(Κείμενο από το περιοδικό ΑΒΑΤΟΝ)

sail

Ήρθε η συντέλεια και δεν το πήραμε είδηση?
Και δεν μιλάω (μόνο) για τον καθημερινό βομβαρδισμό άθλιων ειδήσεων από ομιλούσες κεφαλές που διαγωνίζονται ποια θα μας τσαταλιάσει καλύτερα την ήδη ετοιμόρροπη ψυχονευρωτική παράγκα της ύπαρξης μας.
Αντιγράφω από εφημερίδες των προηγούμενων εβδομάδων:

Στην ετήσια λίστα του διάσημου περιοδικού Φορμπς, με τους πλουσιότερους ανθρώπους στον κόσμο, εμφανίστηκε φέτος ο πλέον καταζητούμενος από την αστυνομία του Μεξικού ο βαρόνος των ναρκωτικών Χοακίν «Ελ Τσιάπο» Γκούζμαν, κατά κόσμο «Νάνος», επειδή έχει ύψος μόλις 1,60. Αρχηγός του καρτέλ κοκαΐνης Σιναλόα, είναι υπεύθυνος για τη δολοφονία περίπου 7.000 ανθρώπων. Επικηρυγμένος και καταζητούμενος εδώ και 8 χρόνια  έχει προσωπική περιουσία ύψους περίπου 780 εκατ. Δολαρίων! Ή το περιοδικό αυτό δεν βλέπει τίποτα περά από στατιστικές ή οι αναζητητές των πλουσίων δεν έχουν το θεό τους.
Και μιλώντας για θεό:
Εν όψει της περιόδου νηστείας των 40 ημερών για το Καθολικό Πάσχα, ο αρχιεπίσκοπος της πόλης της Μοντένα, Μπενίτο Τσόκι, ζήτησε από τους πιστούς, κυρίως τους νεότερους, να… νηστέψουν και στα μηνύματα sms! Ο μονσινιόρ Τσόκι είπε ότι η Σαρακοστή δίνει την ευκαιρία στους νέους ανθρώπους «να καθαρίσουν τις ψυχές τους από τον εικονικό κόσμο στον οποίο ζουν και να ξανάρθουν σε επαφή με τον εαυτό τους». Θα πρέπει αλήθεια να εξομολογηθώ αν στείλω ένα μήνυμα; Και πως θα ζήσουμε χωρίς τη μικρή λάμψη του κινητού που ενθαρρύνει το σκοτάδι μας; Απ! Το ξέχασα. Στη δική μας πόλη δεν ασκεί επίδραση ο μονσινιόρ και οι «δικοί» μας δεν είπαν ακόμα τίποτα σχετικό. Άρα η πόλη μας μπορεί να φωτίζεται από όλα τα κινητά,… όμως:

Ποια πόλη μπορεί να είναι πιο λαμπερή από το Las Vegas; Η επιτομή της χλιδής και της ατέλειωτης διασκέδασης. Κι όμως κάτω ακριβώς από αυτό τον πολύβουο «παράδεισο» υπάρχει μια κρυμμένη μυστική πολιτεία. Εξακόσια χιλιόμετρα στοών διασχίζουν τα σπλάχνα της αμερικάνικης μεγαλούπολης του Τζόγου. Ο δημοσιογράφος και συγγραφέας  Μάθιου Ο’Μπράιαν αποκαλύπτει την κρυμμένη τους αλήθεια στο βιβλίο του «Beneath the neon». Οι απόκληροι της πόλης των Αγγέλων , άνθρωποι άνεργοι χωρίς σπίτι, ανύπαρκτοι για τους χαρούμενους και το κράτος, έφταναν το 2002, όταν έγινε η έρευνα, στις 14000. Πόσοι αλήθεια να είναι σήμερα μέσα στην κρίση που όλοι βιώνουμε? Αυτοί οι άστεγοι έχουν καταφύγει στις υπόγειες στοές όπου έχουν φτιάξει τον δικό τους  κόσμο και ανεβαίνουν στην επιφάνεια της γης μετά τη δύση του ήλιου. Ο συγγραφέας τους παραλληλίζει τις στοές με τις κατακόμβες των πρωτοχριστιανικών χρόνων, ανακαλύπτει σε ένα ζευγάρι αντιστοιχίες με τον Ορφέα που κατεβαίνει στον  Κάτω Κόσμο για να βρει την Ευριδίκη και με τη Θεία Κωμωδία του Δάντη.

Τι μου θύμισε τώρα; Lasciate ogne speranza, voi ch’intrate, (Εγκαταλείψτε κάθε ελπίδα εσείς που εισέρχεστε), μια αγαπημένη μου φράση από τη Θεία Κωμωδία.

Όμως εμείς νοιώθουμε καλά με τον εαυτό μας γιατί παραμένουμε μέσα στην αναζήτηση, με πνευματικά ενδιαφέροντα, χορτοφαγική διατροφή και οικολογική συνείδηση.
«Ο άνθρωπος με τη μεγαλύτερη επιρροή στην Αμερικανική Αριστερά», σύμφωνα με τους «New York Times»η Καναδή δημοσιογράφος, συγγραφέας και κινηματογραφίστρια, Ναόμι Κλάιν, υποστηρίζει ότι «καταστροφές όπως θεομηνίες ή οικονομικές κρίσεις γίνονται αντικείμενο εκμετάλλευσης για την προώθηση αντι-λαϊκών πολιτικών της ελεύθερης αγοράς».
Και όταν ακούτε βαρύγδουπες εξαγγελίες για «πράσινη οικονομία» και οικολογική στροφή με ξεσπάσματα ευαισθησίας των αρχόντων του πλανήτη να κλειδώνεται καλά το βράδυ. Και σημειώστε να πάτε να δείτε αν το παλιό πηγάδι που υπήρχε στο ξεχασμένο κτηματάκι του συγχωρεμένου παππού έχει ακόμα νερό. Μπορεί κάποτε να αποδειχτεί για τη ζωή σας πιο πολύτιμο απ όλο το χρυσάφι του κόσμου.

Σκηνές του κόσμου μας, σκηνές μια άλλης πραγματικότητας που δεν είναι κβαντική, φανταστική, κάπου μακριά και αλλού, αλλά πραγματική δίπλα μας και αόρατη. Ο κόσμος μας , αυτό που νομίζουμε για «κόσμο μας» δεν σημαίνει ότι είναι πραγματικός, ή για να το πούμε καλύτερα, δεν είναι η μόνη πραγματικότητα.
Αλληλοεπηρεαζόμαστε με τον καθένα και το κάθε τι που διάβηκε αυτόν το πλανήτη. Και έτσι, το πέταγμα μιας τρομαγμένης πεταλούδας στο Πεκίνο, μπορεί να φέρει τη συντέλεια στην μικρή μας καθημερινότητα.

Advertisements