Από το Εν Ιορδάνη Περιοδικό ΑΒΑΤΟΝ

   Έντεκα Ιανουαρίου του 2011 ήταν η ημέρα που επιλέχτηκε για να γίνει το πρώτο ABATON Live στην Αθήνα.  Τόσοι άσσοι μαζί που όμως αν προστεθούν δίνουν και ένα πέντε δηλαδή έναν κύβο (τυχαίο; Δεν νομίζω…).Σταθερό θεμέλιο επομένως για να αρχίσεις αυτού του είδους τις εκδηλώσεις και εκ του αποτελέσματος δεν ήταν καθόλου άσχημη επιλογή. Ο χώρος ήταν το bar- βιβλιοπωλείο Floral στα Εξάρχεια. Νωρίς το μεσημέρι έφτασαν από την Θεσσαλονίκη ο Στέφανος Ελμάζης με τον Ντέμη Κυριάκου και τους υπόλοιπους συνεργάτες του περιοδικού για να τακτοποιηθούν και οι τελευταίες λεπτομέρειες. Το «consept» (η ιδέα όπως λέμε) ήταν απλό. Ο άξονας θα ήταν δυο διαφορετικά θέματα που υπήρχαν στο περιοδικό εκείνου του μήνα. Οι συνεργάτες του περιοδικού θα ξεκινούσαν μεταξύ τους μια κουβέντα , ο στόχος όμως ήταν να συμμετάσχει το κοινό, να ακουστεί ο λόγος των φίλων του ΑΒΑΤΟΝ. Απλά και αφτιασίδωτα όπως συμβαίνει σε παρέες που πίνουν παρέα το ποτό τους κουβεντιάζοντας. Υπήρχε βέβαια μια μικρή αγωνία. Θα το αποδεχτεί ο κόσμος, θα υπάρξει η επικοινωνία και ακόμα,  θα έρθει κόσμος;

Οι φίλοι μας ήρθαν και δικαίωσαν τις προσδοκίες μας. Ο χώρος ήταν γεμάτος μέχρι αργά το βράδυ παρακολουθώντας τους τρεις που προανέφερα, τον Σπύρο Ζωίδη με τον Μάνο Δανέζη και την παρουσίαση του καινούργιου βιβλίου του Ελμάζη «Να σου πω μια Ιστορία;» αποσπάσματα του οποίου διάβασαν η ψυχολόγος κα Βέρα Μεσήνη και η γνωστή ηθοποιός Μαρία Αλιφέρη. Ο κόσμος παρόλο το πρωτόγνωρο της ιστορίας ανταποκρίθηκε αμέσως. Η κάθε ενότητα είχα από τον προγραμματισμό 30 λεπτά χρόνο. Σε όλες τις περιπτώσεις ξεπεράστηκε γιατί πολλοί ήθελαν να μιλήσουν και σε εμένα έλαχε ο ρόλος του κακού που έπρεπε να παίρνω το μικρόφωνο κα να λέω παιδιά συγγνώμη, δεν έχουμε άλλο χρόνο πρέπει να προχωρήσουμε.

Σε άλλες σελίδες του περιοδικού πιθανόν θα διαβάσετε κάποια στιγμή και άλλα για αυτή τη συνάντηση και για όσα προγραμματίζουμε για το μέλλον. Για να μπω στα νερά του εν Ιορδάνη θα επικεντρωθώ λίγο στον καθηγητή  Μάνο Δανέζη που ήταν θυελλώδης. Έμπειρος πανεπιστημιακός δάσκαλος  με χειμαρρώδη λόγο αποκάλυπτε με απλά λόγια στο αποσβολωμένο κοινό  την επιστημονική πραγματικότητα. Παίρνοντας αφορμή από την συνέντευξη του που δημοσιεύθηκε στο ΑΒΑΤΟΝ του Δεκεμβρίου προχώρησε ακόμα πιο πέρα:

Ναι είπε, οι επιστήμονες λένε ψέματα στον κόσμο και πολλές φορές στους μαθητές τους. Μην ξοδεύετε άλλο χρόνο αναρωτώμενοι για τη σχέση ανάμεσα στο «εμείς» και «εγώ». Είναι αποδεδειγμένο ότι αυτά δεν υπάρχουν. Είναι εκφράσεις που ορίσαμε μέσα στο Ματριξ της προσωπικής πραγματικότητας στην οποία συνεχώς δίνουμε μια ψεύτικη υπόσταση. Όμως η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει τίποτα άλλο από έναν ωκεανό παλλόμενης ενέργειας…  Ότι έλεγαν οι αρχαίοι φιλόσοφοι, ότι έλεγαν πολλοί πνευματικοί διδάσκαλοι, ψήγματα διδασκαλιών που ψιθυρίζουν μυστικά οργανώσεις και αδελφότητες είναι όλα ΑΛΗΘΕΙΑ! Και τώρα τι θα κάνετε; Η κοινωνία μας καταρρέει και το πρόβλημα δεν είναι μόνο οικονομικό. Είναι θέμα πολιτισμού , των ίδιων των πυλώνων της ύπαρξής της που έχουν προ πολλού συντρίβει αδύναμοι να παρακολουθήσουν και να υποστηρίξουν τα βήματα των ανθρώπων. Χρειαζόμαστε έναν Νέο Διαφωτισμό και τον χρειαζόμαστε τώρα!  Εσείς λοιπόν , είπε απευθυνόμενος στο κοινό τι θα κάνετε; Ξέρω ότι πολλοί από εσάς είσαστε μέλη διαφορετικών ομάδων και οργανώσεων. Βρείτε ένα έστω κοινό σημείο συνεννόησης  και βγείτε έξω στον κόσμο. Μπορείτε να βγείτε εδώ έξω στην πλατεία Εξαρχείων, να μιλήσετε στα παιδιά και να  μη σας πάρουν με τις ντομάτες; Αν όχι τότε δεν έχετε λόγο ύπαρξης! …

Συμπτωματικά (και τελικά, τι είναι σύμπτωση;) μία παρόμοια συζήτηση είχε προκύψει σε μια παρέα στις αρχές του περασμένου Δεκεμβρίου. Οι πρόγονοι των διαφόρων «εσωτερικών» ταγμάτων (Ερμητιστές- Ροδόσταυροι) πριν από τετρακόσια χρόνια προπαγάνδισαν, πολέμησαν και πέτυχαν την καθιέρωση της ελεύθερης επιστήμης. Πριν από 200- 300 χρόνια στήριξαν τον Διαφωτισμό και στη συνέχεια τα επαναστατικά κινήματα που άλλαξαν τον κόσμο. Ερχόμενοι πιο κοντά στην εποχή μας, άλλοι συνέχισαν να στηρίζουν πολιτικές αλλαγές (Θεοσοφία στην Ινδία του Γκάντι) και άλλοι έδωσαν μάχες για τις κοινωνικές κατακτήσεις. Κατακτήσεις και δικαιώματα δεκαετιών που σήμερα μέσα σε μήνες αμφισβητούνται και καταρρέουν. Και τι κάνουν οι πνευματικά «ψαγμένοι»; Μοιρασμένοι σε δεκάδες (ή εκατοντάδες) ομαδούλες παρηκμασμένης ελίτ προσπαθούν να κάνουν κάποιο φιλανθρωπικό έργο –υπηρεσία που την έκανε πάντα και καλύτερα η κάθε είδους εκκλησία και οι καθαρόαιμες φιλανθρωπικές οργανώσεις. Αμπελοφιλοσοφούν ακατάπαυστα αφού δεν έχουν καν την υποδομή ενός αξιόλογου φιλοσοφικού συλλόγου και οι πιο «εσωτεριστές» δίνουν σοβαρούς όρκους μυστικότητας για να τους «αποκαλύψουν» τι; Κάποια εβραϊκά ή σανσκριτικά γράμματα, αρχαιοελληνικά ρητά, απλές ασκήσεις χαλάρωσης και ιστορίες που υπάρχουν σε εκατομμύρια σελίδες στο διαδίκτυο. Και τέλος οι περισσότεροι ως ξιπασμένες και αμόρφωτες επαρχιώτισσες υπηρέτριες του μεσοπολέμου αρνούνται να καλημεριστούν καν με τους διπλανούς τους αφού δεν τους «αναγνωρίζουν».

Τι πρέπει να κάνουν λοιπόν τώρα; Ο καθηγητής Δανέζης το είπε ωμά και κοφτά στο ABATON Live: Ή θα βρούνε μια γλώσσα κατάλληλη για να μιλήσουν στα παιδιά που είναι έξω στις πλατείες με γλώσσα ΣΗΜΕΡΙΝΗ ή θα σβήσουν.

Για πολλές τέτοιες ομάδας μια γενίκευση της αποδοχής της φράσης « οι μυστικές διδασκαλίες σας έχουν δίκιο» σημαίνει την κατάρρευση.  Για χρόνια εμφανιζόντουσαν ως θεματοφύλακες μιας μυστικής γνώσης που υποτίθεται ότι διατηρούσαν μακριά από τους αδαείς που είναι «απ έξω». Αν η γνώση αυτή γίνει του συρμού τότε αυτές οι ομάδες δεν έχουν λόγο και αιτία ύπαρξης.  Γιατί οι «βάρβαροι» που συντηρούσαν τις μικρές μυθολογίες θα έχουν χαθεί και όπως λέει σοφά και ο Καβάφης «τι θα κάνουμε χωρίς Βαρβάρους;»

 

ΥΓ: Βεβαίως και δεν συμφωνώ στο σύνολο των απόψεων του κου Δανέζη. Οι τετράγωνες ιδέες του επιστήμονα δύσκολά προσφέρουν παρηγοριά και λύσεις στην δική μας πλασματική ή όχι πραγματικότητα. Ήταν όμως μια καλή αφορμή για σκέψεις.

 

 

Advertisements