Εν Ιορδάνη, από το περιοδικό ΑΒΑΤΟΝ

Σε βλέπω που κάθεσαι καλέ μου φίλε, σκεφτικός, αποκαμωμένος, αποχαυνωμένος, παραιτημένος, ηττημένος;

Γιατί δεν δοκιμάζεις να βρεις το κουράγιο να σηκωθείς για λίγο από τη θέση σου; Βγες μια βόλτα στον ήλιο. Η πατρίδα μας είχα πάντα πολύ φως, μια από τις αιτίες που οι βάρβαροι την ζήλευαν. Περπάτησε χωρίς αιτία, σκοπό και πρέπει, απλά και μόνο γιατί το θέλεις. Όλες οι μεγάλες σκέψεις των κοινών μας προγόνων έχουν συλληφθεί περπατώντας.

Φωνούλα έχεις; Γνώμη; Αισθήματα; Τότε γιατί δεν τα ακούμε;

Είσαι τόσο  σίγουρος ότι η απάντηση στις σκέψεις που σε ταλανίζουν είναι ένα ηχηρό ΟΧΙ ώστε φοβάσαι να ρισκάρεις στον πραγματικό κόσμο την ερώτηση που θα μπορούσε να φέρει και το επιθυμητό ΝΑΙ;

Έχεις απορίψει κατά βάθος ο ίδιος τον εαυτό σου στο σκοτεινό βάθος του τρόμου σου και κλείνεις τα μάτια σου , κάνεις πως δεν βλέπεις το χαμόγελο της αληθινής ζωής που διασχίζει το δρόμο δίπλα σου.

Δεν σε σώζει ούτε η γνώση που έχεις αποταμιεύσει, ούτε οι τόνοι πληροφοριών που διαχειρίζεσαι μέσα στο διαδίκτυο.

Για να γίνει κάποιος σοφός, καλέ μου φίλε, είναι απαραίτητο ορισμένες φορές να μη διστάσει να βάλει το κεφάλι του στο στόμα του θηρίου. Ο ίδιος και αυτοπροσώπος! Στον αληθινό κόσμο και όχι μέσω κάποιου ψηφιακού avatar σε κλειστές ομάδες κοινωνικής δικτύωσης που δίνουν πρόφαση στη δειλία σου. Αυτό βεβαίως είναι πολύ επικίνδυνο. Πολλοί που τόλμησαν καταβροχθίστηκαν και ανάμεσα σε αυτούς – απ΄ότι θυμάμαι- ήταν και μερικοί αληθινά σοφοί.

Αξίζει όμως να το ρισκάρεις. Άλλωστε τι θεωρείς πλέον σίγουρο στην καθημερινότητα σου;  Οι τελευταίοι μήνες έχουν κάνει το υπερεκτιμημένο τίποτα της ύπαρξης, φανερό και στα παιδάκια. Όλα είναι υπό αμφισβήτηση και διεκδικούμενα από ποικιλώνυμα τέρατα.

Όποτε πειρατεύοντας ρήσεις παλαιών γιγάντων θα σου υπενθυμίσω ότι , Τίποτα δεν σου ανήκει εκτός από τα όνειρά σου.

Και αυτά πρέπει να είναι μεγάλα, αληθινά μεγάλα. Μη φόβηθείς το ονείρεμα, στο κάτω – κάτω μέχρι να μας τα φανερώσεις τα γνωρίζεις μόνο εσύ. Πάψε λοιπόν την λογοκρισία που επιβάλλεις σαν γέρο-ασφαλίτης στον εαυτό σου και τόλμησε να ονειρευτείς. Μεγάλα και φωτεινά όνειρα όπως έλεγε ο Φόκνερ, για να μην τα χάνεις από το βλέμμα σου καθώς αναπόφευκτα θα σε παραπλανούν οι άπειρες εικόνες της πολύβουης ζωής που κυλά τον δρόμο της.

Και η παραπλάνηση μεγαλώνει με τα τέρατα που μας φανερώνει η καθημερινότητα. Τέρατα που όσο κι αν θέλουμε να τα αποφύγουμε κάποια στιγμή , θέλοντας και μη θα πρέπει και να αναμετρηθούμε μαζί τους. Όμως μέχρι τότε, ο τρόμος και μόνο στην ιδέα της φοβερή τους όψης μας κάνει να χάνουμε της εικόνα του κόσμου που επιθυμούμε, το όραμα του δικού μας ονείρου και στη θέση του δεσπόζει η τερατώδης καρικατούρα του εφιάλτη.

Ο εφιάλτης προκαλεί πόνο και όσο και αν δεν υφίσταται σε έναν ιδανικό πνευματικό κόσμο είναι εδώ στην καθημερινότητα που βιώνουμε όλοι. Και πονά και τσούζει.

Η καθημερινότητα όμως είναι αυτή που είναι. Αυτό που εναπόκειται σε μας είναι το πως θα την αντιμετωπίσουμε. Μπορεί να είμαστε οι φοβισμένοι ηττοπαθείς που αποδεχόμαστε τα πάντα ή να τολμήσουμε να αμφισβητήσουμε .

Πάντα με προσοχή!

Γιατί, όταν συνδιαλεγόμαστε και συναγελαζόμαστε μετά των τεράτων, όσο και αν τα μελετάμε σκεφτόμενοι για τον τρόπο συμβίωσης ή της τελικής μάχης μαζί τους, πρέπει να προσέχουμε μήπως τελικά γίνουμε και εμείς ένα ίδιο τέρας σαν κι αυτά.

Καλέ μου φίλε, αν δεν είναι στο χέρι σου να αλλάξεις μια κατάσταση που σου προκαλεί πόνο, μπορείς πάντα να επιλέξεις τη στάση με την οποία θα αντιμετωπίσεις αυτή τη δοκιμασία.

Έχε το βλέμμα σου ψηλά στον ουρανό και κοίτα μέσα στις λάμψεις του ήλιου να βρείς ξανά την παλιά εικόνα του δικού σου ονείρου.

Μην παρασύρεσαι κοιτώντας συνεχώς και μόνο την άβυσσο των τεράτων που σε περιβάλει στην καθημερινότητα μας.

Γιατί , όπως έλεγαν από παλιά, αν κοιτάξεις για πολύ καιρό την άβυσσο, θα σε κοιτάξει και εσένα η άβυσσος. Και τότε φίλε μου τι θα συμβεί;

 

Γι αυτό σου ξαναλέω, θυμήσου το παιδικό σου όνειρο, παρατήρησέ το καλά φωτισμένο από τον ήλιο στο Ζενίθ του στερεώματος και μίλα. Άρθρωσε με δυνατή φωνή το λόγο της δικής σου θέλησης.

Η συμβουλή του Γκιμπράν ας είναι ο προστάτης και οδηγός σου:

Πρόσεξε τις σκέψεις σου γίνονται λόγια

Πρόσεξε τα λόγια σου γίνονται πράξεις

Πρόσεξε τις πράξεις σου γίνονται συνήθειες

Πρόσεξε τις συνήθειές σου γίνονται χαρακτήρας

Πρόσεξε το χαρακτήρα σου γίνεται η μοίρα σου…

Μπορείς συνεπώς να διεκδικήσεις τη μοίρα σου.  Αρκεί να είσαι, ΕΣΥ.

Ξεκίνα λοιπόν και… καλό μήνα.

 

Advertisements