Σκάβε Λάζαρε: Ιδέα που γεννήθηκε ακούγοντας ένα συννεφιασμένο σούρουπο το Dig, Lazarus, Dig του Nick Cave .

dig

Σκάβε Λάζαρε, σκάβε,
Σκόνη, χώμα ή κομμάτια σαπισμένης σάρκας είναι αυτό που γεμίζει τα ρουθούνια σου;

Σκάβε Λάζαρε,
Τα πνευμόνια καίνε σε ένα στήθος βαρύ από την αρρώστια που καμιά ακτινοβολία δεν μπόρεσε να ξορκίσει ή από ένα βογκητό μαζεμένο με αχ! χιλιετιών που ψάχνει να βρει λαγούμι να περάσει, να σκάσει στο φως, να απελευθερωθεί.

Σκάβε Λάζαρε, σκάβε,
Ήξερες ότι είχες το δώρο της αθανασίας, περίμενες ότι Εκείνοι θα έβαζαν ένα χεράκι… μα πόσο ακόμα να τους περιμένεις. Σταμάτησαν για ένα τσιγάρο και ξεχαστήκαν κουβεντιάζοντας σε μια στροφή των αιώνων, ή σιχτήρησαν να ασχολούνται με τους οργανισμούς πνευματικών δικαιωμάτων του Λόγου τους, και τα logistics της διαχείρισης της εξουσίας τους;

Σκάβε Λάζαρε,
Μόνος ήσουνα πάντα στη υγρή γη που σε είχαν παραπετάξει, μόνος έπρεπε να βιώσεις λάθρα την πορεία της δημιουργίας κουβαλώντας το σαρκίο σου, σάβανο και κιβούρι σε μια νυχτερινή πορεία.

Σκάβε Λάζαρε, σκάβε,
Νύχι δεν έχει μείνει στα ακροδάχτυλα, η ματωμένη σάρκα σε λίγο θα εγκαταλείψει τα οστά, όμως εσύ πρέπει να συνεχίσεις. Δεν έχει σημασία προς τα πού. Μην ακούς κανέναν, μην σταματάς για κανένα.
Κατάλαβες το κρυμμένο που δεν μπορούσες να ακούσεις, Κατέλαβες τον ουρανό που δεν μπορούσε σε ακούσει.
Το γυμνό κρανίο σου σαθρό και λευκό από το φως που το χαϊδεύει θα ψιθυρίζει στους περίεργους αναζητητές:

Pedet Finis Aborigine
Βρες το τέλος σου στην αρχή!

dig

Advertisements