ΕΝ ΙΟΡΔΑΝΗ, περιοδικό ΑΒΑΤΟΝ καλοκαίρι 2016. 

Ιορδάνης Πουλκούρας

ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΟ ΤΕΥΧΟΣ είναι στα χέρια σου αγαπητέ φίλε και αναγνώστη, που σημαίνει ότι μια ακόμα περίοδος ολοκληρώθηκε.

Αντιμετωπίσαμε σχεδόν παρέα έναν ακόμα χειμώνα της ζωής μας, συζητήσαμε με εξαιρετικούς ανθρώπους (σε κάποια διπλανή σελίδα υπάρχει μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη με τον Μάνο Δανέζη),  που μας διαβεβαιώνουν ότι, όπως λένε όλες οι πνευματικές παραδόσεις, τα πάντα είναι Ένα μέσα στον ωκεανό ενέργειας που αποτελεί το σύμπαν και πως ό,τι νομίζουμε ως ύλη και αυτό που ονομάζουμε ζωή δεν είναι παρά μια εφήμερη πλάνη. Βαρυτικές στρεβλώσεις του χωροχρόνου με το υλικό όφελος και τους εκφραστές του να μην έχουν θέση ούτε στο κατακάθι της ανυπαρξίας.

Και μιλώντας για τόσο θαυμαστά πράγματα, είδαμε παράλληλα τα μνημόνια να αυξάνονται, τα capital controls να είναι πλέον μια αγαπημένη συνήθεια υπουργών μας και στον ανύπαρκτο επιστημονικά χρόνο μας αυτά μάλλον θα συνεχίσουν να υπάρχουν ακόμη κι όταν η προσωπική μας στρέβλωση του χωροχρόνου θα έχει ξεστραβωθεί κι εμείς θα είμαστε πλέον αστρόσκονη.

Τι τα θες φίλε αναγνώστη; Ακόμα κι αν έχεις λύσει τα θεμελιώδη προβλήματα της ύπαρξης και γνωρίζεις τα βαρυτικά μυστικά, δεν υπάρχει περίπτωση αυτό να δώσει τραπεζική ρευστότητα στις δουλειές σου, ούτε να σε απαλλάξει από ΦΠΑ, ΕΝΦΙΑ και διάφορα τέτοια αρκτικόλεξα που εφευρίσκουν οι κρατούντες με τρόπους ταχύτερους από το φως για να σε απαλλάσσουν απ’ ό,τι έχεις ή  μπορεί να έχεις.

Βλέπεις, κατανοώντας οι ταγοί μας ότι η ύλη κινείται εκτός πεπερασμένου χρόνου φορολογούν τώρα και αυτά που θα μπορούσες να αποκτήσεις σε κάποιο μέλλον.

Και αν δεν το καταφέρεις μη στεναχωριέσαι. Θα το έχεις καταφέρει σε ένα παράλληλο σύμπαν. Το σοφό μας κράτος λειτουργεί πέραν των 4 διαστάσεων και των 11 (ή 12;) παράλληλων κόσμων.

Εσύ, όμως, φίλε αναγνώστη θα πληρώσεις εδώ και τώρα για όλες τις πιθανές υπάρξεις σου, που σίγουρα σε κάποια άλλη διάσταση κερδοφορούν και φοροδιαφεύγουν χωρίς ντροπή.

lenz

Maximillian Lenz , One World

 

ΜΟΝΗ ΣΟΥ ΕΛΠΙΔΑ μέσα στις αέναες αναζητήσεις σου στο διαδίκτυο είναι να βρεις κάπου να συμπληρώσεις μια αίτηση ή να λαδώσεις κάποιον φρικαρισμένο «Διδάσκαλο» (μέσα στα τόσα πια τόλμα κι αυτό) μπας και εξασφαλίσεις κάποια καλύτερη μετενσάρκωση. Σε όσο πιο μακρινή διάσταση γίνεται.

Εν τω μεταξύ όμως, και για να ελαφρύνουμε την ήδη γελοία μας κατάσταση,  σημειώνουμε ότι είναι κατακαλόκαιρο. Ο χώρος και ο χρόνος ταυτίζονται, το καταλάβαμε, γκώσαμε, φτάνει!! Που σημαίνει, τι κάνουμε τώρα;

Μα, πάμε Παραλία!

Κι εκεί που αμπελοφιλοσοφείς πως όλα είναι ενέργεια και η ύλη δεν είναι παρά μια πλάνη, μια κοινότυπη συσσώρευση ενέργειας, ξεπροβάλλει  μια δίμετρη συσσώρευση ενέργειας – αρσενικό ή θηλυκό επαφίεται στη φαντασίωσή σου αναγνώστη μου, εκεί δεν θέλω να στα χαλάσω.

Αναδύεται από τα κύματα (που επιστημονικώς διατείνεσαι πως δεν υπάρχουν), μυρίζει αλμύρα (ποια μύτη –επιμένεις– ανύπαρκτου όντος οσφραίνεται πλάνη που δεν υπάρχει;) –και πλησιάζει (ποιον, εμένα!!! απορείς) και σε αγγίζει…

Και συ τι κάνεις φιλόσοφε; Έχεις δει διανοούμενέ μου πρόσφατα τον καθρέφτη σου;

Όπως γράφει κάπου ο Γούντι Άλεν, χρειάστηκε η διάνοια του Αριστοτέλη για να θέσει το πρόβλημα του βάρους σε επιστημονική βάση και σε ένα πρώιμο απόσπασμα από τα Ηθικά δηλώνει ότι η περίμετρος κάθε ανθρώπου ισούται με την περιφέρειά του πολλαπλασιασμένη επί π.

Μια άποψη που τη διέδωσε και ο Θωμάς Ακινάτης απενοχοποιώντας τις καλές συνταγές στα ταβερνεία της εποχής και που την επέβαλε τελεσίδικα ο Ντεκάρτ όταν  ξεχώρισε το σώμα που απολαμβάνει τις γεύσεις από το μυαλό που μπορεί να σκέφτεται όσο θέλει.

Τα χάλασε βέβαια ο Σπινόζα που έβρισκε παντού, ακόμα και  στο σπληνάντερο, τον Θεό και φοβόταν μήπως αμαρτήσει  καταπίνοντας Τον (δεν είχε ακούσει περί θεοφαγίας ο άνθρωπος).

Συνηγόρησε  και ο γίγαντας της φιλοσοφίας Καντ, που διέδωσε ότι ηθικό θα είναι αν τρώμε όλοι το ίδιο πράγμα. Τον συγχωρούμε βέβαια γιατί Γερμανός και προτεστάντης του μακρινού Βορρά δεν είχε δοκιμάσει τίποτα περισσότερο από μπορστ και λουκάνικα.

Η απόκρυφη ιστορία λέει πως όταν βρέθηκε στο Παρίσι γράφοντας το διάσημο σχόλιό του περί Διαφωτισμού, φιλοξενήθηκε από έναν εκ καταγωγής Μαρσεγιέζο και το δείπνο επιμελήθηκε η Κωνσταντινουπολίτισσα σύζυγός του.

Προσευχόμενος για επιείκεια προς τον μεγαλοδύναμο, ο φιλόσοφος βυθίστηκε στις ηδονές των μπαχαριών, του τσιγαρισμένου λίπους και ακόμα χυδαιότερα στα μουχλιασμένα τυριά και τα αφρίζοντα κρασιά…

Η αυγή τον βρήκε να φτάνει στο σπίτι του συνοδεύοντας για πρώτη ίσως φορά στη ζωή του μια νεαρή δεσποσύνη.  Όταν ο λαμπερός ήλιος φώτισε τον παραδομένο αμαρτωλό, εκείνος τον κοίταξε κατάματα και με μακάριο χαμόγελο  (μάλλον ήταν και η πρώτη φορά που χαμογέλασε) είπε την ιστορική του φράση:

«Sapere aude!», που σημαίνει «τόλμησε να γνωρίζεις!»

 

ΤΙ ΝΑ ΤΟΛΜΗΣΕΙΣ εσύ τώρα φίλε μου που θες και να φιλοσοφήσεις στο χάλι σου;

Ακόμα κι αν αποδείξεις τη «θεωρία των Πάντων» σίγουρα δεν θα μπορείς να ξαναπάρεις από την αρχή το στραβό σαββατοκύριακο που σε παράτησε η γυναίκα της ζωής σου για το σέντερ-φορ της ερασιτεχνικής ομάδας, που είχε αποδείξει στεγνά ότι η ύλη υπάρχει και μετράει.

Χρόνος και Χώρος ταυτίζονται. Το είπαμε και είναι αποδεδειγμένο. Άρα, κοίτα το παρόν, είναι το μόνο που έχεις.

Χαμογέλα… έτσι μπράβο!

Αυτοσαρκάσου με λίγη τρυφερή ειρωνεία για τα βαθιά προβλήματα της ύπαρξης και του πλησίον σου, που είναι ότι σου έχει απομείνει για να μην περνάς τα βράδια συνομιλώντας με τις κουκουβάγιες .

Άσε τη σοβαρότητα για το τέλος του μήνα με τις δόσεις της εφορίας.

Βαθιά ανάσα και… καλά μπάνια.

Με τις ευχές μας για καλό καλοκαίρι!

 

Πηγές

Immanuel Kant, Απάντηση στο ερώτημα: Τι είναι Διαφωτισμός; www. political.soc.uoc.gr

Woody Allen, Σκέτη Αναρχία, Εκδόσεις Bell

Μάνος Δανέζης & Στράτος Θεοδοσίου, Έτσι βλέπω τον κόσμο – Η επιστήμη του Homo Universalis, Δίαυλος

 

Who is Who

Ο Ιορδάνης Πουλκούρας είναι συγγραφέας και σύμβουλος έκδοσης του ΑΒΑΤΟΝ. Από τις εκδόσεις Αρχέτυπο κυκλοφορούν τα βιβλία του Bleeding Angels: Η Απόκρυφη Παράδοση της Ευρώπης και Ιεροδόμ: Από τον Μεσαιωνικό Τεκτονικό Μύθο στον Αρχαίο και Αποδεδεγμένο Σκωτικό Τύπο .

 

 

Advertisements