Γράμμα από το δωμάτιό μου

Από το περιοδικό ΑΒΑΤΟΝ (Εν Ιορδάνη)

Φωσφορίζετε το βράδυ;
Στον πυρηνικό σταθμό της Φουκουσίμα δεν ξέρουμε αλήθεια τι γίνεται. Τα ΜΜΕ αφού μας έπνιξαν σε ένα τσουνάμι υπερ/παραπληροφόρησης έστρεψαν το βλέμμα μας αλλού. Έτσι κι αλλιώς υπάρχουν τόσα πολλά να μας απασχολήσουν. Αν η καρδιά ενός αντιδραστήρα έχει ήδη εισχωρήσει στο έδαφος, αν η θάλασσα έχει μολυνθεί και –για παράδειγμα- τα κοπάδια που ψαρεύονται και τα καταναλώνουνε στη μακρινή Ευρώπη κατεψυγμένα είναι μολυσμένα ποιον νοιάζει άραγε; Η οικονομία πρέπει να προχωρήσει.
Αν λοιπόν προσέξετε το βράδυ τον σύντροφό σας να φωσφορίζει μπορεί να μην είναι από τη χαρά του που σας είδε, ούτε να έχει βγάλει το αστρικό του σώμα φόρα- παρτίδα. Τα νέα είναι καλά απ όποια πλευρά και αν τα δεις. Στη μία περίπτωση θα πληρώνεις λιγότερη ΔΕΗ αφού στο σπίτι λάμπεται και δωρεάν. Στην άλλη δεν χρειάζεται να ανησυχείς γιατί εκεί που θα πας –και σύντομα- δεν θα ανησυχείς για έξοδα.

Κατά τα άλλα μια χαρά όπως τα ξέρεται.
Και ξαφνικά από το πουθενά, βγήκαν μερικοί υπερήλικές πανεπιστημιακοί, ο Μπέης, ο Κασιμάτης , ο Πρύτανης, ο Πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών κλπ, κλπ και διοργάνωσάν στο Καποδιστριακό ημερίδα με θέμα«Η ανάγκη ανασύνταξης της Ελληνικής Πολιτείας».
Με απλά και σκληρά λόγια εξήγησαν την απάτη που ζούμε ως μοναδική χώρα στο σύμπαν που σε 180 χρόνια ζωής έχει διοικηθεί από 22 συγγενείς εξ αίματος, κοινώς σόι.
Κατά τα άλλα είμαστε περήφανος λαός και δεν ανεχτήκαμε βασιλεία. Τα ΜΜΕ ελκύστηκαν προσωρινά από τη λάμψη του λόγου κάποιων εκ των διοργανωτών αλλά στη συνέχεια επέστρεψαν στην πραγματικότητα του κόσμου τους αποσιωπώντας την εκδήλωση και κάθε σχετικό.
Δυο κόσμοι συγκρούονται. Ο «μοντέρνος» εκείνων που έχουν ολογραμματικά σχέδια και παγκόσμιες στατιστικές που τους έχει απογειώσει προς έναν κόσμο με Αβατάρ πλασμάτων αφού οι καθημερινοί άνθρωποι είναι αναλώσιμα στοιχεία μαζί με την πανίδα και τη χλωρίδα το υπόλοιπου πλανήτη.
Από την άλλη οι «αρχαίοι» που μιλάνε για παλαιολιθικές ιδέες όπως τα δικαιώματα του ανθρώπου στη ζωή, στην ευτυχία, στην καθημερινότητα που επιλέγει. Οι «μοντέροι» έχουν όλα τα όπλα με το μέρος τους. Υπερυπολογιστές , Μαζικά Μέσα επικοινωνίας και είναι και όμορφα παιδιά. Οι παππούδες όπως συμβαίνει από γεννήσεως κόσμου, στο ασταμάτητο namedropping πολυγνωσίας, ακαδημαϊκών θέσεων παγκόσμιου εμβελείας και λοιπών θαυμαστών, απαντούν με δυο ατάκες που δείχνουν με σταράτα λόγια την «άλλη» πλευρά των πραγμάτων. Αν οι νέοι ξέρουν όλους τους κανόνες, οι γέροι γνωρίζουν τις εξαιρέσεις.

Και αυτό είναι θέμα πείρας που δεν έχει διατίμηση στην Γουώλ Στρήτ ούτε διδάσκεται σε κλειστά διδακτορικά εκλεκτών του Χάρβαρντ.

Δυο κόσμοι χωριστοί που αν δεν θέλουν να κατανοήσουν αλλήλους πρέπει να κάνουν κινήσεις συμβιβασμού. Αυτό άλλωστε διδάσκεται στα βασικά μαθήματα οικονομικής διαπραγμάτευσης. Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια οι μεγάλοι του κόσμου θεώρησαν ότι η πρόοδος συνδέεται με τις bussines. Μεταπτυχιακά προγράμματα συνέδεσαν τα διαφορετικά: Φιλοσοφία με bussines, κοινωνιολογία με bussines, ψυχολογία με bussines και τελικά πετάχτηκαν όλα στα σκουπίδια και έμειναν καθαρά οι bussines.
Και οι οπαδοί τους νέοι μαθητευόμενοι μάγοι ανέλαβαν τις τύχες του κόσμου στα χέρια τους.
«Το θεμελιώδες πρόβλημα της εποχής μας, αυτό που κυριαρχεί ολοκληρωτικά στη δυτική επιστήμη, μπορεί να συνοψιστεί ως εξής: όσο πιο σοφός είναι κανείς , τόσο μεγαλύτερο κτήνος αποδεικνύεται.»
Δεν το λέει η ασημαντότητά μου.
Ήταν από τις τελευταίες φράσεις που έγραψε πριν τον θάνατό του ο Βίτολντ Γκομπρόβιτς και περιλαμβάνεται στο βιβλίο του «Μαθήματα φιλοσοφίας σε έξη ώρες και ένα τέταρτο» (εκδόσεις Πατάκη).
Καλό μας μήνα.

Advertisements