Το σκοτάδι μας χρωστάει στο φως

ΑΒΑΤΟΝ – Ιούνιος 2010

Οι μήνες που έχουν περάσει μαύρισαν και μιζέριασαν τη ζωή μας.

Υπάρχει η πραγματικότητα που όλοι βιώνουμε. Μισθοί που έχουν μειωθεί, δουλειές που γίνονται όλο και πιο δύσκολες και ένα μέλλον που μοιάζει δυσοίωνο.

Υπάρχει και η «πραγματικότητα» των κυβερνώντων (πρώην, νυν και ίσως αεί) και της φερεφώνου  τηλεόρασης . Αφού μάθαμε ότι χρεοκοπούμε στην πραγματική οικονομία – γιατί πριν ευημερούσαμε στην παγκοσμιοποιημένη ανύπαρκτη ευτυχία- πιάσαμε στην κολοκυθιά. Πουν είναι τα λεφτά, ποιος φταίχτης τα πήρε , αυτοί, οι άλλοι οι παραπρώην και, τελικό συμπέρασμα: Φταις εσύ αγαπητέ αναγνώστη που όταν αγόραζες σουβλάκια ή έναν καφέ δεν απαιτούσες να σου κόψουν απόδειξη.

Φταίω και εγώ που όταν αγόραζα τσίχλες από το ψιλικατζίδικο της κυρίας Φρόσως δεν διανοήθηκα επίσης ποτέ να ζητήσω απόδειξη.

Να μη σου πω ότι με την ανευθυνότητά μας εμείς δημιουργήσαμε το υπόβαθρο σε όσους είχαν μπλέξει με δημόσια έργα , κρατικές προμήθειες, SIEMENS και μοναστήρια να χάσουν τα αυγά και τα πασχάλια μαζί με το σύνολο του ελληνικού πλούτου. Εμείς, η κυρά Φρόσω και ο σουβλατζής της γειτονιάς είμαστε υπεύθυνοι που αποπροσανατολίσαμε όλους τους ιθύνοντες και αποσυγκεντρωμνένοι δεν καταλάβαιναν ούτε από υπερτιμολογήσεις ούτε από «δομημένα» κόλπα και μίζες που- θεός φυλαξει- ουδείς γνώρισε ποτέ.

Άρα ας κατανοήσουμε την απόλυτη ενοχή μας και ας συνηθίσουμε τη μιζέρια μας σιωπηλοί και μοιραίοι αναμένοντας το σκοτεινό μέλλον μας.

Φίλε μου και μοναδικέ μου αναγνώστη  κλείσε επιτέλους το χαζοκούτι που σε φορτώνει με όλα αυτά πάψε να ακούς όλους τους γελοίους ή/ και «μισθοφόρους» σοβαρούς ειδήμονες και βγες από το σπίτι σου.

Η Ελλάδα ποτέ δεν πήγε μπροστά χάριν των ειδικών και σωτήρων αλλά επιβίωσε αναγεννήθηκε και προχώρησε  με τους τρελούς και εκτός νόμου .  Δεν σου έχει πει κανείς ότι οι Κλέφτες και οι Αρματολοί ήταν απλά κλεφτές και παράνομοι για το τότε καθεστώς;

Δεν σου έχει πει κανείς ότι όταν αυτοί οι αφορισμένοι ξυπόλητοι επαναστάτησαν οι «ειδικοί» τους είχαν καταδικάσει; Και όταν μετά φάνηκε ότι θα πετύχαιναν οι ίδιοι ειδικοί παρέλαβαν τα ινία της εξουσίας στέλνωντας στο απόσπασμα τους λαϊκούς ήρωες. Και ότι αμέσως ξεκίνησαν τις μίζες πριν καν ακόμα αναγνωριστεί το ελληνικό κράτος; «Η Χάρτα αυτού του Κράτους κρύβει απάτη» έλεγε ο Σαββόπουλος πριν χρόνια και αυτό ακριβώς εννοούσε. Οι σπουδαγμένοι ειδικοί εκ της εσπερίας «με αγγλικές αλφαβήτες μαλλιαροί ελλαδίτες και θλιβερές πορδές» φτάνουν πάντα για να διδάξουν τον έλληνα πως πρέπει να φερθεί για να γίνει «ευρωπαικότερος». Και για να εισπράξουν- λεηλατήσουν το παν, πρέπει να τον φορτώνουν τρόμο και ενοχές.

Ποιοι είναι αυτοί αδέλφια μου και ποιοι είμαστε εμείς; Η δύση και η ανατολή  υπάρχουν σαν έννοιες αιώνες γιατί είναι ανατολικά και δυτικά του τόπου που μας γέννησε και όχι της Γουόλ Στρίτ. Η ράτσα μας πάντα ανανεώθηκε μέσα από τη δική της παράδοση. Την παράδοση που μοναδικά σε όλους τους αιώνες  ανοίγει την αγκαλιά της να δεχθεί τα πάντα απ όπου κι αν προέρχονται και τα μετουσιώνει σε κάτι νέο και για να το σκορπίσει απλόχερα σε όλους . Γιατί ποτέ δεν ζητά αντάλλαγμα για τα δώρα της ψυχής της.

Ο «πάπας» του γαλλικού κινηματογράφου Ζαν-Λυκ Γκοντάρ δήλωσε πριν λίγο καιρό στις Κάννες: «… όλος ο κόσμος χρωστά χρήματα στην Ελλάδα. Αυτή η χώρα θα μπορούσε να απαιτήσει εκατομμύρια των εκατομμυρίων από όλους για τα συγγραφικά δικαιώματα των αρχαίων. Και θα ήταν απολύτως λογικό να της δοθούν. Αμέσως ».

Τι έχουμε λοιπόν απέναντι σε όλα αυτά; Έχουμε τους δικούς μας, όλους. Πλησιάζει Δεκαπενταύγουστος. Σίγουρα κάπου κοντά θα υπάρξει ένα πανηγύρι. Οι έλληνες θα γιορτάσουν όπως κάνουν χιλιάδες χρόνια τη Μητέρα θεά Μαρία γύρω από τη φωτιά με οδηγό το ιερό τύμπανο- νταούλι. Πήγαινε εκεί φίλε μου μπες μέσα στον κυκλικό χορό που από την εποχή τους Αχιλλέα ενώνει τους έλληνες σε μια γροθιά μπροστά στον όποιο εχθρό και νοιώσε τη δύναμη της ρίζας σου. Θυμήσου στο τραγούδι τη δική σου φωνή και θυμήσου «πως αν μεταχειριζόμαστε τα λόγια των άλλων, δεν μπορούμε παρά να εκφράσουμε τις σκέψεις των άλλων.. Όταν δεν δίνουμε στο πνεύμα πράγματα που αξίζουν, λειτουργεί (γιατί δεν μπορεί παρά να λειτουργεί) με πράγματα τυχαία και μηδαμινά που μας ταπεινώνουν»1. Και αυτό δεν μας αξίζει!

Εμείς θα προχωρήσουμε με το μυστικό που μας διέσωσαν οι ποιητές . «Εκείνοι που στα όρια της ζωής ανάμεσα σε όνειρο και πραγματικότητα, μέρα και νύχτα, ανάμεσα σε απουσία και παρουσία, αναζητούν και λαμβάνουν μ’ ένα στιγμιαίο εσωτερικό κατακλυσμό το σύνθημα μιας κρυφής γνώσης και δύναμης»2

Γιατί στον τόπο μας γεννήθηκε η ποίηση, κυλά στο αίμα του κάθε έλληνα και οι ποιητές, γνωρίζουν την αλήθεια. Η Ελλάδα είναι το παιδί της μάνας θάλασσας και του γονιμοποιού αιώνιου φωτός.

«…. Μέσ’ από φεγγερά περάσματα και κρυφές της θάλασσας στοές

Όπου κι αν βάλω πλώρη εδώ αράζω, το σκοτάδι με (μας) χρωστάει στο φως»3

Ας αναβαπτιστούμε στο ελληνικό φως και ας κοιτάξουμε στα μάτια τον χειμώνα που θα’ ρθει χωρίς ενοχές και φόβους αλλά με θάρρος.

Αυτοί φταίνε – εμείς θα επιβιώσουμε και θα νικήσουμε.

Αυτοί μιλάνε απεργαζόμενοι σκοτεινά νούμερα – εμείς με το φώς των ματιών μας.

Δεν μπορούμε  να ανοίξουμε την καρδιά μας για να δουν το δικό μας φως. Εμείς θα προχωρήσουμε στο φως. Όχι μόνο πνευματικό αλλά το απτό, αυτό που γαληνεύει το μυαλό, ενώνει τις καρδιές μας και  ανοίγει τους ορίζοντες στο αύριο.

Γιατί κατά βάθος είμαστε, ζήτημα φωτός.4

Καλό καλοκαίρι.

1- Γιώργος Σεφέρης, Μέρες, Β΄. Ίκαρος, 1975

2- «Ο ποιητής είναι αυτή η πολύ παλιά και ταυτόχρονα πολύ νέα ύπαρξη, η πολύ απλή και πολύ σύνθετη, η οποία στα όρια της ζωής ανάμεσα σε όνειρο και πραγματικότητα, μέρα και νύχτα, ανάμεσα σε απουσία και παρουσία, αναζητά και λαμβάνει μ’ ένα στιγμιαίο εσωτερικό κατακλυσμό το σύνθημα μιας κρυφής γνώσης και δύναμης». Εμέ Σεζέρ (1913-2008),

3- Οδυσσέας Ελύτης, ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΙ

4- Είπες εδώ και χρόνια:
«Κατά βάθος είμαι ζήτημα φωτός.»
Και τώρα […]
αναζητάς ψηλαφητά τη λόγχη
την ορισμένη να τρυπήσει την καρδιά σου
για να την ανοίξει στο φως.

Γιώργος Σεφέρης, Τρία κρυφά ποιήματα

Advertisements