Αύγουστος 2009


«Life is not about waiting for the storms to pass…
it’s about learning how to dance in the rain.»

Advertisements

« Ο Πατήρ Τζιοβάνι »

Από το: «Συναντήσεις με αξιοσημείωτους ανθρώπους»

του Γ.Ι.Γκουρτζίεφ,  εκδόσεις ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΗ.

gurdjieff
Την επομένη ο καθηγητής κι εγώ πήγαμε σ’ αυτό το μοναστήρι, όπου μας υποδέχτηκαν αρκετοί καλόγεροι, ανάμεσα στους οποίους και ο ίδιος ο Γέροντας. Ύστερα από τους συνηθισμένους χαιρετισμούς, αυτός μας οδήγησε σε ένα λόφο σε αρκετή απόσταση από το μοναστή­ρι, και εκεί καθίσαμε στην απότομη όχθη ενός μικρού ρυακιού και αρχίσαμε να τρώμε το φαί που έφερε μαζί του.
Μετά από λίγο είπε: «Εδώ κανείς δε θα μας ακούσει ούτε θα μας δει και μπορούμε να μιλήσουμε με απόλυτη ησυχία για οτιδήποτε ευχαριστεί τις καρδιές μας».
Πάνω στην κουβέντα αποδείχθηκε ότι ήταν Ιταλός, αλλά ήξερε Ελληνικά, γιατί η μητέρα του ήταν Ελληνίδα, και στην παιδική του ηλικία, με την επιμονή της, μιλούσε Ελληνικά σχεδόν αποκλειστικά.
Ήταν στο παρελθόν Χριστιανός Ιεραπόστολος και είχε ζήσει πολ­λά χρόνια στις Ινδίες. Κάποτε, όταν είχε πάει για κάποια Ιεραποστο­λική εργασία στο Αφγανιστάν, αιχμαλωτίστηκε από Αφρίδες όταν περνούσε από κάποια διάβαση.
Μετά, αφού πέρασε από το ένα αφεντικό στο άλλο σαν δούλος, έπεσε στα χέρια διαφόρων φυλών που κατοικούν σ’ αυτές τις περιοχές και τελικά έφτασε σ’ αυτό το μέρος ακόμα ως δούλος.
(περισσότερα…)

(Κείμενο από το περιοδικό ΑΒΑΤΟΝ)
Πίστη είναι να μη θέλεις να ξέρεις τι είναι αλήθεια   F. Nitse

12 Ήταν την Μεγάλη Τετάρτη που μας πέρασε όταν πρόσεξα ότι σε δυο συνεχόμενες βραδιές ο Sky θα πρόβαλε τα αντίστοιχα ντοκιμαντέρ από δυο θέματα που είχαν ακουστεί τα περασμένα χρόνια. Τον υποτιθέμενο τάφο του Ιησού και το Ευαγγέλιο του Ιούδα. Θυμάμαι αμυδρά στα αναπόφευκτα πάνελ που είχαν συγκροτηθεί τότε  έναν ιερέα να τα απορρίπτει με ένα μοναδικό επιχείρημα. Τα στοιχεία που τα υποστηρίζουν προέρχονται κυρίως από γνωστικά ή μη κανονικά ευαγγέλια άρα δεν μπορούμε να τα θεωρήσουμε αξιόπιστα! Τελεία και παύλα. Και τώρα, μετά από αρκετό καιρό σε μια επίδειξη ιδιαίτερης αίσθησης χιούμορ το τηλεοπτικό κανάλι έβαλε αυτά τα αμφιλεγόμενα θέματα να προβληθούν τις βραδιές της βαθύτερης για την Πίστη μας κατάνυξης.

(περισσότερα…)

(Κείμενο από το περιοδικό ΑΒΑΤΟΝ)

«Καθόμασταν σιωπηλοί στην άκρη της θάλασσας. Τη γραμμή του βουνού κύκλωνε ένας φοβερός αστερισμός, ίδιος τέρας με στριφογυριστή ουρά και πολλά μάτια, λάμψεις αστέρια  που ξαφνικά ξεκόλλαγαν από το στερέωμα και έπεφταν στο άπειρο.
Ο Ζ. κοίταζε τ’ αστέρια με το στόμα ανοιχτό, σα να τα ‘βλεπε για πρώτη φορά. Τι γίνεται εκεί απάνω! μουρμούρισε. Στράφηκε σ’ εμένα.
Και σε λίγο πήρε την απόφαση, μίλησε.
Ξέρεις να μου πεις τι σημαίνουν όλα αυτά; Ποιος τα έκαμε; Γιατί τα έκαμε; Και πάνω απ’ όλα, (με φωνή  γεμάτη θυμό και τρόμο): Γιατί να πεθαίνουμε;
Δεν ξέρω! αποκρίθηκα, και ντράπηκα σα να με ρωτούσαν το πιο απλό, το πιο απαραίτητο πράμα, και δεν μπορούσα να το εξηγήσω.
-Δεν ξέρεις! έκαμε και τα μάτια του γούρλωσαν.
Τότε τι ναι αυτά τα παλιόχαρτα που διαβάζεις; Γιατί τα διαβάζεις; ‘Άμα δεν λένε αυτό τι λένε;
-Λένε τη στενοχώρια του ανθρώπου που δεν μπορεί ν’ απαντήσει σε αυτά που ρωτάς, αποκρίθηκα.
-Να τη βράσω τη στενοχώρια τους! Εγώ θέλω να μου πεις από που ερχόμαστε και που πάμε. Του λόγου σου τόσα χρόνια μαράζωσες απάνω στις Σολομωνικές  θά’ χεις στύψει δυο τρεις χιλιάδες οκάδες χαρτί, τι ζουμί έβγαλες;
(περισσότερα…)