arkas

Όχι δεν ήταν ασύμμετρη η επίθεση. Ούτε έγινε από άγνωστους εχθρούς με μυστικά όπλα όπως έγραψε «δημοσιογράφος» σε blog. O έμπορος ψάχνει πάντα το κοροΐδο που θα του ρίξει το σκάρτο εμπόρευμα και ο πολιτικός πάντα το κορόιδο που θα του ρίξει την ευθύνη. Πρώτα είπαν φταίει ο αστυνόμος που αφού κόπηκε η Μαραθώνος έστελνε τα αυτοκίνητα από τον παραλιακό δρόμο μέσα από το Μάτι εκεί που βρήκαν τον θάνατο; Και ποιος τον ειδοποίησε; Να αυτενεργήσει το όργανο! Ρε αρχοντές ηρωικοί, αν ο οποιοσδήπτε αυτενεργήσει και υπάρξει χάος θα τον σκίσουν όλοι με ποινικά και αστικά.

Υπάρχει ένα υπεύθυνο κέντρο με δορυφορική πληροφόρηση και όλα τα κομφόρ, που ο «καθ ύλην» αρμόδιος του ήταν διακοπές ή ξυνόταν και δεν «αντελήφθει». Και πρέπει να τον καλύψουμε, σωστά;

Άρχισαν τ όργανα και βαράτε βιολιτζίδες.

Διάβασα από άλλο blogοδημοσιογράφο ότι θα πρέπει να μηνυθεί ο δήμαρχος Ραφήνας – ο μοναδικός που έτρεχε παντού τις κρίσιμες ώρες- γιατί διασπείρει ψευδείς ειδήσεις παραπονούμενος ότι κανείς αρμόδιος δεν τον ειδοποίησε να εκκενώσει την περιοχή. Και αφού το Μάτι δεν ανήκει στον Δήμο του καλώς δεν επικοινώνησαν μαζί του. Τι ανακατεύεται κι αυτός και δημιουργεί θέματα;

Και μετά ανακάλυψαν την «άναρχο δόμηση». Έλα ρε!!! Καλώς ήλθατε στην Ελλάδα! Τώρα που φθάσατε αφήστε τις βαλίτσες, πιείτε ένα μοχίτο και πάμε να σας ξεναγήσουμε να μάθετε και εσείς οι τουρίστες πως είναι οι παραλίες μας.

Το θέμα είναι καλό, πιασάρικο και όχι απλά πετάει την μπάλα στην εξέδρα αλλά φτιάχνει και στόρι να χουμε να λέμε. Ο μισός πληθυσμός εναντίον του άλλου και  οι βιολιτζίδες να κουνάν απειλητικά το δάχτυλο. Τώρα λοιπόν που το ανακάλυψαν  θα «χτυπήσουν τη γροθιά στο μαχαίρι», «θα προχωρήσουν βαθιά μέχρι το κόκκαλο» , σίγουρα μια έκτακτη εισφορά και ότι ακόμα μπορούν να δαγκώσουν. Και όπως χυδαία οι τενεκέδες του think tank βγάζουν ιστορίες για να αποφορτίσουν την πίεση της κυβέρνησης, έτσι χυδαία και άλλη πλευρά υποθέτει ότι κάποιοι είχαν συμφέρον να σκάσει αυτή η ιστορία για να παρασύρουν την κοινή γνώμη στην μεγαλύτερη κατάσχεση – απαλλοτρίωση ιδιοκτησιών της ιστορίας του κράτους μας για να φτιαχτεί με φίλους επενδυτές το όραμα μιας ακόμα ελληνικής Κυανής Ακτής,  μιας Ριβιέρας στην Ανατολική Αττική.

Και πίσω και πέρα από κάθε χυδαιότητα υπάρχει η σημερινή πραγματικότητα. Εκατό ίσως και περισσότεροι νεκροί γιατί κάποιος δεν ήταν στο πόστο του όταν έπρεπε, ή δεν είχε γνώση και εμπειρία για την θέση που του πρόσφεραν. Και έγινε το κακό. Και για να τον καλύψουν και να καλύψουν και την πάρτη τους οι προστάτες  κάνουν όλα αυτά. Ότι κάνει συνήθως ένας πολιτικός.

Ένα συγγνώμη θα ήταν μια καλή αρχή. Οκτώ γράμματα που θέλουν μεγάλο κουράγιο  για να αρθρωθούν. Οκτώ γράμματα που τα οφείλει ένα ανθρώπινο πλάσμα στα παιδάκια, τους παππούδες τους , στους συνανθρώπους μας που τους κλέψανε για πάντα τον ήλιο που ψάχνει να βρει και να φωτίσει τα πρόσωπά τους, τις αγκαλιές που μάταια περιμένουν  τα χέρια τους να τα σφίξουν. 

Μια ανείπωτη συγγνώμη.

Και στη θέση της  ιστορίες , projects διαχείρισης κρίσεων και παπαρολογίες στυγνών επαγγελματιών, απομακρυσμένων από αυτό που λέμε ανθρώπινο πλάσμα . Επίδοξων επαγγελματιών επινόησης, διασποράς και χειραγώγησης φαντασιακού. Που ζουν μέσα σε αυτό, που μας εγκλωβίζουν μέσα σε αυτό κόβοντας κάθε περιθώριο προς ότι άλλο δεν είναι ελεγχόμενο και μετρήσιμο με σφραγίδα και βούλα.

Όπως είχε πει και ένας ποιητής,

«Το προφανές θα μας σκοτώσει.

Περιμένουμε, στερημένοι από όνειρα».