Μαρτίου 2014


Οι εκδόσεις Αρχέτυπο σας προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου ΕΣΩΤΕΡΕΣ ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ του Στέφανου Ελμάζη

eswteres
Για το βιβλίο θα μιλήσει ο συγγραφέας, ενώ θα προλογίσει ο συγγραφέας & σύμβουλος έκδοσης του ΑΒΑΤΟΝ, Ιορδάνης Πουλκούρας.

Επίσης αποσπάσματα από το βιβλίο θα διαβάσει η ηθοποιός Μαρία Αλιφέρη.

Πέμπτη 10 Απριλίου, ώρα 8.00 μ.μ. στο,

Booze Cooperativa (Etage Litteraire)

Κολοκοτρώνη 59Β, Στοά Κουρτάκη, 1ος όροφος
Τ: 2310429200, 2103211414

Περιγραφή:

«Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι η ελπίδα απέναντι στην κρίση που βιώνουμε, έγκειται στο όσο το δυνατόν περισσότεροι άνθρωποι αληθινά να νιώσουν την ανάγκη να αναρωτηθούν βαθιά για τη ζωή τους: Γιατί δουλεύω,  γιατί διασκεδάζω, τι σκοπό εξυπηρετούν όλα αυτά που κάνω; Γιατί εντέλει ζω; Ποιος είμαι; (…) Χρειαζόμαστε ένα άλλο είδος κατανόησης. Χρειάζεται να αντιληφθούμε ότι προκειμένου να ζήσουμε τη ζωή που βαθιά επιθυμούμε, πρέπει να αλλάξει αυτή καθαυτή η ανθρώπινη εμπειρία μας, συμπεριλαμβανομένης της δομής των αντιλήψεών μας, των σκέψεων και των συναισθημάτων μας».

Τα σημαντικότερα κείμενα που δημοσιεύτηκαν στο ΑΒΑΤΟΝ και άλλα που εμφανίζονται για πρώτη φορά, περιέχονται στο βιβλίο αυτό του Στέφανου Ελμάζη, δημιουργού και διευθυντή του περιοδικού ΑΒΑΤΟΝ και των εκδόσεων Αρχέτυπο. Κείμενα που προσπαθούν να φωτίσουν τα μεγάλα ζητήματα της ύπαρξης από την οπτική μιας ουσιαστικής γνώσης, προς την κατεύθυνση μιας νέας κατανόησης, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε μια πιο αυθεντική ζωή.

Advertisements

ΕΝ ΙΟΡΔΑΝΗ από το περιοδικό ΑΒΑΤΟΝ

Πολλές δεκαετίες πίσω πρώτο ταξίδι στην Αστόρια, συνομιλώ με έναν Έλληνα δεύτερης γενιάς.
«Θυμάσαι τον τάδε;» με ρωτά. «Έπαθε χάρατακ κι έφυγε».
«Χάρατακ… δηλαδή τον πήρε ο Χάρος;» προσπαθώ να αστειευτώ.
«Ναι για», μου απαντά, «αυτό ακριβώς».
Ο Χάρος και το Χάρατακ (Heart Attack, δηλαδή καρδιακή προσβολή) στο μυαλό του ήταν ένα και το αυτό. Ε, λοιπόν, από την αρχαιότητα οι άνθρωποι τα συνδύαζαν λίγο αυτά τα δύο.

Στην Αίγυπτο για παράδειγμα στο δικαστήριο του Όσιρη, έμπαινε στη μια πλευρά της ζυγαριάς η καρδια του μακαρίτη και στην άλλη ένα φτερό στρουθοκάμηλου που είχε πάντα η θεά Μάατ στα μαλλιά της για κάτι τέτοιες περιπτώσεις.
Αν η καρδιά ήταν ελαφρύτερη από το φτερό τότε ο νεκρός μπορούσε να περάσει στο βασίλειο του θεού Όσιρη. Αν η καρδιά του ήταν βαριά από την αμαρτία τότε το άμεσο μέλον του ήταν να συμπληρώσει το επόμενο γεύμα του δαιμονικού Αμμούτ.
Η θεά Μάατ, παρεμπιπτόντως, ήταν σύζυγος του Θωθ- Ερμή, συμβόλιζε την αλήθεια, την ισορροπία και το δίκαιο, και ρύθμιζε την κίνηση των αστεριών, τις εποχές, καθώς και τις ενέργειες θνητών και θεών, που έφεραν την τάξη στο σύμπαν εκ του χάους.
Οι δηλώσεις που έκανε ο πεθαμένος για να δείξει πόσο καλός υπήρξε, διασώθηκαν στον Πάπυρο Άνι, όπου μεταξύ άλλων αναφέρεται η φράση «δεν έχω φάει την καρδιά», που για τους Αιγύτπιους σήμαινε ότι δεν έχει θρηνήσει μάταια, ή δεν έχει αισθανθεί μάταια τύψεις.

maat

Κάποιους αιώνες μετά οι Σούφι πίστευαν πως η ανθρώπινη ψυχή βρίσκεται στο γκαλπ, την πνευματική καρδιά. Εδώ υπάρχει το έλεος, η δημιουργικότητα, η πίστη, που είναι το θεμέλιο των πνευματικών αρχών και της εμπειρίας μας.
Ο εγκέφαλος, διαχειρίζεται στοιχεία αλλά δεν μπορεί να δημιουργήσει νέες πληροφορίες. Η δημιουργικότητα αναπτύσσεται στην καρδιά. Η πίστη συνεπώς και η δημιουργικότητα πηγάζουν από τη μυστική, την πνευματική καρδιά.
Εκεί λοιπόν στο μεσαίωνα, έζησε ένας άνθρωπος που συνδυάζοντας αυτά τα δυο τα έβαλε με τη μεγαλύτερη εξουσία της εποχής του και κατάφερε όχι μόνο να επιβιώσει αλλά και να αλλάξει αιώνων στερεότυπα, αλλάζοντας κατά κάποιον τρόπο τη ζωή των ανθρώπων.
Ήταν ο Μαρτίνος Λούθηρος (1483-1546), ένας ιερέας που από τη Γερμανία τόλμησε να δημοσιοποιήσει στην εκκλησία του τις διαμαρτυρίες του ενάντια στον πανίσχυρο Πάπα. Το έμβλημά του ήταν ένας σταυρός μέσα σε μια καρδιά, τη μυστική πνευματική καρδιά, που κρύβει ένα τριαντάφυλλο.

Το ίδιο το τριαντάφυλλο συμβολίζει την πνευματική άνθιση. Το κόκκινο χρώμα του αναφέρεται στο αίμα του Χριστού και η χρυσή καρδιά που αποκαλύπτεται στο κέντρο του αντιστοιχεί στον πνευματικό χρυσό που κρύβει η ανθρώπινη φύση.

Είναι το ίδιο σύμβολο που μερικές δεκαετίες αργότερα θα χρησιμοποιήσει μια μυστηριώδης αδελφότητα, η οποία μέσα από τα μανιφέστα της που δημοσιεύει ανώνυμα θα απαιτήσει αλλαγές ευαγγελιζόμενη για όλους μια άλλη, καλύτερη ζωή.
Ήταν οι άγνωστοι έως τότε Ροδόσταυροι, που με τα κείμενά τους επηρέασαν πολιτικά και κοινωνικά όχι μόνο την εποχή τους αλλά και ολόκληρη τη δυτική εσωτερική παράδοση.

luther
Φίλος του Λούθηρου ήταν ο μεγάλος Γερμανός μυστικός Ιάκωβος Μπαίμε. Στο έργο του Libri Apologetici βρίσκουμε την καρδιά μέσα σε ένα περίεργο σύμβολο. Μέσα στην καρδιά, υπάρχει το Τετραγράμματο, το απρόφερτο όνομα του Θεού, που τελικά μετατρέπεται στο όνομα του Ιησού. Για την ερμηνεία του συμβόλου ο Μπαίμε γράφει:
«Εμείς οι άνθρωποι έχουμε κοινά ένα βιβλίο που δείχνει προς τον Θεό. Ο καθένας το φέρει μέσα του, και είναι το ανεκτίμητη Όνομα του Θεού. Τα γράμματά του είναι οι φλόγες της αγάπης Του, με την οποία Εκείνος μέσα από την καρδιά Του αποκαλύπτει σε εμάς το ανεκτίμητο όνομα του Ιησού. Διαβάστε αυτά τα γράμματα στην καρδιά και στο πνεύμα σας και έχετε όσα βιβλία χρειάζεστε. Όλα τα γραπτά των παιδιών του Θεού σας κατευθύνουν προς εκείνο το ένα Βιβλίο, γιατί εκεί βρίσκονται όλοι οι θησαυροί της σοφίας. Αυτό το βιβλίο είναι ο Χριστός μέσα σας».

Σε πολλές παραδόσεις η σκέψη και το συναίσθημα συνδέονται όχι με τη νου αλλά και με την καρδιά. Η σοφία του Ισλάμ μάς υπενθυμίζει πως «η καρδιά είναι το όργανο που παράγει αληθινή γνώση των θείων μυστηρίων».
Ίσως για το λόγο αυτό η καρδιά, στη δυτική εσωτερική παράδοση, είναι το μέρος όπου κανείς προετοιμάζεται για να αρχίσει το μυητικό του ταξίδι. Και όταν η καρδιά «ανοίγει» τότε αποκαλύπτει στο μυημένο το μυστικό δεσμό που ενώνει όλους τους ανθρώπους.
Στο επόμενο βήμα μπορούμε να οικοδομήσουμε τον εσωτερικό μας οίκο, για να εγκατασταθούν η δική μας αλήθεια και η δική μας σοφία, όποιες κι αν είναι τελικά αυτές, πολύτιμες, γιατί κανείς δεν μπορεί να μας τις πάρει, ούτε ο Χάρος.
Είναι ο μόνος πλούτος που μπορεί να μας βοηθήσει στη ζυγαριά της Μάατ, κάνοντάς μας πιο πνευματικούς, άρα ελαφρύτερους από το μαγικό φτερό της…

(Κείμενο από το περιοδικό ΑΒΑΤΟΝ)
Πολλές βροχές είχαμε αυτό τον χειμώνα. Άδειαζε σαν νερουλάς τις στάμνες του ο Υδροχόος τον Γενάρη, μουλιάσαμε σαν ψάρια τον Φεβρουάριο μα, κάπου εδώ ανάμεσα στα κέρατα του κριαριού θα ισορροπήσουν τα πράγματα.

Ostara_by_Johannes_Gehrts
Εντάξει, μη φωνάζετε όλο μαζί ξέρω, όλοι καταλάβατε ότι περιέγραψα τα ζώδια του χειμώνα. Ποιος δεν ξέρει ότι ανάμεσα στα δυο κέρατα του Κριού ισορροπεί ο ήλιος;
Εαρινή ισημερία! Όσο κι αν μας τρόμαξε το παγερό σκοτάδι , ο ήλιος ξαναστάθηκε στα πόδια του και η άνοιξη χαριτωμένη νυφούλα μας κάνει φούρλες στον ορίζοντα της φαντασίας μας. Το φως έχει ξανακερδιθεί.
Εαρινή ισημερία. Η Γη συμπληρώνει μία πλήρη περιφορά γύρω από τον Ήλιο πάνω στην εκλειπτική και τέμνει υπό γωνία (23 μοιρών και 27 πρωτων λεπτών) τον ουράνιο ισημερινό.

(περισσότερα…)

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

Με αφορμή την έκδοση του βιβλίου Εσώτερες Διαστάσεις του Στέφανου Ελμάζη, οι εκδόσεις Αρχέτυπο σας προσκαλούν σε τρεις ξεχωριστές παρουσιάσεις:

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Πέμπτη 27 Μαρτίου 2014, στις 8 το βράδυ
στην Τσαγερί Ζώγια
(Κομνηνών 18, 1ος όροφος Τ: 2310244702)

Για το βιβλίο θα μιλήσει ο συγγραφέας, ενώ θα προλογίσουν ο δραματοθεραπευτής και σύμβουλος έκδοσης του ΑΒΑΤΟΝ, Ντέμης Κυριάκου, και η συγγραφέας Δήμητρα Νικολαΐδου.


 ΑΘΗΝΑ
Πέμπτη 10 Απριλίου 2014, στις 8 το βράδυ
στο Booze Cooperativa (Etage Litteraire)
(Κολοκοτρώνη 59Β, Στοά Κουρτάκη, 1ος όροφος, Τ: 210 3211414)

Για το βιβλίο θα μιλήσει ο συγγραφέας, ενώ θα προλογίσει ο συγγραφέας & σύμβουλος έκδοσης του ΑΒΑΤΟΝ, Ιορδάνης Πουλκούρας. Αποσπάσματα του βιβλίου θα διαβάσει η ηθοποιός Μαρία Αλιφέρη.


 ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΚΡΗΤΗΣ
Παρασκευή 11 Απριλίου 2014, στις 8 το βράδυ
στο βιβλιοπωλείο Ελευθερουδάκης
(Oδός 1821, Νο 10, Τ: 2810227500)

Για το βιβλίο θα μιλήσει ο συγγραφέας, ενώ θα προλογίσει η βιολόγος Θάλεια Πολυχρονάκη. Επίσης αποσπάσματα απο το βιβλίο θα διαβάσει η δασκάλα Γιόγκα, Ζακελίνα Πατεράκη.

Εσώτερες Διαστάσεις

eswteres εξωφυλο

Περιγραφή:

«Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι η ελπίδα απέναντι στην κρίση που βιώνουμε, έγκειται στο όσο το δυνατόν περισσότεροι άνθρωποι αληθινά να νιώσουν την ανάγκη να αναρωτηθούν βαθιά για τη ζωή τους: Γιατί δουλεύω,  γιατί διασκεδάζω, τι σκοπό εξυπηρετούν όλα αυτά που κάνω; Γιατί εντέλει ζω; Ποιος είμαι; (…) Χρειαζόμαστε ένα άλλο είδος κατανόησης. Χρειάζεται να αντιληφθούμε ότι προκειμένου να ζήσουμε τη ζωή που βαθιά επιθυμούμε, πρέπει να αλλάξει αυτή καθαυτή η ανθρώπινη εμπειρία μας, συμπεριλαμβανομένης της δομής των αντιλήψεών μας, των σκέψεων και των συναισθημάτων μας».Τα σημαντικότερα κείμενα που δημοσιεύτηκαν στο ΑΒΑΤΟΝ και άλλα που εμφανίζονται για πρώτη φορά, περιέχονται στο βιβλίο αυτό του Στέφανου Ελμάζη, δημιουργού και διευθυντή του περιοδικού ΑΒΑΤΟΝ και των εκδόσεων Αρχέτυπο. Κείμενα που προσπαθούν να φωτίσουν τα μεγάλα ζητήματα της ύπαρξης από την οπτική μιας ουσιαστικής γνώσης, προς την κατεύθυνση μιας νέας κατανόησης, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε μια πιο αυθεντική ζωή.

  • ISBN: 978-960-421-207-1
  • Σελίδες: 288
  • Διαστάσεις: 14 Χ 21 εκατ.

ΤΙΜΗ: 15,50 €

Η Θέαση του Κάλλους

PLotinus

[8] «Ας φύγουμε για την αγαπημένη μας πατρίδα!», να η πιο σωστή συμβουλή. -Ποιος είναι λοιπόν ο δρόμος της φυγής και πώς θα τον ακολουθήσουμε;-Θα ξανοιχτούμε, όπως -καθώς, αλληγορικά μου φαίνεται, λέει ο ποιητής- ο Οδυσσέας από τη μάγισσα Κίρκη ή την Καλυψώ, ο οποίος δεν αρκέστηκε να παραμείνει εκεί, παρ᾽ όλο που είχε ηδονές των ματιών και βρισκόταν ανάμεσα σε πολλή αισθητή ομορφιά. Η πατρίδα μας, απ᾽ όπου ήρθαμε, κι ο πατέρας μας είναι εκεί. – Ποια είναι λοιπόν η ρότα μας κι ο τρόπος για να φύγουμε; – Δεν χρειάζεται να περπατήσουμε· γιατί τα πόδια μάς πάνε μόνο στα διάφορα μέρη της γης, από χώρα σε χώρα. Ούτε χρειάζεται να φτιάξεις κανένα αμάξι με άλογα ή κάποιο θαλάσσιο μέσο, αλλά πρέπει να τα εγκαταλείψεις όλα αυτά και να μην τα βλέπεις· και «κλείνοντας τα μάτια» άλλαξε την όρασή σου και ξύπνα μιαν άλλη, που ενώ την έχουν όλοι, λίγοι τη χρησιμοποιούν.

[9] Τι λοιπόν βλέπει η εσωτερική εκείνη όραση; -Μόλις ξυπνήσει, δεν μπορεί καθόλου ν᾽ αντικρίσει τα λαμπρά όντα. Πρέπει λοιπόν πρώτα η ψυχή αυτή να συνηθίσει να διακρίνει τους ωραίους τρόπους ζωής· κατόπιν τα ωραία, έργα, όχι εκείνα που κατασκευάζουν οι τέχνες, αλλά αυτά που κάνουν οι λεγόμενοι αγαθοί άνδρες·κοίταξε μετά την ψυχή αυτών που κάνουν τα ωραία έργα.

-Πώς θα δεις τώρα τι ομορφιά έχει μια καλή ψυχή;- Αποσύρσου στον εαυτό σου και κοίτα· και αν δεις τον εαυτό σου να μην είναι ακόμη ωραίος, όπως ο δημιουργός του αγάλματος που πρέπει να γίνει ωραίο αφαιρεί, λαξεύει, λειαίνει και καθαρίζει μέχρις ότου φανεί πάνω στο άγαλμα ένα ωραίο πρόσωπο, έτσι και συ αφαίρεσε τα περιττά και ίσιωσε τα στραβά, και όσα είναι σκοτεινά κάνε τα να γίνουν λαμπρά καθαρίζοντάς τα, και μην πάψεις να σμιλεύεις το άγαλμά σου, έως ότου λάμψει πάνω του η θεόμορφη λαμπρότητα της αρετής, ώσπου να δεις «τη σωφροσύνη σε ιερό βάθρο ανεβασμένη». Αν έχει γίνει αυτό και το είδες, και ενώθηκες καθαρός με τον εαυτό σου, χωρίς ούτε τίποτα να σε εμποδίζει να γίνεις έτσι ενιαίος, ούτε να έχεις μαζί σου τίποτε άλλο αναμεμιγμένο μέσα σου, αλλά έχεις γίνει ο ίδιος ολόκληρος μόνο φως αληθινό, που ούτε σε μέγεθος μετριέται, ούτε σε κανένα σχήμα περικλείεται ώστε να ελαττωθεί, ούτε πάλι αυξάνει σε όγκο από έλλειψη ορίων, αλλά επεκτείνεται παντού απροσμέτρητο, ως κάτι μεγαλύτερο από κάθε μέτρο και ανώτερο από κάθε ποσό· αν δεις τον εαυτό σου να έχει γίνει αυτό, αφού θα έχεις γίνει πια όραση ο ίδιος, έχοντας εμπιστοσύνη στον εαυτό σου, χωρίς να χρειάζεται να σου δείξει κανείς, εφόσον θα έχεις ήδη ανέβει, προσήλωσε το βλέμμα σου και κοίταξε. Διότι μόνον αυτό το μάτι βλέπει τη μεγάλη Ομορφιά. Ενώ αν κανείς προσπαθήσει να φτάσει στη θέαση αυτή με μάτια θολωμένα από τις κακίες και χωρίς να έχει καθαρθεί, ή όντας αδύναμος, μη μπορώντας από δειλία του να δει αυτά που είναι πολύ λαμπρά, δεν βλέπει τίποτα, έστω και αν κάποιος άλλος του δείξει πως αυτό που θα μπορούσε να δει βρίσκεται πλάι του. Γιατί αυτό που βλέπει είναι συγγενικό με αυτό που βλέπεται, και πρέπει να στραφεί στη θέασή του αφού πρώτα έχει γίνει όμοιο μ᾽ εκείνο. Αφού ποτέ κανένα μάτι δεν θα μπορούσε να δει τον ήλιο αν δεν ήταν ηλιόμορφο, ούτε η ψυχή μπορεί να δει το Ωραίο, αν δεν έχει πρώτα γίνει ωραία η ίδια.

Πλωτίνος, 203- Περί του Καλού 1, 6, 8-9

Μετάφραση, Π. Καλλιγάς

Από το http://to23ogramma.wordpress.com

Εικόνα

Μετά από λίγο μαθαίνεις
την ανεπαίσθητη διαφορά
ανάμεσα στο να κρατάς το χέρι
και να αλυσοδένεις μια ψυχή.

Και μαθαίνεις πως Αγάπη δε σημαίνει στηρίζομαι
Και συντροφικότητα δε σημαίνει ασφάλεια

Και αρχίζεις να μαθαίνεις
πως τα φιλιά δεν είναι συμβόλαια
Και τα δώρα δεν είναι υποσχέσεις

Και αρχίζεις να δέχεσαι τις ήττες σου
με το κεφάλι ψηλά και τα μάτια ορθάνοιχτα
Με τη χάρη μιας γυναίκας
και όχι με τη θλίψη ενός παιδιού

Και μαθαίνεις να φτιάχνεις
όλους τους δρόμους σου στο Σήμερα,
γιατί το έδαφος του Αύριο
είναι πολύ ανασφαλές για σχέδια
…και τα όνειρα πάντα βρίσκουν τον τρόπο
να γκρεμίζονται στη μέση της διαδρομής.

Μετά από λίγο καιρό μαθαίνεις…
Πως ακόμα κι η ζέστη του ήλιου
μπορεί να σου κάνει κακό.

Έτσι φτιάχνεις τον κήπο σου εσύ
Αντί να περιμένεις κάποιον
να σου φέρει λουλούδια

Και μαθαίνεις ότι, αλήθεια, μπορείς να αντέξεις
Και ότι, αλήθεια, έχεις δύναμη
Και ότι, αλήθεια, αξίζεις
Και μαθαίνεις… μαθαίνεις
…με κάθε αντίο μαθαίνεις.

Jorge Louis Borges, “Μαθαίνεις”

 

Από το http://to23ogramma.wordpress. com/