Ένας φίλος από την Αγγλία μου έστειλε το παρακάτω μήνυμα:
«Ο μεγάλος  Λιβανέζος ποιητής  Xαλίλ  Γκιμπράν  (1883-1931) μεταξύ των αριστουργημάτων που έγραψε, είναι και το έργο του «ο Κήπος του Προφήτη» . 
To ποιημα εκδόθηκε το 1923 !!! ( λες και …»προφητευε» για την Ελλαδα…του σημερα)
Ιδου ενα απόσπασμα :
Το έθνος να λυπάστε αν φορεί ένδυμα  που δεν το ύφανε.
Ψωμί αν τρώει αλλά όχι απ’ τη σοδειά του.
Κρασί αν πίνει, αλλά όχι από το πατητήρι του.
Το έθνος να λυπάστε που δεν υψώνει τη φωνή παρά μονάχα στη πομπή της κηδείας.
Που δεν συμφιλιώνεται παρά μονάχα μες τα ερείπιά του.
Που δεν επαναστατεί παρά μονάχα σαν βρεθεί ο λαιμός του ανάμεσα στο σπαθί και την πέτρα.
Το έθνος να λυπάστε που έχει αλεπού για πολιτικό, απατεώνα για φιλόσοφο, μπαλώματα και απομιμήσεις είναι η τέχνη του.
Το έθνος να λυπάστε που έχει σοφούς από χρόνια βουβαμένους.»
Advertisements