Δεκέμβριος 2009


ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ!!

ΤΕΚΤΟΝΙΣΜΟΣ:  Η Μεγαλύτερη Μυστική Αδελφότητα του Κόσμου

Η πλέον πολυσυζητημένη, αρχαιότερη και με τη μεγαλύτερη εξάπλωση Μυστική Αδελφότητα που γνώρισε ο σύγχρονος κόσμος, αποκαλύπτεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, σε όλες της σχεδόν τις διαστάσεις, στο νέο αυτό συλλογικό έργο των εκδόσεων Αρχέτυπο.

Καρπός συλλογικής συγγραφικής δουλειάς αναγνωρισμένων και ανεξάρτητων μελετητών, το βιβλίο παρουσιάζει με διεισδυτικό και αμερόληπτο τρόπο την πραγματική τεκτονική παράδοση, η οποία επηρέασε σε μεγάλο βαθμό τις παγκόσμιες εξελίξεις και διαμόρφωσε τον κόσμο μας όπως τον ξέρουμε σήμερα.

Διαβάστε:

Η Μυστική Καταγωγή του Τεκτονισμού * Ναΐτες, Ροδόσταυροι και Iλλουμινάτι * Η Ορατή Πορεία: 1717-1900 * Εκκλησία & Τεκτονισμός * Μεγάλες Τεκτονικές Προσωπικότητες * Το Ολοκαύτωμα του Τεκτονισμού * Ο Τεκτονισμός στην Ελλάδα * Η Έννοια της Μύησης & Οι Τρεις Πρώτοι Συμβολικοί Βαθμοί * Η Στοά και τα Σύμβολα της Τεκτονικής Μυσταγωγίας * Φιλοσοφικός Τεκτονισμός * Ο Μέγας Αρχιτέκτων του Σύμπαντος * Η Εσωτερική Διδασκαλία του Τεκτονισμού *  Ο Τεκτονισμός στον 21ο Αιώνα κ.ά.

Επιπλέον στη έκδοση περιέχεται έγχρωμο φωτογραφικό 16σέλιδο.

ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ ΕΡΓΟ : Γράφουν: Sasha Chaitow, Στέφανος Ελμάζης, Νίκος Ηλιόπουλος, Γιώργος Ιωαννίδης, Ίων Κυδωνιάτης, Ιορδάνης Πουλκούρας.

Βρείτε το βιβλίο στο   http://www.archetypo.com.gr/index.php/2013-11-02-08-55-19/product/78-2014-06-01-09-39-37?search=%CE%A4%CE%B5%CE%BA%CF%84%CE%BF%CE%BD%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82

Σελίδες: 336
Διάσταση: 15Χ23 εκ.
Κυκλοφορία: ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2009
Τιμή: 19.90 €
ISBN: 978-960-421-158-6

 

ΑΒΑΤΟΝ LIVE!
Τετάρτη 16 Δεκεμβρίου 2009, 9 το βράδυ
Τσαγερί «Ζώγια», Κομνηνών 18 (1ος όροφος), Θεσσαλονίκη

Η δεύτερη ζωντανή συνάντηση του ΑΒΑΤΟΝ είναι γεγονός! Σε έναν πολύ συμπαθητικό και φιλόξενο χώρο, στην τσαγερί «Ζώγια», στο κέντρο της Θεσσαλονίκης.
Με αφορμή την έκδοση του νέου τεύχους του ΑΒΑΤΟΝ, σας προσκαλούμε σε μια ζωντανή βραδιά, με κεντρικό θέμα Πώς Μπορώ να Επηρεάσω το Μέλλον; υπό «τη σκιά» του περίφημου 2012!
Ελάτε να συζητήσουμε μαζί με τον Στέφανο Ελμάζη, τον Ντέμη Κυριάκου, την Άρια Γερούκη, τη Μαρία Σταματιάδου και άλλους γνωστούς συνεργάτες του ΑΒΑΤΟΝ, και να διερευνήσουμε μαζί την πιθανότητα μιας Ουσιαστικής Αλλαγής σε Προσωπικό και Συλλογικό Επίπεδο: Τι πρέπει να γίνει ώστε το Αύριό μας, να μην είναι ίδιο με το Σήμερα και το Χθες;
Μέσα σε μια χαλαρή ατμόσφαιρα, θα αναζητήσουμε νέες αφετηρίες και απρόβλεπτες δυνατότητες, μέσα από ιστορίες, προσωπικά βιώματα, εικόνες, μουσική, τσάι, ποτά και… εκπλήξεις!
Σας περιμένουμε!

Για οποιαδήποτε πληροφορία: τηλ. 2310 226166 (ώρες γραφείου).

O αλυσοδεμένος ελέφαντας. Του Χόρχε Μπουκάι
(Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΟΠΕΡΑ)
… Οταν ήμουν μικρός μου άρεσε πολύ το τσίρκο, και στο τσίρκο μου άρεσαν πιο πολύ τα ζώα. Μου έκανε τρομερή εντύπωση ο ελέφαντας που, όπως έμαθα αργότερα, είναι το αγαπημένο ζώο όλων των παιδιών. Στην παράσταση, το θεόρατο ζώο έκανε επίδειξη του τεράστιου βάρους του, του όγκου και της δύναμής του…
Όμως, μετά την παράσταση και λίγο προτού επιστρέψει στη σκηνή, ο ελέφαντας στεκόταν δεμένος συνεχώς σ΄ ένα μικρό ξύλο μπηγμένο στο έδαφος. Μιά αλυσίδα κρατούσε φυλακισμένα τα πόδια του.
Ωστόσο, το ξύλο ήταν ήταν αληθινα μικροσκοπικό κι έμπαινε σε ελάχιστο βάθος μέσα στο έδαφος. Μολονότι η αλυσίδα ήταν χοντρή και ισχυρή, μου φαινόταν ολοφάνερο ότι ένα ζώο που μπορούσε να ξεριζώνει δέντρα με τη δύναμη του, θα μπορούσε εύκολα να λυθεί και να φύγει.
Το θεωρούσα αληθινό μυστήριο.
Μα τι τον κρατάει;
Γιατί δεν το σκάει;
Όταν ήμουν πέντε ή έξι ετών ετών πίστευα ακόμα στη σοφία των μεγάλων. Ρώτησα τότε κάποιον δάσκαλο ,τον πατέρα μου ή ένα θείο μου, για το μυστήριο του ελέφαντα. Κάποιος μου εξηγησε ότι ο ελέφαντας είναι δαμασμένος.
Έκανα τότε την προφανή ερώτηση: «Κι αφού είναι δαμασμένος, γιατί τον αλυσοδένουν;»
Δε θυμάμαι να πήρα κάποια ικανοποιητική απάντηση. Με τον καιρό, ξέχασα το μυστήριο του ελέφαντα με το παλούκι, και το θυμόμουν μόνο όταν βρισκόμουν με κάποιους που είχαν αναρωτηθεί κάποτε πάνω στο ίδιο θέμα.
Πριν από μερικά χρόνια ανακάλυψα – ευτυχώς για μένα – ότι κάποιος είχε αρκετή σοφία ώστε ν΄ ανακαλύψει την απάντηση.
Ο ελέφαντας του τσίρκου δεν το σκάει γιατί τον έδεναν σ΄ένα παρόμοιο παλούκι από τότε που ήταν πολύ, πολύ μικρός.
Έκλεισα τα μάτια και φαντάσθηκα τον νεογέννητο ανυπεράσπιστο ελέφαντα δεμένο στο παλούκι. Είμαι βέβαιος ότι τότε το ελεφαντάκι είχε σπρώξει, τραβήξει και ιδρώσει πασχίζοντας να λευτερωθεί. Μα, παρ΄ όλες τις προσπάθειές του, δεν τα είχε καταφέρει, γιατί το παλούκι ήταν πολύ γερό για τις δυνάμεις του.
Φαντάσθηκα ότι θα κοιμόταν εξαντλημένο και την επόμενη μέρα θα προσπαθούσε ξανά, και τη μεθεπόμενη το ίδιο… Ώσπου μια μέρα, μια φρικτή μέρα για την ιστορία του, το ζώο θα παραδεχόταν την αδυναμία του και θα υποτασσόταν στη μοίρα του.
Αυτός ο πανίσχυρος και θεόρατος ελέφαντας που βλέπουμε στο τσίρκο δεν το σκάει γιατί νομίζει ότι δεν μπορεί, ο δυστυχής.
Η ανάμνηση της αδυναμίας που ένιωσε λίγο μετά τη γέννησή του ειναι χαραγμένη στη μνήμη του.
Και το χειρότερο είναι ότι ποτέ δεν αμφισβήτησε σοβαρά αυτή την ανάμνηση.
Ποτέ μα ποτέ δεν ξαναπροσπάθησε να δοκιμάσει τις δυνάμεις του…

«Έτσι είναι, Ντεμιάν. Όλοι είμαστε λίγο – πολύ σαν τον τον ελέφανα του τσίρκου. Περιδιαβαίνουμε τον κόσμο δεμένοι σε εκατοντάδες παλούκια που μας στερούν την ελευθερία.
Ζούμε πιστεύοντας ότι «δεν μπορούμε» να κάνουμε ενα σωρό πράγματα , απλώς επειδή μια φορά, πριν από πολύ καιρό, όταν είμαστε μικροί, προσπαθήσαμε και δεν τα καταφέραμε.
Πάθαμε τότε το ίδιο με τον ελέφαντα. Χαράξαμε στη μνήμη μας αυτό το μήνυμα: «Δεν μπορώ, δεν μπορώ και ποτέ δε θα μπορέσω.»
Ο Χόρχε έκανε μια μεγάλη παύση. Ύστερα πλησίασε, κάθησε στο πάτωμα μπροστά μου και συνέχισε:
«Αυτό σου συμβαίνει, Ντέμι. Ζεις μέσα στα όρια της ανάμνησης ενός Ντεμιάν που δεν υπάρχει πια, εκείνου που δεν τα κατάφερε.
Ο μοναδικός τρόπος να μάθεις εάν μπορείς, είναι να προσπαθήσεις πάλι με όλη σου την ψυχή…Με όλη σου την ψυχή!

ΓΙΑ ΟΛΟΥς ΕΜΑς ΠΟΥ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΜΕ ΔΕΜΕΝΟΙ  ΣΕ ΜΙΚΡΑ Η ΜΕΓΑΛΑ ΠΑΛΟΥΚΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ ΠΟΥ ΚΡΥΒΟΥΜΕ ΚΑΙ ΔΕΙΛΙΑΖΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΕΝΑ ΒΗΜΑ ΜΠΡΟΣΤΑ…….
Από το http://zalades1234.pblogs.gr/2009/06/470979.html

H  παρακατω είδηση αναρτήθηκε σε διάφορα blogs.

Νοέμβριος 3, 2009 από mypharm
Le Monde – Diplomatique, Ιούλιος 2009
Η Γαλλία ταρακουνά το κατεστημένο των Φαρμακευτικών Εταιρειών στην Ευρώπη με
την παραπομπή των φαρμακευτικών εταιριών Baxter, Roche & Pharma στο Διεθνές
Διακαστήριο της Χάγης στις 12 Ιουλίου 2009 διότι έχει αποκαλυφτεί το μέγεθος
αυτής της νέας τακτικής, που θέλει νέους πελάτες, που να νομίζουν ότι
κινδυνεύουν, για να πωλούνται τα νέα πανάκριβα και επικίνδυνα φάρμακα
κατηγορώντας τις 3 εταιρίες ότι σπέρνουν σκόπιμα τον πανικό και πως σκόπιμα
σε εργαστήρια δημιούργησαν τον εν λόγω ιό καθώς και οι Γαλλικές αρχές ασκούν
δριμύ κατηγορώ ως προς την σκόπιμη απελευθέρωσή του στον αέρα με έναν και
μοναδικό σκοπό το κέρδος. Επίσης, εξετάζονται ταυτόχρονα σοβαρές και βάσιμες
καταγγελίες από δικηγόρους του United States Department of Justice καθώς
και γιατρών και επιστημονικού προσωπικού του Amercian Medical ssociation η
εμπλοκή στην όλη υπόθεση της γρίπης των χοίρων, δίκτυο καναλιών και
επιχειρήσεων μέσων μαζικής ενημέρωσης οι οποίες όπως υποστηρίζεται χορήγησαν
ή αλληλο-χορηγήθηκαν με φαρμακευτικές εταιρίες έτσι ώστε να πάρει το θέμα
διαστάσεις διεθνούς εμβέλειας. Η υπόθεση αναλαμβάνει ακόμα πιο διεθνή
χαρακτήρα μιας και το Μεξικό παραπέμπει την εταιρία Baxter επίσης στο
διεθνές δικαστήριο διότι όπως λέει, όλοι οι θάνατοι στο Μεξικό τον περασμένο
Απρίλιο και Μαϊο εκτός από ένα περιστατικό οφείλονται στο γεγονός τ’ ότι
τους χορηγήθηκε το εμβόλιο κατά τους μήνες Δεκέμβριο 2008 και Ιανουάριο 2009
– εμβόλια τα οποία περιείχαν μείγματα από ανθρώπινους ιούς – τον ιο του SARS, ιός των
πουλερικών και ιός των χοίρων.
(περισσότερα…)

Διαφωνώ κάθετα με πολλές από τις θέσεις του Τεκτονικού Forum.  Όμως το παρακάτω κείμενο νομίζω ότι εξηγεί μερικά πράγματα μέσα στον ορυμαγδό της παραπληροφόρησης που κυκλοφορεί τις τελευταίες μέρες.

Η ΜΥΗΣΗ ΚΑΙ ΟΙ «ΠΑΠΑΤΖΗΔΕΣ»
Η απόφαση 4875/2009 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών ακυρώνει την «εκλογή» Μανέα και των 8 ακόμα νέων 33ων και ακυρώνει ακόμα και την διαγραφή του νόμιμου Ύπατου Μεγάλου Ταξιάρχου από την εκπεσούσα «ολομέλεια» του Μανέα.
Τι καταλαβαίνω εγώ ότι σημαίνουν αυτά.
– Ο Σκωτικός Φιλοσοφικός Τεκτονισμός στηρίζεται στη μυητική διαδοχή και επιπλέον θέλει τα μέλη του ηθικά ακέραια .
Το πραξικόπημα του Μανέα ξεγυμνώθηκε στο δικαστήριο από τον ίδιο τον μάρτυρά του, τον Καμαλάκη, όταν διέλυσε το εφεύρημα του Μανέα δηλώνοντας ότι ο ντε Σιγούρα ποτέ δεν παραιτήθηκε. (Η δήλωση περιελήφθη στα πρακτικά).
Σε αυτό το εφεύρημα στηρίχτηκε όλη η κίνηση Μανέα. Όταν τόσο ξεκάθαρα δηλώνεται η πλεκτάνη τότε για ποια ηθική ακεραιότητα μιλούν; Και ακόμα όπως γίνεται σαφές ουδέποτε ο Ύπατος Μέγας Ταξιάρχης ντε Σιγούρα έχρισε διάδοχό του τον Μανέα, άρα πως μπορεί να ηγηθεί και να εποπτεύει μυήσεων εκείνος που έχει υφαρπάσει την θέση;
Η απόφαση του Δικαστηρίου είναι ξεκάθαρη και βέβαια ακόμα και ένα παιδάκι γνωρίζει ότι αν έχει χρήματα για πέταμα ο οποιοσδήποτε, μπορεί να κάνει εφέσεις, να πάει σε Άρειο Πάγο, σε Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, μπορεί να διεκδικεί για χρόνια οτιδήποτε εκτός από το ηθικώς δίκαιο που φανερώθηκε στην πρωτόδικη απόφαση.
– Εμπλέκει ο Μανέας εντέχνως άσχετους συλλόγους και συνδέσμους με το Ύπατο Συμβούλιο. Ο Σκωτικός Τύπος έχει το μυητικό του έργο και τα Φιλοσοφικά Εργαστήρια έχουν την έρευνα αυτού ως αντικείμενο.
Εκείνοι που συνήθισαν να υφαρπάζουν θέσεις και να λαμβάνουν βαθμούς με απόδοση -γιατί είναι βαρετές οι μυήσεις- δεν καταλαβαίνουν από αυτά και αναζητούν τρόπους να διαχειρίζονται περιουσιακά στοιχεία και μικρές ή μεγάλες εξουσίες. Αυτή η γραφειοκρατική και ωφελιμιστική αντίληψη οδήγησε τα τελευταία τριάντα χρόνια την αδελφότητα σε διασπάσεις , έκπτωση και ερήμωση . Είναι όλη δική τους, η «ιδεολογία» και τα αποτελέσματά της και καμία σχέση δεν μπορούν να έχουν με τον παραδοσιακό τεκτονισμό.
– Τέλος ο «μπαμπούλας» που επισείουν ότι δήθεν επίκειται κατάληψη των «χώρων» τους από «εχθρικές Μεγάλες Στοές» είναι τόσο ανόητος όσο και οι εκφραστές του. Το Ύπατο Συμβούλιο του Αρχαίου και Αποδεδεγμένου Σκωτικού Τύπου του 33ο είναι Κυρίαρχο και Ανεξάρτητο, οφείλει και πρέπει κατά τα διεθνή θέσμια να δέχεται κάτω από τα φτερά του κανονικούς διδάσκαλους τέκτονες που κατοικούν στην επικράτειά του και δεν έχει δικαίωμα να εκχωρήσει ούτε ψήγμα των εξουσιών του σε κανένα άλλο ανεξάρτητο σώμα. (Πράγμα που γινότανε αυτά τα χρόνια στα πλαίσια της συναλλαγής , να σου στηρίξω την καρέκλα και να μου στηρίξεις τον θρόνο). Ποιος μιλάει για «καταλήψεις» και «εχθρούς»; Εκείνος που όταν είχε την εκεί εξουσία προ 30 ετών διατυμπάνιζε τα πρωτεία της Μεγάλης Στοάς και λοιδορούσε και απειλούσε τα τότε μέλη του Υπάτου Συμβουλίου και όταν τώρα βρήκε την ευκαιρία κατέλαβε άλλη καρέκλα και τα ξαναλλάζει θέλοντας ως «Ύπατος» να ηγείται και να έχει λόγο και στη Μεγάλη Στοά; Συμπεριφορά τόσο παλιά και ξεφτισμένη όσο και οι «παππατζήδες»της παλιάς Αθήνας. Πόσο ακόμα μπορεί να ταλαιπωρεί η συναλλαγή τον ελληνικό τεκτονισμό;

ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ