Οδός Δελφών του Γιώργου Σαράτση

Μα δεν ήταν ύπνος αυτός. Ήταν μια κακή νάρκη, ένα λάφιασμα.
Μ. Καραγάτσης, Η μεγάλη χίμαιρα

Νέφη βαριά ―
Βρέχει μια μπόρα σύντομη
Τη μέρα κλείνεται η ζωή σε τέσσερις τοίχους
κι η μοναξιά θυμίζει φθινόπωρο
γενέθλιος εποχή των Ελλήνων

Βγαίνω
μήπως χωρέσω κάπου αλλού ―
Μέσα μου το απροσδιόριστο
μιας άλογης πίστης

Θυμάμαι τον ήλιο να δύει
πίσω απ’ τις φυλλωσιές
ή λίγο αργότερα βόλτα με δανεικό ποδήλατο
στους δρόμους

[ίσως καρδιά σημαίνει απώλεια
σημαίνει και απουσία]

 

Rue Delphon

Mais il ne dormait pas. C’était une mauvaise mine, un coup de fouet.
M. Karagatsis, La grande chimère

Nuageux lourd ―
Il pleut un peu
Le jour est la vie sur quatre murs
et la solitude ressemble à l’automne
anniversaire des Grecs

Je sors
Je pourrais peut-être appartenir à une autre partie ―
À l’intérieur de moi, l’indéfini
d’une croyance lâche

Je me souviens du coucher du soleil
derrière le feuillage
ou peu de temps après une balade à vélo
dans les rues

[peut-être le coeur signifie perte
et absence aussi]*

Advertisements