Την περασμένη βδομάδα γνώρισα επιτέλους από κοντά μερικούς παλιούς Κερκυραίους φίλους. Η τεχνολογία μεταξύ άλλων βοηθά την εξ αποστάσεως επικοινωνία κι έτσι νοιώθεις κοντινό σου κάποιον με τον οποίο έχεις ανταλλάξει τα σώψυχα σου αλλά δεν τον έχεις συναντήσει ποτέ «δια ζώσης». Μου χάρισαν πολλά πράγματα, ανάμεσά τους και τον μύθο για ένα αρχαίο καράβι που πλέει μόνο του και οδηγεί τον ταξιδιώτη στην γη των επιθυμιών του. Αναρωτιόμουνα για το αντίδωρο που έπρεπε να στείλω. Το βρήκα σε μια παράγραφο από ένα κείμενό μου στο τελευταίο ΑΒΑΤΟΝ. Δεν είναι δικό μου. Είναι σκόρπιοι στίχοι από ένα τραγούδι των Pink Floyd (οι ηλικίες αποκαλύπτονται), το Hey you από το The Wall.
Αλλά είναι σαν να έχει γραφτεί (και) για εμάς:
«Ει Εσύ, Που σπας μπουκάλια σε τοίχους
Μην τους βοηθάς να θάψουν το φως,
Μην τα παρατήσεις χωρίς μάχη,…
Μη μου λες πως δεν υπάρχει ελπίδα,
Μαζί θα αντέξουμε, Χωρισμένοι θα τσακιστούμε.»
Καλή πορεία συνταξιδιώτες…

Advertisements