(κείμενο που έλαβα με mail από τον ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ)

Ένας μαθητής του Εσωτερισμού, κουρασμένος από την πολύχρονη μαθητεία δίπλα σε διάφορους δασκάλους, αποφάσισε να πάει σε έναν μεγάλο δάσκαλο, σοφό γέροντα.
Όταν τον βρήκε του λέει:
Σεβάσμιε Γέροντα ζητώ την επιτυχία, αλλά κουράστηκα από τα πολλά λόγια, μπορεί2 χωρίς λόγια να μου δείξεις που θα βρω την επιτυχία;
Ο γέροντας τον κοίταξε για λίγο και μετά του έδειξε προς μία κατεύθυνση.
Ο μαθητής ευχαρίστησε και έφυγε τρέχοντας.
Μετά πολλές μέρες αδιάκοπης πορείας, κουρασμένος και απογοητευμένος κάθεται επάνω σε έναν βράχο. Τότε ακουγεται ένα δυνατό ΣΠΛΑΤΣΣ και ένας όγκος από λάσπες και βρωμιές πέφτει επάνω του.Εξοργισμένος αυτός γυρίζει πίσω στον Γέροντα και του λέει:Μήπως έκανες λάθος;Μήπως λάθος κατάλαβα;Δείξε μου πάλι που βρίσκεται η Επιτυχία;
Ο Γέροντας του δείχνει προς την ίδια κατεύθυνση.
Ο μαθητής ευχαρίστησε και έφυγε τρέχοντας.
Μετά πολλές μέρες αδιάκοπης πορείας, κουρασμένος και απογοητευμένος κάθεται επάνω σε έναν βράχο. Τότε ακουγεται ένα δυνατό ΣΠΛΑΤΣΣ και ένας όγκος από λάσπες και βρωμιές πέφτει επάνω του.
Περισσότερο εξοργισμένος αυτός γυρίζει πίσω στον Γέροντα και του λέει:
Φθάνει πια με τις χωρίς λόγια υποδείξεις… ΠΕΣ ΜΟΥ ΠΟΥ ΘΑ ΒΡΩ ΤΗΝ ΕΠΙΤΥΧΙΑ!!!
Ο Γέροντας τον κοιτάζει με ένα αχνό χαμόγελο και του δείχνει προς την ίδια κατεύθυνση λέγοντας:Προς τα εκεί που σου δείχνω…
ΑΜΕΣΩΣ ΜΕΤΑ ΤΟ ΣΠΛΑΤΣΣ !!!!!!!

Advertisements