Ιούνιος στην ανατολική αγκαλιά της Μεσογείου που δοξάστηκε στο όνομα του Αιγέα.  Ιούνιος και η θάλασσα αγκαλιάζει τις διάσπαρτες κουκκίδες γης σαν μάννα που στον κόρφο της προστατεύει τα νησιά- παιδιά της από την αμείλικτη φλόγα του ήλιου.

Το καλοκαίρι προχωρά και ο ανίκητος ήλιος θα κορυφωθεί κυρίαρχος ιστάμενος ψηλά στη δόξα του εκείνο το τριήμερο του ηλιοστασίου.

Τότε τα παιδιά της Ελλάδας, Εφέσου, της Βηρυτού , της Αλεξάνδρειας θ’ ανάψουν γιγάντιες φωτιές και πηδώντας γενναία πάνω τους αυθαδιάζουν την μοναδικότητα του, γίνονται τα ίδια φωτιά και φλόγα αδάμαστη, Ήλιος πρωτογέννητος και αυτά και ύστερα σβήνουν την κάψα βουτώντας στο Αρχιπέλαγος.

Ενώνοντας για μια ακόμα φορά όπως πάντα γίνεται από τότε που άρχισε να μετρά ο χρόνος με γέλια, αγκαλιές και τραγούδια τη φωτιά με τη θάλασσα…

 

abaton151

(απόσπασμα από το Εν Ιορδάνη με τίτλο Το Μυστικό του Φοίνικα, στο περιοδικό ΑΒΑΤΟΝ που κυκλοφορεί)

Advertisements