ΕΝ ΙΟΡΔΑΝΗ απο το περιοδικό ΑΒΑΤΟΝ

 

   ΕΝΑΣ ΑΚΟΜΗ ΧΡΟΝΟΣ του πολυδιαφημισμένου 21ου αιώνα φτάνει στο τέλος του. Θυμόσαστε άραγε οι λίγο παλιότεροι τότε που τελείωνε ο περασμένος αιώνας, παρασύροντας μαζί και τη δεύτερη χριστιανική χιλιετία;

Ήταν ένας αιώνας που «έσπρωξε» την ανθρωπότητα σε φρενήρεις  ρυθμούς. Μια ανθρωπότητα που από τον πρώτο αιώνα μέχρι και το 1700 είχε μάθει σε ελάχιστες και πολύ αργές αλλαγές, που ενσωμάτωνε χωρίς πρόβλημα στον τρόπο ζωής της.

Η βιομηχανική επανάσταση έκανε τα πράγματα να αρχίσουν να κινούνται πιο γρήγορα. Τον 20ό αιώνα όμως οι ταχύτητες εκτροχιάστηκαν. Σκεφτείτε λίγο. Κάποιος που γεννήθηκε τις πρώτες δεκαετίες  εδώ στα Βαλκάνια, δεν ήξερε τι είναι ηλεκτρισμός και το σπίτι του είχε τις ανέσεις μιας κατοικίας του 18ου αιώνα.

mr s

Ο άνθρωπος αυτός, είδε τις ευκολίες του ηλεκτρισμού στη ζωή του, άκουσε για πρώτη φορά ήχο από γραμμόφωνο και ραδιόφωνο, είδε αυτοκίνητα να ξεκινούν με μανιβέλα, όπως με μανιβέλα λειτουργούσαν τα πρώτα τηλέφωνα. Και μετά; Ο άνθρωπος πήγε στο φεγγάρι. Τα τηλέφωνα έγιναν φορητά και μετά κινητά.

Ο κόσμος πλημμύρισε με φτηνούς ηλεκτρονικούς υπολογιστές, λάπτοπ, εικονικές πραγματικότητες, και κάπου εδώ ο καλός άνθρωπος του παραδείγματός μας πρέπει να αποδήμησε εις Κύριον πλήρης απορίας και ημερών.

Αφήνοντας έναν κόσμο που δεν μπορούσε πια να καταλάβει, ευτυχισμένος όμως κατά βάθος που άφηνε έναν κόσμο ευμάρειας με ένα μέλλον να διαγράφεται ακόμα πιο πολύπλοκα ευοίωνο.

 

ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΟΜΩΣ τα πρώτα χρόνια του ευτυχούς αιώνα μας; Ο Δυτικός, λεγόμενος, κόσμος, οργανωμένος σε δυο βασικά μπλοκ, ελέγχεται από μια δράκα πανίσχυρων γραφειοκρατών.

Όπως είναι παράλογα φυσικό σε κάθε γραφειοκρατική πραγματικότητα, οι στόχοι περνούν από οικονομικό έλεγχο και τα όνειρα εγκρίνονται από επιτροπές στατιστικού ελέγχου.

Η στατιστική, όπως λέει και το γνωστό ανέκδοτο, όταν το κεφάλι σου καίγεται  και τα πόδια σου είναι φυτεμένα σε παγοκολώνα, θεωρεί ότι ζεις σε ιδανικές συνθήκες μέσης θερμοκρασίας.

Το αποτέλεσμα των φωστήρων της στατιστικής το βιώνουμε στην καθημερινότητά μας. Η ευρωπαϊκή οικονομία σε μέσο όρο είναι πάντα εντός στόχων, αλλά όλοι οι Ευρωπαίοι πληβείοι νιώθουμε με το ένα πόδι στον τάφο…

Και ο θαυμαστός καινούριος κόσμος αναπτύσσεται όπως νομίζαμε; Μάλλον όχι ακριβώς.

Τα παλιότερα χρόνια, όταν δεν υπήρχε η κεντρική διοίκηση των Βρυξελλιωτών οικονομισάριων, οι πανεπιστημιακοί δάσκαλοι και οι ερευνητικές ομάδες τους τολμούσαν και ονειρευόντουσαν το ανέφικτο, πείθοντας τις διοικήσεις των πανεπιστημίων να χρηματοδοτήσουν το μέλλον.

Σήμερα για να χρηματοδοτηθεί ένα πρόγραμμα πρέπει να εγκριθεί από κάποια ομάδα που αποφασίζει με δικά της κριτήρια τι είναι «χρήσιμο» για το μέλλον. Και χρήσιμο είναι ότι μπορεί να φέρει εγγυημένα κέρδη. Ποτέ όμως το όνειρο που πυροδοτεί την αληθινή έρευνα δεν ταυτίστηκε ντε και καλά με το κέρδος.

Οι μεγαλύτερες ανακαλύψεις έγιναν τυχαία από αφιερωμένους ερευνητές, που επέμεναν μέσα από τις αποτυχίες τους στο αδύνατο, εκεί που όλοι οι άλλοι εγκατέλειπαν.

Σήμερα οι ειδικοί που εγκρίνουν τα κονδύλια βάζουν τις προτεραιότητες. Αυτή τη δεκαετία θα δουλέψουμε στον τάδε τομέα που θα δημιουργήσει τόσες θέσεις εργασίας. Την επόμενη δεκαετία θα προστεθούν οι εξής τομείς με τόσες θέσεις εργασίας (χωρίς βέβαια να υπολογίζουν τις θέσεις που χάνονται) κοκ.

Έτσι, βάζοντας σε μια σειρά τις ανακαλύψεις που μόνο χάρη στις επιδοτήσεις τους θεωρούν ότι μπορεί να συμβούν, αυτοί οι ανέραστοι γκεμπελίσκοι νομίζουν ότι προγραμματίζουν το μέλλον της ανθρωπότητας.

Και ξαφνικά, έρχονται από το πουθενά κάποιοι «ανύπαρκτοι» –ποιοι… οι Κινέζοι…!– και τους στέλνουν αδιάβαστους.

 

ΟΙ ΚΙΝΕΖΟΙ ΛΟΙΠΟΝ στα τέλη του περασμένου Αυγούστου εκτόξευσαν τον πρώτο δορυφόρο κβαντικών τηλεπικοινωνιών, από την έρημο Γκόμπι. Τον ονόμασαν QUESS (Quantum Experiments at Space Scale).

Ο δορυφόρος μπήκε σε τροχιά 500 χιλιόμετρα πάνω από τη Γη,  και πραγματοποιεί έκτοτε μια περιστροφή γύρω από τον πλανήτη μας κάθε 90 λεπτά εκτελώντας τα πειράματά του. Στόχος είναι η ανάπτυξη της κβαντικής επικοινωνίας μεταξύ κβαντικών υπολογιστών. Ένας τρόπος επικοινωνίας που δεν μπορεί να σπάσει από κανένα χάκερ. Γιατί;

Γιατί σύμφωνα με τη βασικότερη αρχή της κβαντομηχανικής, η κυματοσυνάρτηση ενός κβαντικού συστήματος που υφίσταται μέτρηση καταρρέει. Η παρακολούθηση ενός κβαντικού συστήματος ισοδυναμεί με μέτρηση και αυτό προκαλεί την άμεση  κατάρρευσή του.

Έτσι, όχι μόνο η προσπάθεια παρακολούθησης αφήνει ίχνη αλλά πολύ περισσότερο καταστρέφει το «μήνυμα», αν μπορέσει με οποιοδήποτε τρόπο κάποιος να το παρατηρήσει.

Έως τώρα ο δορυφόρος λειτουργεί πειραματικά, με δυο βάσεις που είναι πομπός και δέκτης, η μια στο Πεκίνο και η άλλη  στο Ουρούμτσι. Αν το δεύτερο δεν σας λέει απολύτως τίποτα δεν έχετε άδικο. Είναι γνωστή ως η πόλη που απέχει περισσότερο από τη θάλασσα, περίπου 2.500 χιλιόμετρα στα βάθη της Μογγολίας.

Τώρα, ο ίδιος δορυφόρος θα κάνει και πειράματα… τηλεμεταφοράς! Η μια βάση θα είναι αυτή στο Πεκίνο και άλλη στο Άλι, στις κορυφές του Θιβέτ.

Και οι τρεις βάσεις, όπως αντιλαμβάνεστε, είναι σε τέτοια σημεία που οποιοσδήποτε «τουρίστας» φτάσει μέχρι εκεί για να μαζέψει πληροφορίες, θα γίνει αμέσως αντιληπτός και πιθανόν δεν θα τον ξαναδεί το σπιτάκι του.

Και αυτό δεν είναι το μόνο. Σχεδόν αμέσως μετά η επιθεώρηση Nature Photonics δημοσίευσε τα επιτεύγματα μιας άλλης κινεζικής ομάδας και μιας καναδικής (ο Καναδάς είναι επίσης μια χώρα που χρηματοδοτεί ό,τι θεωρεί σωστό).

Οι ερευνητές των δυο ομάδων ανακοίνωσαν ότι πέτυχαν κβαντική τηλεμεταφορά χρησιμοποιώντας τα υπάρχοντα μητροπολιτικά δίκτυα οπτικών ινών, δηλαδή το συνηθισμένο καλωδιακό δίκτυο τηλεπικοινωνιών μιας πόλης.

Η μεταφορά έγινε στην πόλη Χεφέι της Κίνας (σε απόσταση 12,5 χιλιομέτρων) και στο Κάλγκαρι του Καναδά (σε 6,2 χιλιόμετρα).

Η Κίνα είναι γνωστό πως δεν συμπαθεί τους διεθνείς οργανισμούς και τις δεσμευτικές συμφωνίες, ενώ ακόμα λιγότερο συμπαθεί τους Δυτικούς  γραφειοκράτες. Επίσης δεν υποχωρεί μπροστά σε ό,τι θεωρεί πρόοδο και δεν επιτρέπει σε κανέναν να σταθεί εμπόδιο. Όλοι γνωρίζουν εδώ και χρόνια ότι δίνει απίστευτα ποσά προσλαμβάνοντας όποιον επιστήμονα θεωρεί ότι της είναι απαραίτητος.

Και σήμερα φαίνεται να υλοποιεί τα πρότζεκτ που οι Δυτικοί οικονομισάριοι είχαν υπολογίσει να γίνουν την επόμενη δεκαετία. Όπως δήλωσε ο Παν Τζιανγουέι, επικεφαλής του προγράμματος QUESS, η Κίνα δεν είναι πλέον παρακολουθητής των εξελίξεων στην πληροφορική αλλά ένας  από τους ηγέτες που θα καθορίσουν το μέλλον του κυβερνοχώρου.

 

ΠΙΘΑΝΟΝ ΣΤΟ ΠΡΟΣΕΧΕΣ μέλλον ο κος Σποκ δεν θα διακτινίζεται από το Εντερπράιζ αλλά μέσα από το τηλεφωνικό δίκτυο.

Μέχρι τότε οι Ευρωπαίοι θα αναρωτιούνται ακόμη πότε ο κος Σόιμπλε θα ικανοποιηθεί από τη φτωχοποίηση της Ευρώπης, που σαφώς επιθυμεί να την φέρει στο επίπεδο τάξης και αρμονίας της μεταχιτλερικής Ανατολικής Γερμανίας, μετατρέποντας μια ήπειρο σε φτωχή απομίμηση του φωτεινού της παρελθόντος. Με άψογες στατιστικές μελέτες βέβαια και άψογα ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς ανοησίας.

 

Πηγές

http://www.naftemporiki.gr- www.tovima.gr/science/ – https://physicsgg.me/

 

Who is Who

Ο Ιορδάνης Πουλκούρας είναι σύμβουλος έκδοσης του ΑΒΑΤΟΝ. Από τις εκδόσεις Αρχέτυπο κυκλοφορούν τα βιβλία του Ιεροδόμ: Από τον Μεσαιωνικό Τεκτονικό Μύθο στον Αρχαίο και Αποδεδεγμένο Σκωτικό Τύπο και Bleeding Angels: Η Απόκρυφη Παράδοση της Ευρώπης.

 

Advertisements