Σε πιο σημείο της χρεοκοπίας βρισκόμαστε…

Έχουμε αναφερθεί παλιότερα στον τρόπο που οι άνθρωποι αποδεχόμαστε και ενσωματώνουμε στη ζωή μας θλιβερά συμβάντα όπως ένας θάνατος, μια απόλυση, ή μια χρεοκοπία… Έχουν προκύψει ενδιαφέροντα νέα στοιχεία συσχέτισης.

Το πρώτο διάγραμμα το έχουμε ξαναδημοσιεύσει, αποκτά ενδιαφέρον να το δούμε στην παρούσα συγκυρία, κυρίως με τα στοιχεία της επόμενης δημοσκόπησης.

Παλιότερα στις 6 Ιουνίου είχαμε γράψει:

«Μετά το θυμό και την αγανάκτηση η κατάθλιψη…

Συνήθως οι αιφνίδιες αλλαγές στην ζωή των ανθρώπων, σύμφωνα με το μοντέλο των Kubler-Ross  δρομολογούν τα πέντε παρακάτω στάδια αντίδρασης:
α)Άρνηση της πραγματικότητας,
β)θυμός,
γ)«παζάρι» μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας,
δ)κατάθλιψη,
ε)αποδοχή…
Το πρώτο στάδιο το ζήσαμε περισσότερο πέρυσι, όταν υπήρχαν πολιτικές εκτιμήσεις πως η χρεοκοπία δεν είναι πραγματική, αλλά κόλπο προκειμένου να μεθοδευτούν πολιτικές και οικονομικές επιδιώξεις.

Υπήρξαν και κόμματα που απασχολούν στρατιές οικονομολόγων μισθοδοτούμενων από τους φορολογούμενους που το υποστήριξαν αυτό και στη συνέχεια απλά σταμάτησαν να το αναφέρουν…

Το 2011 ζούμε το δεύτερο, το τρίτο και το τέταρτο στάδιο μαζί, ανάλογα με την εργασιακή, οικονομική και πνευματική κατάσταση που βρίσκεται σχετική ομάδα πληθυσμού που ανήκει ο καθένας.

Ο περσινός άνεργος έχει φτάσει ήδη στα δυο τελευταία στάδια, ενώ ο εργαζόμενος που νιώθει αβεβαιότητα και απειλή βρίσκεται κάπου μεταξύ του δευτέρου και τρίτου σταδίου.

Στο τρίτο στάδιο ανήκουν σίγουρα επιχειρήματα του τύπου να ζητήσουμε χαμηλότοκα δάνεια από την Κίνα και τη Ρωσία όπως έπρατταν παλιότερα η Αλβανία και η Βουλγαρία, ή η επιστροφή στη δραχμή θα απογειώσει την οικονομική ανάπτυξη.

Η πολιτική ηγεσία, κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση, βρίσκεται επίσης κάπου μεταξύ του δεύτερου και του τρίτου σταδίου καθώς μόλις τώρα συνειδητοποιεί πως το εγχείρημα αποκομιδής των «σωθικών» της παράταξης από την μονιμότητα συνεπάγεται βαθύ πλήγμα στις πελατειακές ρίζες του συστήματος. Για την μεγάλη πλειοψηφία των πολιτικών οι πελατειακές σχέσεις ήταν και ο μόνος πολιτικός λόγος που είχαν μάθει να εκφέρουν…»

Advertisements