Μπορείς να χτυπήσεις έναν άνθρωπο που δεν ξέρεις;
Μπορείς να σκοτώσεις κάποιον που δεν μισείς;
Θέλεις να μιλάς ή να μιλάς μόνο εσύ;
Νομίζεις ότι όποιος δεν είναι μαζί σου είναι εναντίον σου;

Θες έναν κόσμο που θα σκέφτονται όλοι όπως εσύ;
Μπορείς να χτυπήσεις στο πρόσωπο κάποιον με σιδερογροθιά;
Μπορείς να ρίξεις σε μια γυναίκα βιτριόλι;
Θέλεις να σε φοβούνται ή να σε αγαπάνε;
Αντέχεις να ζεις σ’ έναν κόσμο που μιλάει για οπλοπολυβόλα MP5, ημιαυτόματα Scorpion και εκρηκτικά ANFO;
Νομίζεις ότι η λύση για όλα τα προβλήματα είναι η δύναμη; Ο φόβος;
Νιώθεις βέβαιος για όσα πιστεύεις; Αλλάζεις γνώμη όταν αλλάζουν τα δεδομένα; Μαθαίνεις;
Θες να ζήσεις σε μια κοινωνία βεβαιοτήτων ή αμφιβολιών;
Στενοχωριέσαι που ο κυνισμός, η κλοπή, η βία είναι μονοπώλιο άλλων; Θα ’θελες να είναι και δικά σου;
Όταν κυριαρχεί η βία πρωταγωνιστές είναι πάντα οι χειρότεροι, θες να γίνεις πρωταγωνιστής σ’ αυτό το έργο;
Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα;  Ή τα μέσα καθορίζουν τον σκοπό;
Μπορείς να ζωγραφίσεις με κομμένο κεφάλι μια συγγραφέα που διαφωνείς μαζί της;
Βλέπεις γύρω σου ανθρώπους ή κατηγορίες; Λες νεαροί των Εξαρχείων ή ο Αλέξης; Αστυνομικοί ή ο Διαμαντής; Μετανάστες ή η Κούνεβα; Καθηγητές ή ο Πανούσης; Συγγραφείς ή ο Δοξιάδης; Βλέπεις πρόσωπα ή αύξοντες αριθμούς;
Θες να νικήσεις πάση θυσία; Με οποιοδήποτε τρόπο; Ακόμα και με τον τρόπο των εχθρών σου; Αν κοιτάζεις πολλή ώρα την άβυσσο, η άβυσσος θα σε κοιτάξει κι αυτή.
Φοβάσαι; Το μόνο πράγμα που πρέπει να φοβόμαστε είναι ο φόβος.
Μήπως μισείς αυτούς που σκέφτονται διαφορετικά από σένα; Θες να τους ακούσεις ή να τους κάνεις να σωπάσουν;
Να τους πείσεις ή να τους εξαφανίσεις;
Δεν ξέρεις και δεν σε νοιάζει; Η άγνοια δεν δικαιολογεί την κακία.
Δεν υπάρχουν δικαιολογίες για τη βία, ελαφρυντικά για το φόβο, δεν υπάρχουν πρόσημα για τα όπλα. Δεν υπάρχουν δεξιά πιστόλια, αριστερές σιδερογροθιές. Το αίμα είναι αίμα. Ανθρώπινο.
Δεν υπάρχει τίποτα απελευθερωτικό που να στηρίζεται στο φθόνο.
Η κουλτούρα της ανευθυνότητας είναι εφεύρεση των εξουσιαστών. Ποτέ όσων αντιστέκονται.

Δεν υπάρχει ελευθερία χωρίς προσωπική ευθύνη.

Έχεις αρχίσει να αντιμετωπίζεις τους ανθρώπους σαν «παράπλευρες απώλειες»; Θυμάσαι πότε πρωτάκουσες αυτή τη φράση;
Όσοι πληγώνουν έναν άνθρωπο είναι πάντα θύτες. Ποτέ θύματα.
Το χειρότερο είδος κυνικού είναι αυτός που δεν έχει επίγνωση του κυνισμού του.
Η αλήθεια δεν είναι ποτέ απλή. Θες έναν κόσμο με απλές αλήθειες, δικούς μας και εχθρούς, στρατόπεδα, ηρωικούς αγωνιστές και προδότες; Γίνε Ταλιμπάν.
Κι όμως, παρ’ όλα αυτά, νιώθεις μέσα σου να πνίγεσαι, θες να χτυπήσεις τη γροθιά σου στον τοίχο; Υπάρχουν δυο είδη ανθρώπων. Αυτοί που ξεσπάνε πάντα στους άλλους. Κι αυτοί που ξεσπάνε στον εαυτό τους για να μην πληγώσουν τους άλλους.

Advertisements