Νοέμβριος 2012


της Λίνας Παπαδάκη  Από το Protagon.gr

Η νόσος της κοινωνίας, η δική μας νόσος, η τεκνοφαγία. Η κοινωνία μας ρουφάει, εμείς σαρκοφάγα όντα, καταβροχθίζουμε το νέο, έχοντας όραμα –  καλούπι ίδιο με το παρελθόν. Η καινοτομία, η παύση της στασιμότητας τρομάζει το αγρίμι που για να σωθεί τρώει τα παιδιά του. Ο Έλληνας «μετανάστης» διαπρέπει, ο ‘Ελληνας στον τόπο του λυγίζει τα πόδια και σκύβει το κεφάλι στο χώμα να μην δει αυτό που έρχεται και  με τρόπο εύσχημο έχει μάθει να μεγαλώνει τα αντίγραφά του με τις παθογένειες της δικής του ανατροφής. Ο ευνουχισμός δεν είναι ίδιον της ανατολής. Χαρακτηρίζει μυαλά με προοδευτικό φερετζέ.

Το απόσπασμα που ακολουθεί είναι από το νέο βιβλίο του Στέλιου Ράμφου «Ο ’’άλλος’’ του καθρέφτη Ψυχογραφία της αγωνίας μας» που κυκλοφορεί τις μέρες αυτές απ’ τις εκδόσεις Αρμός. Πρόκειται για ένα κείμενο στο οποίο ο συγγραφέας επιχειρεί να φωτίσει την παθολογία του ελληνικού παιδισμού και να αναδείξει από την πλευρά της ψυχαναλυτικής ανθρωπολογίας το πνευματικό υπόστρωμα που προκαλεί την κρίση.

«Η Ελλάδα τρώει τα παιδιά της! Η λιμνάζουσα κοινωνία μας υπό την επίδραση των μεσαιωνικών της παραδόσεων και τις τελευταίες δεκαετίες υπό το καθεστώς των οργανωμένων μετριοτήτων, δεν ανέχεται τις αξιοκρατικές διαφορές και προτιμά εκ συστήματος από τα προικισμένα άτομα τους εκτομίες.

Όπου λαϊκίστικη δημοκρατία εκεί και κουλτούρα διαφθοράς. Υπ’ αυτό το πρίσμα, μεταξύ άλλων βρίσκει την εξήγησή του και ο εθνικός μας κανιβαλισμός. Βεβαίως πρόκειται για σφάξιμο των νέων «με το μπαμπάκι» σε επίπεδο κοινωνικό, όμως ο συμβολισμός του δεν παύει να έχει αξιοσημείωτες ανθρωπολογικές αναφορές.

Την τεκνοφαγική κουλτούρα έχει γνωρίσει η ανθρωπότητα και σε επίπεδο πραγματικό. Οι φυλές της κεντρώας Αυστραλίας μετέρχονται την τεκνοφαγία έως τις απαρχές του 20 αιώνος χωρίς να επιδίδονται σε άλλου είδους κανιβαλισμό. Σε κάποιες από αυτές, οι εξαιρετικά αφοσιωμένες στα παιδιά τους μητέρες προκαλούσαν έκτρωση, έψηναν το έμβρυο και το έτρωγαν από κοινού με τα υπόλοιπα «αδέρφια» του, θεωρώντας ότι έτσι τα τελευταία δυναμώνουν. Σε άλλες πάλι, όταν οι μητέρες και τα αδέρφια πεινούσαν, έτρωγαν χωρίς τύπους και τελετουργικά ένα κάθε δύο παιδιά τους, το οποίο σκότωνε ο ίδιος ο πατέρας, πιστεύοντας ότι θα διπλασιαζόταν η δύναμη εκείνων που επιζούσαν.

Με την τεκνοφαγία ζητούσαν να επανακτήσουν μέρος του εαυτού τους, το οποίο αποσπούσε συμβολικά με τον σχηματισμό του το έμβρυο – σπέρμα του πατρός είτε το μετασχηματισμένο πια βρέφος σε νήπιο ξεκολλημένο από πάνω τους.

Θα ήταν αυθαίρετο άραγε να σκεφθούμε ότι και η κοινωνία μας – μεταξύ άλλων του είδους της – κάνει το ίδιο σε συμβολικό επίπεδο προκειμένου να διαφυλάξει τον δικό της εαυτό, μέρος του οποίου ανεξαρτητοποιείται δυνητικά κάθε νέα γενιά; Μήπως στο πρόσωπο των νέων αναγνωρίζει μιαν απειλή νεωτερισμού εις βάρος της και εις βάρος των καθιερωμένων «τρόπων», οπότε σπεύδει να τους «φάει»; Η κατεστημένη κοινωνία και τάξη φοβάται τις αυτόνομες προσωπικότητες και σπεύδει να τις συμμορφώσει προς τα ισχύοντα, πρώτα με την πίεση του περιβάλλοντος και εν συνεχεία με την παιδεία των αποστηθίσεων και των έτοιμων απαντήσεων και τέλος με την πολιτική ζωή των συσσωματώσεων και των εντάξεων που φθάνει να ομαδοποιεί ακόμα και τις προσδοκίες των ανθρώπων.

Η Ελλάδα θα ενηλικιωθεί και θα γυρίσει όντως σελίδα εφ΄όσον τα παιδιά της θ’ απλώνουν φτερά και θα προκόβουν εδώ, όπως προκόβουν με το σπαθί τους όταν πηγαίνουν στις προηγμένες χώρες. Θα γλυτώσουμε από τον ανθρωποφαγικό μας κόσμο και εαυτό αφ’ ής στιγμής μάθουμε να ατενίζουμε άφοβα το μέλλον».

1ος Νόμος

Πάντα και αναπόφευκτα ο καθένας από μας υποτιμά τον αριθμό των ηλίθιων ατόμων που κυκλοφορούν.

 

2ος Νόμος

Η πιθανότητα να είναι ένα συγκεκριμένο πρόσωπο ηλίθιο είναι ανεξάρτητη από οποιοδήποτε άλλο χαρακτηριστικό του ίδιου προσώπου.

 

3ος Νόμος

Ένα ηλίθιο άτομο είναι ένα πρόσωπο που προκαλεί ζημιά σε ένα άλλο πρόσωπο ή ομάδα προσώπων χωρίς ταυτόχρονα να εξασφαλίζει κάποιο πλεονέκτημα για το ίδιο. Πολλές φορές, μάλιστα, το ίδιο υφίσταται μίαν απώλεια.

 

4ος Νόμος

Τα μη ηλίθια άτομα υποτιμούν πάντα τη βλαπτική ενέργεια των ηλίθιων ατόμων. Ιδίως οι μη ηλίθιοι ξεχνούν διαρκώς ότι σε οποιαδήποτε στιγμή και τόπο και σε οποιαδήποτε περίσταση η συναναστροφή και/ή ο συγχρονισμός με ηλίθια άτομα αποδεικνύεται ασφαλώς ένα σοβαρότατο σφάλμα.

 

5ος Νόμος

Το ηλίθιο άτομο είναι ο πιο επικίνδυνος τύπος ανθρώπου πο

υ υπάρχει

Carlo M. Cipolla, “Δοκίμιο Περί Ανθρώπινης Βλακείας” (Allegro Ma Non Troppo), Εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα, 1995, ISBN: 960-344-140-6

Αρθρογράφος των Νέων, συγγραφέας, μεταφραστής και επιμελητής, ένας εξαιρετικός άνθρωπος έφυγε σε ηλικία 62 ετών.Για την μνήμη και όσους δεν τον γνώρισαν ένα εξαιρετικό κείμενο του.

Οι κλεμμένοι Μάηδες της ζωής μας

του Ρούσσου Βρανά

  Πληθαίνουν… οι κλεµµένοι Μάηδες της ζωής µας. Του Σικάγου το 1886. Της Θεσσαλονίκης το 1936. Του Παρισιού το 1968. Και λιγοστεύουν όλα όσα είχαν υποσχεθεί για τη ζωή των ανθρώπων.

Να βάζει κάποιος τέρµα στη ζωή του, είναι µερικές φορές κάτι σαν µια έσχατη γραµµή νόµιµης άµυνας. Αυτό ακριβώς ήταν η τελευταία αυτοκτονία εργαζοµένου στη γαλλική τηλεφωνική εταιρεία Φρανς Τελεκόµ. Αυτοπυρπόληση. Παραµονές Πρωτοµαγιάς. Σ΄ ένα πάρκινγκ της εταιρείας. Αυτή ήταν η τελική λύση που αποφάσισε να δώσει τις προάλλες ο Ρεµί Λ. Μια λύση τραγική για τον ίδιο, για τους συγγενείς του, για τους φίλους του, για όλους. Αποφάσισε έτσι µε τον χειρότερο τρόπο να γυρίσει οριστικά τις πλάτες του στις πιέσεις, στις ταπεινώσεις και στους εξευτελισµούς στους οποίους εδώ και χρόνια υποβάλλει τους εργαζοµένους της εταιρείας η «διεύθυνση ανθρώπινων πόρων». Άφησε πίσω του το µελανό αποτύπωµα του θανάτου του πάνω σε έναν τοίχο. Ήταν η τελετουργική θυσία ενός ανθρώπουπου οι καταπιεστικές µεθοδεύσεις της εργοδοσίας τον είχαν φτάσει στα άκρα – όπως δεκάδες άλλους συναδέλφους του στην ίδια εταιρεία που, από τότε που ξέσπασε η οικονοµική κρίση, εξωθήθηκαν σε ένα παρόµοιο τέλος. Οµως, η περίπτωση του Ρεµί Λ. διαφέρει από τις άλλες. Επειδή είχε οριστεί µέλος της επιτροπής για την πρόληψη των εργατικών ατυχηµάτων. «Εδώ και κάµποσο καιρό ήταν πολύπικραµένος, επειδή είχε καταλάβει πως όλο αυτό δεν ήταν παρά στάχτη στα µάτια», εξοµολογείται ένας συνάδελφός του στην εφηµερίδα «Ουµανιτέ».

Οι άνθρωποι λυγίζουν, όταν τα έσχατα όρια της πίκρας καταρρέουν από τις επιθέσεις της αδικίας, του στρες, της παραγωγικότητας, της προσωρινής εργασίας, του ανταγωνισµού που ρίχνει τον έναν εργαζόµενο εναντίον του άλλου. Οι αυτοκτονίες εργαζοµένων έχει πάρει επιδηµική µορφή στη Ρενό, στην ΙΒΜ, στις τράπεζες HSBC και BNP Paribas, στα ταχυδροµεία, στην ηλεκτρική εταιρεία EDF, γράφει η «Ουµανιτέ». Μετά το ξέσπασµα της οικονοµικής κρίσης, το Γραφείο Στατιστικής της Εργασίας κατέγραφε αύξηση των αυτοκτονιών στους χώρους δουλειάς κατά 28% στις ΗΠΑ,µε κυριότερα αίτια την οικονοµική ανέχεια, την εργασιακή ανασφάλεια και τις αφόρητες πιέσεις που ασκούνται στους εργαζόµενους. Μόνο οι χρεοκοπηµένες ευρωπαϊκές πολιτικές ηγεσίες είχαν κλειστά τα αυτιά τους στις προβλέψεις που έλεγαν ότι οι άνεργοι στην Ευρώπη θα ξεπερνούσαν τα 30 εκατοµµύρια στοτέλος της περασµένης χρονιάς.

Η ανεργία ξεπέρασε τα όρια για µια ακόµη φορά. Και ο Ζαν-Μισέλ τα δικά του,πατέρας τριών παιδιών και συνάδελφος του Ρεµί Λ., που πριν από αυτόν προτίµησε να πάρει τον ίδιο δρόµο. Σαν να µην έχει τίποτα πια να προσφέρει το σύστηµα στον εργαζόµενο παράµια επιλογή που δεν αφορά τη ζωή αλλά τον θάνατό του.

«Αν µπορούσε µονάχα αυτή η πράξη µου να χρησιµέψει σε κάτι…», έγραφε ο Ζαν-Μισέλ σε ένα σηµείωµα που άφησε πίσω του. «Συχωρέστε µε που το έβαλα κάτω. Κι ευχαριστώ».

 

Ο Πάνος Τσαγκάρης είναι ένας ταλαντούχος  καλλιτέχνης και αδελφός που δραστηριοποιείται με έδρα την Νέα Υόρκη. Τα θέματά του είναι εμπνευσμένα από τον Δυτικό Εσωτερισμό (Γνωστικούς, Καμπαλά, Τεκτονισμό κλπ) και θα βρεθεί στην Ελλάδα για την δεύτερη ατομική του έκθεση με τίτλο Clothed with The Sun στην Γκαλερί Καλφαγιάν. Τα επίσημα εγκαίνια θα είναι την Πέμπτη 22 Νοεμβρίου.
Μπορείτε να δείτε έργα του στις διευθύνσεις: http://panos-tsagaris.tumblr.com/   και         http://panos-tsagaris.blogspot.com

 

Clothed with The Sun
___________________
 
Panos Tsagaris
 
November 23rd- December 29th
Opening November 22nd 2012, 8-10pm
Kalfayan Galleries, Athens
11 Haritos Street, Kolonaki
Athens,  106 75
T: +30 210 7217679
info@kalfayangalleries.com
www.kalfayangalleries.com

http://panos-tsagaris.tumblr.com/

If you are lonely when you’re alone, you are in bad company.  Jean-Paul Sartre

Find what you love and let it kill you.   Charles Bukowski

Savasana
Position of total relaxation.

Balasana

Position that brings the sensation of peace and calm.

Setu Bandha Sarvangasana

This position calms the brain and heals tired legs.

Marjayasana
Position stimulates the midriff area and the spinal column.
Halasana

Excellent for back pain and insomnia.


Dolphin

Excellent for the shoulder area, thorax, legs, and arms.


Salambhasana

Great exercise to stimulate the lumbar area, legs, and arms.

Ananda Balasana

This position is great for massaging the hip area.

Malasana

This position, for ankles and back muscles.


Pigeon

Tones the body, and builds flexibility and helps get rid of ‘stress’.