… Αναρωτιέται μήπως αυτή η κατάχρηση, αυτή η πολυλογία και «η κοινοτοπία που φέρεται ως πολυμάθεια απειλεί να εξαλείψει το ίδιο το έργο τέχνης» , και πριν απ’ αυτό, την ίδια την πράξη της γραπτής επικοινωνίας. Μήπως μέσα σε όλη αυτήν τη φασαρία οι λέξεις δεν προλαβαίνουν να μεταμορφωθούν σε λόγο και μήπως, εν τέλει, σε καιρούς κτηνωδίας, που ο ποιητής είναι καλύτερο «να κόψει τη γλώσσα του παρά να δώσει αξία στο απάνθρωπο» , η σιωπή είναι όντως μια εναλλακτική.

 

Από Το Χαμένο Κέντρο του Ζήσιμου Λορεντζάτου, της Στυλιανής Σακελλαρίου

Advertisements