσο και την υποχθόνια  την οποία είχε κληρονομήσει από την μητέρα του Περσεφόνη, την θεότητα του κάτω κόσμου. 


(2). Γνωρίζατε ότι η καρδιά έχει δικό της νευρικό σύστημα, το οποίο αισθάνεται και «μεταφράζει» τα σήματα από το εξωτερικό περιβάλλον πριν από οποιοδήποτε άλλο όργανο του σώματος;

Στη συνέχεια, σε χιλιοστά του δευτερολέπτου, μεταβιβάζει τα δεδομένα στον εγκέφαλο μέσω πρωτεϊνικών μορίων, τα οποία ονομάζονται νευροπεπτίδια και κυκλοφορούν στο αίμα μας.

Η ανθρώπινη καρδιά είναι το όργανο που παράγει το ισχυρότερο ηλεκτρομαγνητικό πεδίο από κάθε άλλο όργανο στο ανθρώπινου σώμα. Το ηλεκτρομαγνητικό πεδίο της καρδιάς σας έχει ακτίνα που εκτείνεται αρκετά μέτρα μακριά από το σώμα. Επιπλέον, το πεδίο της ενέργειας αλλάζει ανάλογα με τα συναισθήματά σας. Κάτι, επίσης, που πρέπει να ξέρετε είναι ότι κάθε όργανο και κύτταρο στο σώμα σας μπορεί να δημιουργήσει ενεργειακό πεδίο γύρω του.

Επειδή η καρδιά παράγει το ισχυρότερο ηλεκτρομαγνητικό πεδίο, οι πληροφορίες που αποθηκεύονται σε αυτό επηρεάζουν κάθε όργανο και κύτταρο στο σώμα σας. Αυτό ενδεχομένως συμβαίνει επειδή η καρδιά είναι το πρώτο όργανο που αρχίζει να λειτουργεί σε ένα έμβρυο. Εκτός από το να δημιουργεί το ισχυρότερο ηλεκτρομαγνητικό πεδίο στο σώμα, η καρδιά έχει μια δική της νοημοσύνη, για την οποία ορισμένοι νευροκαρδιολόγοι αναφέρονται σε αυτήν ως καρδιοεγκέφαλος ή ως ο Πέμπτος Εγκέφαλος.

Η καρδιά είναι ένα από τα πιο σημαντικά όργανα του ανθρώπινου σώματος, διότι είναι ένα από τους κύριους ενδιάμεσους φορείς που μας συνδέουν μεταξύ μας και με το σύμπαν. Η συμβατική επιστήμη μας έχει διδάξει ότι ο κύριος ρόλος της καρδιάς είναι να αντλεί το αίμα και να το προωθεί σε όλους τους ιστούς του σώματος. Αυτός ο ορισμός της καρδιάς δεν είναι και πολύ ακριβής. Εκτός από την άντληση του αίματος, η καρδιά έχει μια δική της νοημοσύνη.

Σύμφωνα με τους νευρικαρδιολόγους, το 60 έως 65% των καρδιακών κυττάρων είναι νευρωνικά κύτταρα και όχι μυικά κύτταρα. Αυτή τους η ανακάλυψη τους παρακίνησε να διεξάγουν πειράματα που απέδειξαν πως η καρδιά λειτουργεί παρόμοια με τον εγκέφαλο και σε κάποιους τομείς είναι ανώτερη από αυτόν. Αυτός μπορεί να είναι ο λόγος για τον οποίο η καρδιά είναι το πρώτο όργανο που ξεκινά να λειτουργεί μετά τη σύλληψη. Σε περίπου 20 ημέρες μετά τη σύλληψη η καρδιά αρχίζει να λειτουργεί, αλλά ο εγκέφαλος δεν λειτουργεί παρά μόνο μετά από περίπου 90 ημέρες. Η πληροφορία αυτή μας λέει ότι ο εγκέφαλος έχει δευτερεύουσα σημασία ως προς την καρδιά. Η καρδιά και ο εγκέφαλος επικοινωνούν συνεχώς μέσω του πνευμονογαστρικού νευρικού συστήματος και του ηλεκτρομαγνητικού πεδίου του σώματος. Μέσω αυτής της δυναμικής διαδικασίας επικοινωνίας είναι που η συνείδηση της καρδιάς μπορεί να αλλάξει τον τρόπο που επεξεργάζεται τις πληροφορίες ο εγκέφαλος. Αυτή η διαδικασία μπορεί επίσης να επηρεάσει το πώς η ενέργεια ρέει στο σώμα. Ίσως για αυτό τον λόγο, μερικοί ερευνητές και νευροκαρδιολόγοι στηρίζουν την θεωρία πως η καρδιά μπορεί να λειτουργεί σαν ένας δεύτερος εγκέφαλος, αποκαλύπτοντας πως μπορεί να υπάρχει μια διαφορετική μορφή νοημοσύνης.

Άρα, το μόνο που χρειάζεται να κάνετε είναι να αφήνετε την καρδιά να σας οδηγεί..

(Pao L. Chang, Staradigm: A Blueprint for Spiritual Growth, Happiness, Success and Well-Being Paperback – April 20, 2011)

Αναρτήθηκε από ΧΛΕΤΣΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ

Φυγόκεντροι Άνθρωποι II – Ημερολόγιο Καταστρώματος

Film Melancholia, Lars Von Trier, 2011

Του Δημήτρη Σουκούλη απο το https://nosensewords.wordpress.com

Ημερολόγιο Καταστρώματος

Χρόνος διάρκειας από την τελευταία ενημέρωση: 6 ηλιακά χρόνια από το Big Bang

 

Πάει καιρός που, εγώ και μερικοί άλλοι της γενιάς μου – λίγοι οι παρόντες στο προσκλητήριο – βρεθήκαμε, από εξωτερικές ίσως πιέσεις, να διασχίζουμε, με ελλειπτική τροχιά στο χωροχρόνο, τα αστρικά στοιχεία, περνώντας με κίνδυνο συντριβής ανάμεσά τους, διαγράφοντας ζιγκ ζαγκ τρέλας και απεγνωσμένης αυτοσυντήρησης, όταν άλλοι έχουν ευθυτενή και στοχευμένη πορεία στη ζωή τους, χωρίς καθυστερήσεις και χρονοτριβές.

Συναντήσαμε στο διάβα μας κι άλλους συνομίληκους σαν κι εμάς, κι άλλους οργανισμούς κι άλλα ουράνια σώματα διαφορετικής ηλικιακής σύνθεσης. Ίσως να μην έχει να κάνει με τη γενιά, με την ηλικία. Το πιστοποιητικό γέννησης και κλάσης να μην είναι το αυταπόδεικτο. Η ταχύτητα όμως δεν μας επέτρεψε να συγκρατήσουμε ούτε το σχήμα τους, καθώς διακτινιζόμασταν έκθαμβοι και απορημένοι στο αβέβαιο άπειρο, ούτε είχαμε, “ονειροπαρμένοι”, την ψυχική διάθεση και την πνευματική διαύγεια να αποτυπώσουμε στους χάρτες μας την πορεία τους. Να μετρήσουμε με τη μεζούρα συμπαντικής μοδίστρας την ουρά των άλλων “κομητών” που κατά καιρούς περνούσαν από το βάθος του ορίζοντά μας, για να μπορέσουμε, – αν μας προκύψει σωστά ο τελικός υπολογισμός με το αδύναμο του μυαλού, ό,τι δηλαδή μας είχε περισσέψει ακόμα – να τους εντοπίσουμε ξανά, ν’ ανταλλάξουμε εντυπώσεις για να αναρωτηθούμε στην εκρηκτική σύσταση των καυσίμων που μας ώθησε σε αυτή την ασυνείδητη φυγή. Να σκεφτούμε τα αίτια της έκρηξης, του προσωπικού μας Big Bang, γιατί τότε δεν είχαμε καθαρή τη συνείδηση, ήμασταν νηφάλιοι όσο και ένας που μόλις ταραγμένος ξύπνησε κι άρχισε να τρέχει. Είναι γεγονός πάλι πως ήμασταν οι χείριστοι ιχνηλάτες του σύμπαντος. (Πάντα ήμασταν απροετοίμαστοι και πρόχειροι και το οφείλουμε εν μέρει στην παιδιάστικη αφέλειά μας, στην αναβλητικότητά μας που την έθρεφαν οι θαμμένοι φόβοι μας).

Η ώθησή μας, παλιά και απονευρωμένη, έχει πια σταματήσει. Τα συστήματα πλοήγησης πια δεν απαντούν στις εντολές μας. Πίσω μας το ανεξερεύνητο ακόμα χάος και μπροστά μας μια ιριδίζουσα Ανδρομέδα. Τώρα πια που έχει τελειώσει το παραλήρημα εμπύρετου, όπως το πρωί κάθιδρος στα στρωσίδια του, τον ξυπνά το φως που ανατέλλει και του αναγγέλλει το τέλος της αρρώστιας και την είσοδό του στο στάδιο της ανάρρωσης, πρέπει να μαζέψουμε τις σκόρπιες πληροφορίες, πρόχειρα σκίτσα και διαγράμματα πεταμένα, αποφθέγματα μετά από τη παύση της κοσμικής καταιγίδας στο ξημέρωμα της νηνεμίας και SOS παράκλησης, και να συνθέσουμε τα Έργα και τις Ημέρες  ενός άλλου Ησίοδου. Ξέρουμε πως είναι δύσκολο. Να βρεις, δηλαδή, ένα σημείο αναφοράς στις τόσες αντικρουόμενες αντιφάσεις που έχεις πέσει κατά τη διάρκεια της φυγόκεντρης τροχιάς σου. Να βρεις μια αλήθεια και μία άλλη ουσία. Θα μας αρκούσε, πάντως, ζαλισμένοι όπως είμαστε, ένα πρόχειρο αποτέλεσμα στις άλογες συναρτήσεις μας, στους υπολογισμούς μας. Ακόμα κι ένα κατακάθι συμπεράσματος ευκολόπιοτο. Το νόημα της ζωής μας, ίσως να έχει πολλές πτυχές, οι ουσίες της διαφορετικές κάθε φορά. Δεν το αρνούμαστε. Φάσματα διαφορετικών συχνοτήτων ανάλογα με τις περιστάσεις. Κι όπως πάντα, ως αδύναμος μαθητής στην τάξη, αργούμε να φτάσουμε σε τελειωτικά, ή μισά συμπεράσματα, σε αντίθεση με όλους τους υπόλοιπους, λάτρεις και αναπαραγωγούς δογμάτων και παγκόσμιων νόμων, που τα μοιράζουν δεξιά και ζερβά σαν τραπουλόχαρτα. Θαυμάζουμε όμως  τη σβελτάδα τους και την ευκολία των φωτοτυπημένων ρήσεων.

Μετά από την αποτυχία μας να συμμορφωθούμε σε μια αναχρονιστική πια “Νέα Αντικειμενικότητα” στην τέχνη κυρίως που έχει εξοκείλει και στην καθημερινότητα όλων και μιας πορσελάνινης, κάλπικης ευαισθησίας, εμείς ηθελημένα περιθωριακοί των κοινωνικοοικονομικών και πολιτισμικών δομών, θα πρέπει να κηρύξουμε ένα καινούργιο μανιφέστο, ένα νέο τρόπο αντιμετώπισης της ζωής. Να ανακαλύψουμε ξανά τι δεν πάει καλά, τι δε δουλεύει στις σχέσεις μας, ανάμεσά μας, μεταξύ εμένα κι εσένα, μεταξύ εσένα και του αλλουνού, του εκείνου με τον παραδίπλα, ποιο γρανάζι παραμένει ακόμα αλάδωτο και τσιρίζει προβάλλοντας αντίσταση. Ν’ ανακαλύψουμε, αν μπορέσουμε, μια νέα ευαισθησία, που θα φέρει τη δικαίωσή μας.

Creative Commons Αναφορά Δημιουργού -Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές . Παροχή δικαιωμάτων πέρα από τα πλαίσια αυτής της άδειας μπορεί να είναι διαθέσιμη στην ηλεκτρονική διεύθυνση dim.soukoulis@gmail.com, επικοινωνώντας με τον ίδιο τον δημιουργό.

Επόμενη σελίδα: »